Cameretten derde voorronde

De presentatie van deze derde bijna-finale was in handen van Jacqueline Kerkhof. In de huid van een Limburgse dame in roze mantelpakje en dikke bril bepeelde ze vaardig de zaal en zweepte hen op tot stampvoetend applaus voor de kandidaten.

De eerste deelnemer was het duo Veldhuis & Kemper. Twee mannen in pak vertellen elk een apart verhaal over relaties en versieren. De stoere Kemper heeft het over zijn studentje, zijn 'neukertje'. Velthuis beschrijft zijn poging tot versieren in de supermarkt. Vervolgens zingen ze een swingend lied (met piano-begeleiding) over het beëindigen van een relatie en hoe blij ze daar mee zijn. Totdat de omslag komt en ze liefdevol de kleine dingen van de vrouw opsommen die ze toch eigenlijk wel missen.
Ze gaan op zoek naar de 'zuivere' vrouw en waar kan je die beter vinden in de Amsterdamse Arena gedurende de EO Jongerendag. Om te tonen hoe 'zuiver' ze zelf wel niet zijn zingen ze een EO-lied waarbij elke zin letterlijk uitbeelden. Tot grote hilariteit van de zaal. Een nummer over 'mannendingen' op het podium leidt tot een parodie op stierenvechten en eindigt met een wildseksspel met een handpop op muziek van Wonderful Tonight van Eric Clapton. Nadat ze de aparte verhalen fraai weten te vervlechten zingen ze nog een prachtige ode aan de meisjes.

ZYX bestaat uit Kevin Jolly en zijn begeleider Niels Giesen. Persoonlijk vond ik dit een intrigerend programma met talloze vaak bizarre overgangen en parodieën. Aan het begin vertelt hij hoe elke vijf seconden een kind overlijdt aan de honger. En hij begint te tellen...één, twee, drie.... Een keiharde conference over misbruik van het meisje Elsje werd zeer gevoelig gebracht. Nieuw voor mij (in vergelijking met zijn optreden in de selectieronde) was de aan agressie verslaafde massamoordenaar. Er volgde nog meer vreemde personages zoals de boer die steeds wordt afgetroefd door een chinees. Wanneer het programma verworden lijkt tot een kakefonie van sketches staat Jolly stil.... achtienhonderdéén, achttienhonderdtwee, achttienhonderdrie.... Persoonlijk vind ik dit prachtig cabaret. Hard, zacht, snel en met rust.

De derde deelnemer is opnieuw een duo. De Doos bestaat uit Dorine Wiersma en Barbara Tiggeler. De Doos is vooral een muzikaal duo dat reeds een CD heeft uitgebracht. Wiersma speelt gitaar en zingt en Tiggeler heeft een prachtige stem waarmee ze alles kan, krachtige uithalen, maar ook feilloos een Rotterdams en Vlaams accent. Zelfs half liggend op een stoel heeft ze nog een enorm volume. Ze is ook de meest bewegelijke van de twee. Wiersma wordt daarbij natuurlijk ook gehinderd door haar gitaar. De liedjes gaan vooral over relaties en zijn afwisselend serieus en grappig. Het meest succesvol bij het publiek was het lied 'Er staat een rukker voor mijn ruit'. Na een lied over cocaïne volgde een new age-sketch die wat mij betreft achterwege kon blijven. Op het einde wisten de dames de stemming er toch weer flink in te pompen met een lied over het middel dat alle cursussen en therapieën overbodig maakt: een goed potje seks.

Na de pauze volgde het gastoptreden van John Fealy, een Britse stand-up comedian. In het begin speelde hij goed in de Nederlandse gewoontes van lauwe ontvangsten wanneer je opkomt, niet antwoorden als er iets wordt gevraagd en andere zaken die hem opvielen in Nederland. Café's die na 23.00 uur nog gewoon open zijn, de Albert Heijn (zeer grappige opmerkingen over de automatische deur), de 'erotische klank' van 'zakje', de overdaad aan feestdagen en de curieuze Koninginnedag. Daarna ging hij duidelijk over naar bekend materiaal, wat een stuk minder pakkend was. Iets wat hij tussendoor met een
(gespeelde?) improvisatie over God naar aanleiding van een opmerking uit het publiek weer goed maakte.

Vervolgens kondigde Jacqueline Kerkhof de voorzitter van de jury aan: Angelique Finkers. Finkers las eerst de naam van de afvallers op en direct daarna de juryrapporten. Voorbeelden uit deze rapporten die vaak zeer direct (en dus soms hard) waren:
De Doos: te eenzijdig muzikaal
Vrolijk België: het wilde geen theater worden
Keimpe Wiersma: goede ideeën, maar onvoldoende uitgewerkt
Johan Stevens: interactie met de zaal schiet tekort
ZYX: niet origineel en te zeer effectbejag.
Kaal: mooi maar gedateerd en voorspelbaar.

De finalisten zijn dus:
-Rozendaal & Van Alten
-Marc-Marie Huijbregts
-Veldhuis & Kemper

Geen finalist, maar schrijver dezes:
Richard van Bilsen