In de media: Acda en De Munnik - 16 dec 2008
De Gelderlander sprak met Paul de Munnik.
"'We wilden weer een voorstelling maken zoals we dat vroeger deden. Gewoon met z'n tweeën en met David Middelhof, onze muzikant. De twaalf, dertien liedjes van onze cd Nachtmuziek spelen we en verder hebben we veel gesproken teksten. Scènes, monologen, conferences. En dan is Thomas de man van de conferences, van de grappen, de verhalen. En ik ben meer van de zachte monologen. We schrijven de teksten over het algemeen wel samen. De een komt met een idee en dat wordt door ons tweeën uitgewerkt. Zo gaat dat bij de gesproken teksten. Bij de muziek verschilt de samenwerking nogal. Soms komt de een bij de ander met een liedje dat helemaal af is. En dat moet dan wel goed zijn, anders moet je er niet mee komen. (..) Ik groeide op in Dronten in een katholiek gezin, waar veel werd gezongen. Muziek maken was gebruikelijk bij ons thuis. Vanaf mijn achtste had ik pianoles en toen wist ik zeker dat ik concertpianist wilde worden. Onbewust begreep ik dat ik nooit bereid zou zijn daar zoveel uren in te stoppen. Ik hield ook wel van popmuziek, maar als ik piano studeerde, was het klassiek. Toen ik een jaar of vijftien was, hoorde ik dat er iets bestond als een academie voor kleinkunst. Daar kon je leren spelen en zingen. Maar ook acteren, schrijven en liedjes maken. Dat trok me ook. Ik deed het eerste jaar van het conservatorium gelijktijdig met het auditiejaar van de Kleinkunstacademie. Toen ik werd aangenomen op 'de Kleinkunst' ben ik direct gestopt met het conservatorium. Ik vertelde aan mijn pianoleraar dat ik was toegelaten in Amsterdam en hij antwoordde: Dat lijkt me beter zo.'"
-lees het volledige artikel
'Acda en De Munnik gaan het warme bad weer in' door Ton Ouwehand, in: Gelderlander, 4 dec 2008

In de media: Acda en De Munnik - 23 apr 2008
"Zin in weer een tournee met vriend De Munnik had Thomas Acda een paar jaar geleden niet meer. Alles was wel ongeveer gezegd en gezongen. Maar het leven heeft ook hem, en in mindere mate Paul de Munnik, te grazen gehad, de afgelopen jaren. De dood van zijn vader, een scheiding 'en drieënhalve fles wijn per dag' gaven nieuwe inspiratie. (..) Dit vijfde programma van het duo lijkt geheel om de gemoedstoestand van Acda te draaien. Veel gemis, verdriet, eenzaamheid, verlangen, schuldgevoel en zelfkastijding, en bijbehorende melodieën. Soms wat wazig qua tekst en muzikaal te vaak kleurloos en voorspelbaar. Al kun je jezelf afvragen of dat aan hun creativiteit ligt of dat je na ruim tien jaar domweg bent uitgekeken op de Acda en de Munnikstijl. (..) Er zijn overigens wel degelijk wat uitschieters (..) Vooral Acda doet zijn best om tussen de nummers door nog wat vrolijk cynisch te relativeren en de misverstanden tussen man en vrouw te analyseren en op te lossen. Dat geeft nog wat dynamiek, maar te weinig om van Acda en De Munnik spelen een boeiende voorstelling te maken.
-lees het volledige artikel
'Alles draait om zielige Acda' door Ruud Buurman, in: Het Parool, 10 apr 2008

"(..) eigenlijk is dit toch vooral weer een liedjesprogramma, met een handvol verbindende samen- of alleenspraken die vaak doen vermoeden dat ze in het repetitielokaal, met hun vaste regisseur Ruut Weissman, ietwat nonchalant bij elkaar werden geïmproviseerd. Die nieuwe liedjes zijn trouwens ook niet de beste die Acda en De Munnik ooit hebben geschreven. Samen met hun gitarist David Middelhoff spelen ze wel weer lekker achteroverleunende wijsjes, maar wat mij betreft blijft daar ditmaal niet veel van hangen. En van hun toch al nooit erg tastbare teksten is door hun luie dictie te weinig te verstaan om veel indruk te maken, hoe welluidend hun samenzang ook is."
'Stuurloze Acda en De Munnik' door Henk van Gelder, in: NRC, 10 apr 2008

"Maar om nou van een cabaretvoorstelling te spreken. Daarvoor zit er te weinig lijn in de intermezzo’s en zijn veel grappen te vrijblijvend. Als Acda brommerig zijn eigen muziek onderuithaalt (..) werkt dat best komisch. (..) Maar zodra het een laag dieper moet gaan in deze voorstelling over vriendschap en wat er niet gezegd kan of hoeft te worden, suggereren ze een dramatiek die er niet is. Niveau halen ze wel in de liedjes, afkomstig van het laatste album ’Nachtmuziek’. (..) In de samenzang en de muziek zijn ze zichzelf en op hun gemak. Waarbij je in de stem van De Munnik steeds meer de echo van Bram Vermeulen hoort, Acda zijn leukdoenerij verruilt voor een serieuze toon, en Middelhoff mooie accenten plaatst. Dat ze zich best kunnen redden zonder muziek blijkt wel als De Munnik ’Stel dat we wel’, vol onafgemaakte gedachtes en uitspraken, omvormt tot een dynamisch gedicht. Je zou hem adviseren: neem Acda weer mee naar buiten, om te spelen in die zomerstad, en ver daar buiten, maar laat de grappen thuis."
'Neem Acda weer mee naar buiten en laat de grappen thuis' door Hans Nauta, in: Trouw, 17 apr 2008

In de media: Acda en De Munnik - 1 sept 2004
ANP-krantje Metro sprak afgelopen zaterdag met Acda en De Munnik
"We hebben drie theaterprogramma’s gedaan en dachten: ‘blijkbaar kunnen we dit, het gaat hartstikke goed.’ Het enige dat we hadden kunnen doen, was toch maar een deel vier uitbrengen, maar eigenlijk was het een afgerond hoofdstuk. Als je dan doorgaat, ben je jezelf aan het verloochenen. En dus moesten we een nieuwe sprong wagen. Dat vergt moed. Dat is de moed waarmee we het stuk maken."
-Sprong in het diepe
door Carolina lo Galbo, in: Metro, 28 aug 2004
met dank aan: Acdaendemunnik.nu