Cameretten - kort oordeel jury
Na afloop van de derde voorronde las juryvoorzitter Maxim Hartman een korte weergave van
alle juryraporten voor. Zwartekat kreeg de alsnog precieze teksten in handen (en daarmee
vervangen we de eerdere, snel gemaakte aantekeningen):
"Omdat de jury moet beoordelen en tot een keuze moeten komen - want het gaat tenslotte om een
wedstrijd - hebben we een antal criteria gehanteerd.
Er is gekeken naar:
- de presentatie,
- de authenticiteit,
- gedrevenheid,
- kwaliteit van tekst en muziek
- en de opbouw van het programma.
De jury heeft als uitgangspunt genomen dat het bij cabaret en kleinkunst in principe niet gaat om de
acteur, die dramatische situaties en personages vertolkt, maar om het theatraal vormgeven van de eigen
persoonlijkheid en zijn of haar visie op de wereld waarin wij leven.
Daarnaast heeft de jury gekeken in hoeverre de cabaretiers risico´s durven te nemen.
Het viel de jury op dat in dit festival weinig kritisch werd ingegaan op de actualiteit en de wereld
om ons heen. Maar er is grote gedrevenheid in het amuseren van het publiek.
Er is veel gelachen...."
Over de deelnemers:
-Ilse Warringa:Ilse Warringa laat met haar programma minority-people zien een getalenteerd iemand te zijn met veel zelfvertrouwen. Ze heeft een mooie krachtige stem, die ze goed gebruikt voor het spelen van verschillende typetjes en het prachtig zingen van een Portugees lied.
Toch werkt de veelzijdigheid van Ilse niet altijd in haar voordeel. In de ogen van de jury acteert ze nog teveel in verhouding tot wat ze van zichzelf laat zien en de vele typetjes, stemmetjes en demonstratieve gebaren maken het moeilijk kennis te maken met de echte Ilse.
-Dimitri Desmyter: In zijn programma 'Oorlog!' vertelt hij een doorlopend verhaal waarbij het inhoudelijk gezien clichématig is, maar hij weet het publiek te verrassen met originele wendingen en spitsvondige grappen. Het uitgekauwde thema over de verhouding tussen mannen en vrouwen blijkt nog steeds bruikbaar, getuige de slimme grappen van Dimitri die bij het publiek even tijd nodig hebben. Hij laat zien waar hij sterk in is en dat doet hij goed. Dimitri lijkt nu alles volledig onder controle te hebben en het geheel lijkt nu soms wat op routine te varen. De jury is dan ook benieuwd naar meer nieuw materiaal van deze vakman.
-Kristel Zweers: In haar programma ´Tegenspraak´ doet Kristel met haar innemende persoonlijkheid denken aan de ´girl next door´. Helaas spelen de zenuwen Kristel duidelijk parten in het begin van haar optreden. Langzamerhand groeit ze op het podium en komt er meer 'losheid' in het programma. De vraag die Kristel opwerpt aan het begin van haar programma wordt volgens de jury niet echt consequent uitgewerkt. Kristel signaleert wel op een bijzondere originele en geestige wijze allerlei problemen waar je als vrouw mee te maken krijgt maar blijft hierin te sympathiek volgens de jury. Het laatste deel van het optreden van Kristel vindt de jury het best. Ze maakt meer contact met de zaal en er is minder sprake van effectbejag. Kristel lijkt hier het meest in haar element te zijn.
-Anne-Aafke Sol: Met het programma Kalyentovelix van Anne-Aafke Sol heeft de jury het idee te kijken naar een soort onderzoek over hoe je jezelf op het podium het beste kan positioneren. Het geheel doet nogal toneelmatig en mimeachtig aan. De integratie van tekst en beweging is echter een bijzonder gegeven. De jury raadt Anne-Aafke aan strenger te zijn in haar materiaalkeuze. De jury heeft nu het idee dat de voorstelling is blijven hangen in de presentatie van haar eigen onderzoek. Anne-Aafke is op zoek naar iets nieuws, maar heeft haar vorm nog niet gevonden. De jury is benieuwd naar hoe zij zich verder gaat ontwikkelen.
