Verslag

Gisteravond was het eindelijk zover, in het Posttheater in Arnhem werd voor de derde keer de finale gehouden van de stand-up comedyprijs van Nederland en België: de Culture Comedy Award. In september zijn twaalf deelnemers begonnen aan de strijd om zich een jaar lang de beste stand-upper te mogen noemen. Vele workshops en try-outs later was het afgelopen donderdag eindelijk zover: de halve finale van de Culture Comedy Award. Vrijdag volgde daarop de tweede halve finale en na het oordeel van de jury bleven uiteindelijk vijf finalisten over. Ramon Fielmich, Rory de Groot, Soundos, Philip Wallkate en Patrick Meijer waren de vijf die gisteravond mochten spelen in een uitverkochte zaal van het Posttheater. De jury bestond uit programmamaker Frans Kotterer (voorzitter), theaterrecensente Liv Laveyne en a&r manager van CNR-records Alain Verhave.

De presentator/ MC van de halve finales en van de finale was Wilko Terwijn. Hij deed de presentatie bijzonder goed en was meer dan eens (helaas) een stuk grappiger dan de finalisten.

De eerste comedian die ten tonele verscheen was Rory de Groot. Deze 22-jarige comedian kwam over alsof hij al jaren als stand-upper actief is. Met zijn vlotte babbel beet hij het spits prima af. Rory gebruikte in zijn optreden vele leuke en goed uitgevoerde stemmetjes/imitaties hetgeen ook gelijk het grote minpunt in zijn optreden was. Wanneer je namelijk alle stemmetjes, waarmee hij vrij makkelijk maar erg kort mee scoorde, weglaat blijft er maar bitter weinig van zijn performance over. Grappen over het syndroom Gilles de la Tourette en het slecht kunnen versieren van een vrouw zijn ook verre van origineel. Een actuele grap over Sinterklaas vormde een erg geestig hoogtepunt van zijn optreden. Al met al was het optreden van Rory de Groot vermakelijk en biedt het een basis voor de toekomst, maar er moet nog wel flink aan geschaafd worden. Liefst met een botte bijl.

Vervolgens was het de beurt aan Patrick Meijer een slungelige en onverzorgd ogende comedian. Patrick moet het hebben van zijn droge humor en rare gedachtekronkels. Hij probeerde met enige regelmaat zijn boosheid te tonen over bijvoorbeeld de tv als medium, maar die boosheid kwam niet goed over. Daarentegen scoorde hij goed met een verhaal over zijn eigen boer zoekt vrouw-ervaringen en zijn (anti)-vrouwengrappen. Uit het feit dat hij onderwerpen als de rellen in Frankrijk en de vogelgriep behandelde bleek dat hij ook goed naar het commentaar van de jury had geluisterd die na de halve finale klaagde over het gebrek aan actualiteit bij de deelnemers. Wanneer Patrick Meijer zijn droge humor nog meer en beter toe zou passen en zijn voorkomen ook iets op zou vijzelen, dan zou hij een zeer goede stand-up comedian kunnen worden.

Het laatste optreden voor de eerste pauze was het optreden van Ramon Fielmich. Deze comedian knalde zijn grappen in een waanzinnig tempo de zaal in. Daarentegen bleef hij meer dan eens te lang met een onderwerp bezig. Dit is op zich niet zo’n bezwaar, echter wanneer je begint met een leuke grap over een bepaald onderwerp en de daarop volgende grappen over hetzelfde onderwerp zijn een stuk minder leuk, verlies je de aandacht van het publiek. En dit overkwam Ramon keer op keer. Tel daarbij op dat verhalen over hetgeen vrouwen aantrekkelijk vinden aan mannen en over het gemak van het inhuren van Poolse mensen nou niet direct de originaliteitprijs verdienen, de actuele grappen ook niet van het hoogste niveau waren en je mag stilletjes gaan concluderen dat dit alles behalve een sterke performance was. Al met al ben ik dan ook van mening dat Ramon Fielmich met zijn leuke voorkomen en vlotte babbel best een goede comedian zou kunnen worden, mits hij zijn onderwerpen zorgvuldiger kiest en de opbouw in zijn verhalen flink weet te verbeteren.

