Verslag

Leids Cabaret Festival 2005

Het was een goed jaar voor het Leids Cabaret Festival. Op de 27e editie traden zaterdag drie zeer diverse acts op.

Harry Glotzbach

Harry Glotzbach opende met zijn voorstelling 'Zo kwetsbaar'. Glotzbach heeft inmiddels heel wat jaar ervaring als stand-up comedian en dat is te merken. Zijn optreden wemelt van de actuele grappen over Borsele, de schuilplaats van Hirshi Ali. Terugkomend element in zijn verhaal is kwetsbaarheid. Zoals in zijn jeugd op school, kwetsbaarheid in een relatie. Ook heeft hij het regelmatig over integratie. Zijn imitaties van buitelandse accenten heb ik altijd al wat te goedkoop gevonden, maar de grappen zijn op zich goed. Grappen over Christine van der Horst (Calltv) en de kwaliteit van het repertoire van Frans Bauer zijn echter nodig aan verversing toe. Zijn imitatie van Dinand van Kane en Justin Timberlake zijn op zich okay, maar liever hoor ik hem zelf zingen.
Erg grappig is overigens zijn fantasie over het winnen van het Leids. Hij ziet het succes al voor zich. Succes op tv, in elkaar geslagen worden op de Zeedijk..
In vergelijking met voorgaande rondes had Glotzbach voor de finale zijn programma rigoreus omgegooid. Waar hij eerder een raamvertelling hanteerde over kwetsbaarheid werd dit nu grotendeels weggelaten en concentreerde hij zich op een stand-up routine en daar heeft de jury hem mede op afgerekend.
-www.comedian.nl

Brokstukken

Toen kwam Brokstukken, een trio gevormd door Chris King Perryman, Arjan Smit en Korneel Evers. Voor mij toch de verrassing van de avond, want hen had ik nooit eerder gezien. Tijdens de voorstelling tikte ik een bevriende cabaretier aan. 'Die moeten een vooropleiding gehad hebben'. Met een strakke professionaliteit brachten de heren hun visuele theater. Dat klopte, ze volgden alledrie de acteursopleiding aan de Hogeschool voor Kunsten in Utrecht. Aanvankelijk slappe momenten, zoals de uitleg van seksuele standjes groeien gaandeweg door de toenemend absurditeit. Terugkerende personages zijn twee mafiosi en een pleisterverkoper. De filmische invloed is daarbij even goed merkbaar als die van Hans Teeuwen op de choreografie bij het dansje. Een andere filmische verwijzing zijn de McGuffins, de zilverkleurige koffers van de heren, die ook dienen als stoelen en paarden, maar waar het publiek nooit de inhoud te zien krijgt. Brokstuk Arjan is een prima clown als hij de loser speelt, maar hij beweest ook een hele enge en keiharde Carlo Boszhard neer te zetten in een gameshow-parodie.
Ook op muzikaal gebied zijn de Brokstukken goed bezig. Zingen ze in het begin een lied over 'een echte man', ze sluiten af met een rocknummer ala Bon Jovi. Dat ze daarbij slechts onzinkreten slaken doet niks af aan de allure waarmee ze op het podium staan.
-www.brokstukken.com

Katinka Polderman

Katinka Polderman was eerlijk gezegd vooraf al mijn favoriet. Maar zo goed als op de finale heb ik haar nog niet eerder gezien. Polderman -derdejaars student aan de Koningstheaterakademie in Den Bosch, is niet theatraal en weet dat. Ze maakt door de nodige zelfspot haar potentieel zwakste punt onklaar en weet in tegenstelling tot mensen als Jaap Fischer en Jeroen van Merwijk, die het publiek op afstand houden, met haar frisse optreden de zaal meteen op haar hand te krijgen. Ze zit ook dicht op het publiek, waarmee ze niet verzwolgen wordt door het grote podium. In een decor van bierkratten (functioneler dan poefs) zingt Polderman haar liedjes die opvallen door het vakmanschap waarmee ze gemaakt zijn en de opmerkelijke onderwerpen. Na een lied over ongewenst bezoek (van een dame die volkletst met haar gezwets), volgt een middeleeuws lied over een dame die in haar kasteel zit opgesloten vanwege een kapotte ophaalbrug. Ook hoopt Polderman dat ze nooit doodgeslagen wordt, waarna de onzin van een stille tocht wordt opgesomd. Het ironische loflied op Christina Aguilera bewerkstelligt eerder het tegenovergestelde. Het spel met de twee fnurkjes is wat minder, maar de eindgrap maakt veel goed. Nadat Polderman nog even het Engelse singer-songwriterrepertoire door de mangel haalt, wordt ook het wereldleed nog even doorgenomen en krijgen we nog fijn een toegift. En nog wil ik meer.

Dat geldt voor zowel publiek als jury. Katinka Polderman wint zowel de publieks- als de juryprijs van het Leids Cabaret Festival 2005.
-www.katinkapolderman.nl

Na het succes van Alkemade en Bloemen (Groninger Studenten Cabaret Festival), Renee van Bavel (Leids Cabaret Festival) Jochen Otten (Leids Cabaret Festival én Cameretten), Dames voor na vieren (Amsterdams Kleinkunst Festival) en laatst Nathalie Baartman (opnieuw Camerettenfestival) lijkt de kleinkunstopleiding Koningstheaterakademie in Den Bosch een nieuwe hofleverancier te zijn voor cabaretfestivals in Nederland.