-Femmage: Femmage is een groep die volgens de jury potentieel veel in huis heeft. Toch vindt de jury het moeilijk om Femmage volgens cabaretmaatstaven goed te kunnen beoordelen. Het verhaal rond dameskoor damesverband oogt zeer cliché, maar is binnen deze context erg komisch.
Toch is het muzikaal gezien allemaal nog niet af. In de ogen van de jury leunt de voorstelling teveel op tweedimensionale typetjes. De jury is dan ook benieuwd naar de verdere uitwerking van het verhaal rond dameskoor damesverband in avondvullend opzicht aangezien er nog vele mogelijkheden open liggen om of de komedie extremer te maken of de voorstelling meer diepgang te geven.
-Ronald Goedemondt: In zijn programma 'Spek' sleept Ronald Goedemondt zowel de jury als het publiek volledig mee in zijn bizarre kijk op dingen uit de actualiteit en het dagelijks leven. Het verhaal is spitsvondig, kent snelheid, heeft een diepere laag en is volgens de jury een klassieke conference van deze tijd. En ondanks dat aan het eind van het programma enigszins geforceerd een punt gezet moet worden laat hij het publiek en de jury met een zeer bijzondere ervaring achter. De jury raadt Ronald aan na te denken over de dosering van de grappen in zijn programma. Het gevaar bestaat dat het publiek overvoerd raakt en dat de spanningsboog niet tot het eind toe gehaald wordt. Wanneer het programma beter is uitgebalanceerd zal het geheel van dit grote talent avondvullend ook beter tot zijn recht komen.
-Sabine Balk: De jury is vrij verrast door het optreden van Sabine Balk. Sabine heeft een vrij dwingende presentatie en vraagt veel van het inlevingsvermogen van het publiek. Ze durft veel, heeft een mooie stem, maar de jury heeft grote vraagtekens bij haar beweegredenen. Op het podium lijkt het nergens heen te gaan en bij vlagen wordt het daardoor irritant. Sabine heeft duidelijk geen contact met de zaal, ook omdat het in de ogen van de jury nog teveel een individuele zoektocht is. De jury raadt Sabine aan minder pretentieus te werk te gaan en zichzelf meer beperkingen op te leggen.
-Menno Nicolai: Menno Nicolai laat in zijn programma ´Toeval´ een gedegen presentatie zien die aansluit bij een lange Nederlandse entertainmentraditie. Met trefzekere eenvoud van middelen schildert hij op een innemende manier een geestig en ironisch maar eerlijk zelfportret, mede door gebruik van soms zelf sarcastische grappen en verwijzingen naar de actualiteit. Menno is zorgvuldig in zijn dictie, maar af en toe slecht verstaanbaar. De manier waarop Menno omgaat met een technische storing is lovenswaardig te noemen. Zijn muzikale stijl bestaat uit een merkwaardig idioom, maar is daardoor heel eigen en beweeglijk, terwijl zijn bekentenismonologen juist heel stijlvast, rustig en bijna onderkoeld blijven. Dat is de charme van zijn programma, maar ook de zwakte, want de presentatie is eerder gemoedelijk dan prikkelend en daardoor op onderdelen zwak. Er spreekt een afstandelijke berusting uit. Als er in de voorstelling meer conflict en energie zou zitten, zou dat het zelfportret verrijken, completeren en invoelbaar maken.
-Jochen Otten: Jochen geeft in zijn programma Foeha aan over veel visuele en fysieke kwaliteit te beschikken. De voorstelling bevat mooie losse elementen en merkwaardige vondsten, maar de bedoeling van het geheel wordt niet helemaal duidelijk. Hij wisselt kwetsbare momenten af met agressieve momenten, maar is daarin niet altijd even verstaanbaar.
De soms virtuoze fysieke verbeelding van de verschillende types, lijdt wel onder het gebruik van overbodige elementen als bijvoorbeeld de blonde pruik. Het verhaal is onsamenhangend en inhoudelijk niet sterk genoeg. Misschien heeft hij veel minder tekst en verhaal nodig en kan hij, als hij goed kijkt naar de opbouw van zijn programma en zich concentreert op zijn grote fysieke talent, een eigen unieke stijl ontwikkelen.
Zijn interessante uitstraling, gepaard met zijn rijke palet aan fysieke uitdrukkingsmogelijkheden blijven in het geheugen hangen.
--
geplaatst op 23 november 2003