De op een na laatste comedian van de avond was Philip Walkate. Deze comedian was voorheen vooral actief als cabaretier en dat was te merken. Zijn verhaal over Amerikanen in Irak dat eindigt in een musicalnummer over de vangst van Saddam Hoessein, was goed uitgevoerd maar had weinig meer met stand-up comedy te maken. Daarnaast was zijn grapdichtheid bijzonder groot waardoor hij veelvuldig scoorde bij het publiek. Doordat hij zijn materiaal niet helemaal beheerstte struikelde hij zo nu en dan over zijn eigen grappen en begon hij te stotteren en haperen. Zijn (actuele) grappen waren veelal behoorlijk origineel en grotendeels goed uitgevoerd, zij het wat gehaast. Slotconclusie is dan ook, Philip Walkate is een comedian die zijn vak goed verstaat. Al is de vraag of hij toch niet beter weer als cabaretier aan het werk zou kunnen gaan. Zijn optreden was vermakelijk en origineel maar verdiende een beter slot dan een extreem flauwe grap over een tosti-ijzer. Wanneer Philip zich verder ontwikkeld kan hij het, als comedian of cabaretier, denk ik nog ver schoppen.

De laatste van vanavond was de enige dame in het gezelschap genaamd Soundos. Soundos is een dame die op het eerste gezicht haar mannetje staat, en zo profileerde ze zichzelf ook in het begin van haar optreden. Wat alleen bijzonder jammer was, is het feit dat Soundos haar optreden afraffelde. Niet alleen kwam ze zeer gehaast over ook werden alle vooroordelen wat Marokkanen betreft in drie minuten tijd opgesomd en vervolgens in een net iets andere vorm nog eens herhaald. De vraag van de jury om meer actualiteit te verwerken in de optredens was bij Soundos zeker overgekomen. Wat bijzonder jammer was, was het feit dat zij de actuele items niet had verwerkt in een verhaal of grap maar deze uitte door een (nare) opmerking te maken. Deze opmerkingen kwamen dan ook de meeste tijd totaal niet over op het publiek en haalden volledig de vaart uit de performance van Soundos. Al met al vond ik het optreden van Soundos zeer teleurstellend, en ben ik van mening dat Soundos gezien haar voorkomen en vlotte babbel best een goede stand-up comedian zou kunnen worden, mits ze haar etnische afkomst als bron voor haar optreden laat voor wat het is of origineler hiermee omgaat en/of gebruik van maakt.

Na de tweede pauze en tijdens het juryberaad werd het publiek vermaakt door een optreden van de winnaar van de eerste editie van de Culture Comedy Award Culture, Lambert- Jan Koops. Koops was absoluut het hoogtepunt van de avond en had het publiek in no time voor zich gewonnen. Na een half uur spelen verliet hij het toneel dan ook onder een luid applaus.

Toen was het tijd voor de uitslag, iedereen kwam op het podium, de gehele jury en alle stand-uppers. Van iedereen werd een juryrapport voorgelezen door juryvoorzitter Frans Kotterer. Zij vonden het niveau van de beide halve finales iets lager liggen dan andere jaren en mistten de actualiteit bij de tien halve finalisten. De finale op zaterdagavond vonden zij daarentegen van een zeer hoog niveau, met vijf zeer veelbelovende finalisten. Tot slot maakte hij de winnaars bekend. De winnaar van de Publieksprijs was Philip Walkate en de winnaar van de Culture Comedy Award was Patrick Meijer. Deze laatstgenoemde comedian is volgens de Jury een belofte voor de toekomst en moet naar hun mening dan ook maar snel een avondvullende voorstelling gaan maken.

Juryprijs winnaar Patrick Meijer

Publieksprijs winnaar Philip Walkate

De Culture Comedy Award 2005 was een geslaagde editie, waar hopelijk enkele goede comedians uit voort zullen komen. Bij de volgende editie van de Culture Comedy Award zal ik in ieder geval weer van de partij zijn!

Meer informatie:
-www.culturecomedy.nl

Door Tom.B

------
geplaatst op 13 november 2005