In de media: Roy Aernouts - 15 dec 2008
"Aernouts verwart en provoceert. Zijn vorm van theater behaagt niet, valt niet in een kadertje te plaatsen. Misschien is het wel punkcabaret. Aernouts heeft er vreemde geur- en smaakstoffen aan toegevoegd. Het kan zijn dat je die niet lust, maar van proeven ga je niet dood. (..) Dus spreken we af dat het 15 juli 1980 is, 14.00 uur, de dag en het uur waarop hij werd geboren. De dag dat alles nog vanzelfsprekend was en waarop hij zich nog over alles kon verwonderen, eerlijk en oprecht. En dan ga je leven en worden waarachtigheid, aandacht en liefde plotseling zaken waarom je moet schreeuwen. (..) Soms is de vorm interessanter dan de inhoud. Geraffineerd en geestig? Bij vlagen. De twijfel verdwijnt als hij het Nederlandse zelfbeeld en de cultuur subtiel aan flarden zingt en een noodkreet rapt om meer bezieling, meer waarachtigheid. Als wij het zelf niet doen, dan doet de Belg het wel voor ons."
'Naar Roy Aernouts blijf je kijken' door Ruud Buurman, in: Het Parool, 28 okt 2008

In de media: Roy Aernouts - 4 nov 2008
"Ondanks de humor en interactiviteit is zijn programma toch nauwelijks cabaret te noemen. Deze jongen is een rasmuzikant, een opmerkelijk zanger-gitarist die samen met zijn contrabassist Hannes d’ Hoine, de wereld zacht maar grimmig naar zijn hand zet. ‘Alles altijd en overal’ is bovenal een liedjesprogramma waarin muziek belangrijker is dan de tekst. (..) Aernouts balanceert op het randje van kleinkunst en lichte muziek. Deze intrigerende performer trekt ons op een dwingende, beleefde manier naar zich toe. Hij bepaalt hoe laat het is. (..) Bij vlagen zien we in hem het onheilspellende van Wim Helsen en het verfijnde absurdisme van Kamagurka. Sommige liederen zijn te vlak, dan verliest het programma even aan spanning. Maar Aernouts’ muzikale humor is vooral verrassend. Aan deze Vlaming kunnen we nog veel genoegen beleven."
-lees het volledige artikel
'Vlaming zet wereld zacht naar zijn hand' door Marion Groenewoud, in Stentor, 2 nov 2008

"Als winnaar van het Leids Cabaret Festival 2007 liet Roy Aernouts zien dat hij voldoende heeft aan het kleinste gebaar, het zachtste woord of het meest fluisterende gitaarakkoord om zijn publiek mee te nemen in een wereld vol wonderlijke gebeurtenissen. Aernouts heeft het halfuurtje dat hij in Leiden speelde inmiddels uitgebouwd tot een avondvullende voorstelling. Alles, altijd en overal is niet de hallucinerende theatertrip geworden die je op grond van 'Leiden' had kunnen verwachten: daarvoor zitten er nog te veel onbestemde en zwakke momenten in de voorstelling. Maar voor de rest is dit een ijzersterk eerste programma vol geniaal ontsporende liedjes van een muzikale absurdist."
-lees het volledige artikel
'Grossieren in ontsporende liedjes' door Ruud Meijer, in AD, 27 okt 2008