|
In Edinburgh 14/slot
Er bestaat een Comedy God. En hij was ons goed gezind. Het dak gaat er af bij de laatste. We zijn allemaal goed. Ik kon wel janken.
Zondag 26 augustus -vervolg-
Ik ga vanuit het Internetcafe meteen weer naar huis om een beetje te slapen. Lukt slecht. Ik kan zelfs niet eten
's avonds, probeer een vieze pre-fab sandwich. Lebbis bakt een gigantische steak in de keuken, anderen eten
in de stad. Iedereen zoekt zelf de beste voorbereiding voor vanavond. Vanavond mag niet mislukken is het algemene
gevoel.
De zaal zit weer propvol. Comedians en aanhang nemen de laatste foto's. Steve Hughes, hardrock comedian, blijft
hangen bij onze show. "You Dutch fuckers are all gonna get pissed tonight, are ya?!" Hij heeft het goed gedaan met
zijn show. Erg sympatiek persoon. Hardrockers zijn meestal erg OK.
Het publiek is gezellig rumoerig, een goed teken.
Micha opent werkelijk fantastisch, hij heeft nu minder dan 1 minuut nodig om de zaal totaal op zijn kop te zetten.
Als hij Lebbis aankondigt, schudden mensen nog na. Strike 1.
Lebbis speelt zijn allerbeste. Hij heeft lol op het toneel. Hij kan zelfs zijn bekende kleine tussendingetjes
doen. Strike 2.
Wouter Meijs knalt er in. Zonder 1 zwak moment. Alles werkt. Dingetje met het publiek doet de zaal ontploffen. Strike 3.
Deze avond heeft tot nu toe nergens een dip. Alles werkt. Iedereen is tot het uiterste gebrand om de laatste zijn beste
te maken. Nu ik nog. Iedereen voor me is nu fantastisch geweest. Oh, ComedyGod, laat mij niet de dip in de superavond zijn.
Raoul Heertje had me vlak voor de show nog een sms gestuurd. 'Maak ze kapot, Keessie!' was de strekking. Moet ik hem
later in Nederland nog voor bedanken. De adrenaline spuit door mijn lijf als Micha nog een klein ding doet voordat ik
op moet. De zaal blijft maar gaan.
Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag
nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet
falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen.
Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Ik mag
nu niet falen. Ik mag nu niet falen. Niet nu. Niet nu.
Ik faal niet.
Alles werkt. Ik verander zelfs een beetje de volgorde, omdat de avond zo voelt en durf zelfs een nieuw dingetje te doen.
Een van mijn beste 'gigs' wordt vanavond. Als ik afloop, krijg ik een warme kneep van Hans T. Strike 4.
Hans Teeuwen geeft het publiek de genadeklap. Of eigenlijk meerdere. Ook de beste van Hans T.. Hij neemt extra tijd,
maakt stukken langer en beter en nog leuker en improviseert fantastisch. Strike 5. Einde wedstrijd.
Het publiek klapt en joelt als Micha ons afkondigt. Wat een finale. "That was absolutely amazing, Kiesss!", zegt een
Ier,"I haven't laughed so hard in a long time! When will you guys be back?" Meer prachtige complimenten komen daarna.
Ik kan niet echt vrolijk zijn. Boven in de bar bibber ik. Ik voel de spanning letterlijk mijn lichaam verlaten. Ik
sta alleen in een hoek. Jezus, ik sta bijna te janken. Af en toe komt er iemand een compliment geven, dan trek ik
mijn gezicht snel in de plooi. Dit was zo heavy.
Ik heb dit laatste stuk 2x gewist en toch maar weer neergezet. Wil geen goedkoop sentiment opwekken. Ik laat het
staan. Bekijk 't maar. Niks is gelogen.
Iedereen is vreemd genoeg zijn sleutel vergeten, op Hans T. na, dus na een paar 'pints' in The Tron gaan we met z'n
allen naar het appartement. Alleen Wouter Meijs heeft nog een optreden ergens. Het wordt gezellig. Erg gezellig.
Geluksgevoel alom. Bier, eten, wijn, praten, lachen, stukje film kijken met z'n allen, ik rook zelfs een sigaar.
Iedereen is de spanning kwijt.
Maandag 27 augustus
Geslapen als een roos. De wekker moet me zelfs wakker maken. Lebbis verlaat het huis, hij gaat vroeg rijden. Ik
ontbijt met Hans T. in 'Juice Monkeys'. Voor het eerst in deze 2 weken ben ik totaal ontspannen. Mijn loopje naar
het Internetcafe voelt totaal anders.
Wat begon als 'leuk dingetje' naast de gewone Comedytrain-activiteiten is een groot succes geworden. We hebben hier
toch echt wel indruk gemaakt als collectief, met Hans Teeuwen als boegbeeld. Vrijwel alle avonden waren stijf
uitverkocht. Had niemand verwacht. Ik denk dat het ook positief gaat doorwerken in Nederland voor de Comedytraingroep
als geheel.
Ik heb zelf 3 goede krantenreviews gehad, en een zeer matige op internet. Vooraf had ik er voor getekend. 'Overleven'
was mijn enige doel vooraf hier. Maar nu heb ik zelfs de gore moed om toch nog kritisch te zijn op mezelf. Laatste
tussendingetje over reviews: ik kan me voorstellen dat er artiesten zijn die ze niet lezen. Robin Ince, bekend
comedian hier, vriend van Ricky Gervais, staat bekend als een topcomedian. Hij heeft, net als ik, ook een puntneus
en een brilletje. Ik ben fan van hem. De voorstelling die een reviewer van een van de belangrijkste kranten zag,
liep echter totaal mis. Reactie op publiek, opening, foutjes, zoiets. De reviewer schrijft dat hij weet dat
Robin Ince veel beter kan, maar geeft hem toch een dikke onvoldoende en gaat vervolgens in detail beschrijven wat
er allemaal mis ging die avond. Echt in detail. Je zal het thuis lezen als artiest. Wat een pijn.
Ik kijk naar het filmpje dat ik gemaakt heb van de Tron. Mijn eindzinnetje is weggevallen, wat een raar eind nu. Heb
geen idee meer wat ik zei. iets met Ladies and Gentlemen geloof ik. Nou ja, je hebt een indruk.
Tot slot:
Ik wil graag Richard van Bilsen van Zwarte Kat heel erg bedanken voor het aanbieden van dit platform op zijn site.
Hij moest vaak ook nog mijn extra sms'jes verwerken, als me nog iets te binnen schoot. Of de zoveelste spelfout. Wat
begon als simpel dagboekje, werd al snel mijn therapie om de spanning van me af te schrijven. Lees net van een paar
mensen de forumreacties op dit blog. Leuk! Misschien vond je het te sentimenteel of te opschepperig; zo was het niet
bedoeld. Dit waren misschien wel de twee meest intensieve weken van mijn leven. Wat vooraf een extra vakantie 'met
de boys' leek, bleek echt werk te zijn. Elke avond optreden. Elke dag alleen maar toeleven naar je kwartiertje op
het podium. Wel erg leuk werk overigens. Het was fantastisch. Je hebt een idee gekregen.
Thanks for reading my therapy.
-
Kees van Amstel
terug naar het overzicht
|
