40e Cameretten festival - 3e halve finale

De derde en laatste voorronde van Cameretten. Ik was benieuwd. Deze editie van het festival had tot dan toe geen afgetekende winnaars getoond. Zou deze avond die nu wel brengen? Het antwoord was nee. De veertigste editie is er eentje zonder duidelijke winnaars, zonder uitschieters. En dat zal het voor de jury moeilijk maken. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Het eerste optreden van de avond was van het damesduo Pia & Hennie. Zij speelden twee stewardessen die uit hun keurslijf wilden scheuren. Het is de vraag of het verstandig is om zo kort na het succes van de voorstelling Stessen met o.a. Plien en Bianca met een dergelijke act te komen, zeker wanneer het optreden geen enkel orginele gedachte bevat, maar wel vrijwel elk cliche rond stewardessen aanspreekt. De tegenstelling is klassiek: Pia is uitbundig, dominant en niet van sexuele uitspattingen. Hennie is netjes, beleefd en duidelijk gefrustreerd. Het is een kapstok voor een reeks flauwe grappen die nergens het niveau van een buurthuis-cabaret ontstijgen. En dat is jammer, want ze vinden het duidelijk leuk op het toneel en zouden met goed materiaal leuke dingen kunnen doen. Helaas hadden ze dat vanavond niet en volgden er woordspellingen over vermeende lesbiennes in de zaal (pottenkijkers - volgens mij zou je dan naar potten kijken, maar afijn) en lichtelijk hysterische scenes die soms prompverloren uit de lucht kwamen vallen. Enig lichtpunt is een verhandeling over de AH-bonuskaart waarop een kettingredenering wordt losgelaten om te laten zien hoe informatie over jouw leven wordt verspreid naar meerdere bedrijven. De poging om middels publieksparticipatie te wisselen van bonuskaart ontmoet weinig enthousiasme en daar hebben de dames geen antwoord op. Daarop hadden ze moeten anticiperen met een goede grap. Met dit programma moeten ze terug naar de tekentafel. Eigenlijk is het tekenend dat het leukste moment was dat het doek werd neergekwakt voordat de presentator hen het bloemetje had kunnen overhandigen.
-www.pianaber.nl
-www.henniekoeken.nl

Net zo wonderlijk was het tweede optreden van de avond. Nadrukkelijk aangekondigd als een fysieke voorstelling zonder tekst, nam Jeroen Bouwhuis onmiddellijk plaats aan de rand van het podium om daar een flard van een soort van acapella lied te doen. Het stond volledig in tegenstelling tot de rest van zijn programma dat een sterk gechoreografeerd spel is tussen dans, toneel, mime en het gebruik van geluidseffecten. Let wel: ik noem cabaret niet. Humor is voor mij onlosmakelijk verbonden met cabaret en ik telde slechts 7 lachmomenten in de voorstelling. Bij het uitbeelden van een voetbalwedstrijd werd er gelachen om excessief voetbalgeweld, er werd gelachen toen een restaurant-scene een sex-scene werd op stampenende Dikke lul-house en na een tergens langzaam poppenspel met een vork en lepel was er een fraai uitgevoerd gevecht tussen het bestek en Bouwhuis. Het is allemaal fantastisch getimed en perfect uitgevoerd. Maar met cabaret heeft het weinig te maken.
-www.blotebadgast.nl

Dan sluit Lenny de avond af. Opnieuw een Belg. En wat fijn dat ze er zijn. Lenny zal geen punten krijgen voor zijn podiumgebruik, maar hij hield de aandacht van het publiek goed vast met zijn liedjes. En dat was toch knap, want die zijn toch niet superorigineel in hun uitvoering. Het liedjes over vrij normale situaties waar hij een cabareteske draai aan geeft. Zo zegt Meneertje Nee pas op het eind ja tegen het leven, is het thuis kwijtraken van sokken eigenlijk de schuld van de klerenkleptomaan en ontaardt een lied over dingen waar hij spijt heeft in inderdaad niet misselijke daden. Het is echter de sjofele verschijning van Lenny waardoor hij al snel sympathiek overkomt. Hij realiseert zich dat hij als Vlaming niet altijd zal worden verstaan, maar hij heeft hij er voor gekozen 'om zijn taalgebruik niet te infantiliseren'. En op dat moment houdt het publiek van hem. Daardoor vergeef je hem grappen als een waarzegger die 'waar, waar' zegt en een lied waarin een prinses zich letterlijk dood lacht. Na een leuk gedicht (hij komt van zijn kruk af, jawel) volgt nog een stuk een bezoek aan de dierentuin met zijn drankzuchtige moeder en sluit hij af met het lied 'Als jij ook van mij houdt, hou ik ook van jou'. Dat blijkt de gevreesde meezinger te zijn, maar inmiddels heeft hij zoveel krediet opgebouwd dat hij het terughoudende publiek ook daadwerkelijk meekrijgt. Dit optreden was het eerste waarbij ik dacht 'Wat jammer, is het nu al afgelopen?'
-www.lennylenny.tk

Aan het eind van de avond bleek dat Lenny door zou gaan naar de finale. Hij zal daar nog een dobber hebben aan zijn landgenoot Begijn Le Bleu. In Jandino Asporaat zie ik geen kandidaat voor de juryprijs, maar eerder de publieksprijs of de persoonlijkheidsprijs.

--

geplaatst op 26 november 2005