Vanuit de zaal

Een vrolijke avond VOOR Bert Klunder

Op 16 juni 2006 overleed Bert Klunder, slechts 49 jaar oud. En daarmee verloor cabaretminnend Nederland een markant persoon, een gedreven regisseur en een cabaretier met een eigen geluid. Hoe groot dat verlies was bleek wel afgelopen zondag uit een voorstelling in het Koningstheater.

Op 25 januari 2007 zou Klunder in het Koningstheater optreden met zijn programma 'Wie en wat er allemaal deugt. Leuke dingen waar je overheen kijkt. Een vrolijke avond met Bert Klunder'. Het Koningstheater heeft als hommage de 'Vrolijke avond MET Bert Klunder' omgezet in 'Een vrolijke avond VOOR Bert Klunder'. Deze avond brachten zijn vrienden een eerbetoon. De opbrengst ging naar Madelief, de dochter van Klunder en Mylou Frencken.



"Is iedereen er? Eigenlijk is er één iemand niet," aldus Jeroen van Merwijk die de avond als presentator zou optreden. "Vorig jaar hebben we op de ochtend van de crematie gehuild om Bert, vanavond gaan we lachen om Bert."



Klunders vrouw, Mylou Frencken, opende de avond door te vertellen hoe ze samen met hun dochter Madelief nu de eerste dingen zonder Bert doen. Kerstmis, oud en nieuw. Waarna ze ronduit hilarisch uit de doeken doet hoe hij bloemrijk een route kon beschrijven, waar ze het nu met een heel wat minder bloemrijke Tomtom moest doen. Ze las ook teksten voor als 'de nadelen van geen fiets zijn' en 'de nadelen van geen kabouter zijn' (je moet steeds bukken, je hebt geen rood mutsje en jezelf wassen duurt langer).

Vincent Bijlo was te horen met een fragment uit zijn oudejaarsconference waarin hij over hun vriendschap vertelde. "Heb jij al eens over mijn auto gelopen?" waarna ook enthousiast met de autodeuren werden geslagen omdat ze niet altijd goed dicht zouden kunnen zitten.



Pim van Alten, die met Kaandorp en Klunder werkte aan Miss Kaandorp de musical, las een stuk voor uit 'De Aanklager'.



Dat Klunder ook liedjes schreef was minder bekend. Maar Johan Hoogeboom zong over de verliefdheid op de juf van de vierde.



Diederik van Vleuten verloor naar eigen zeggen met de dood van Bert een geestverwant. Hij was met name getroffen door de woorden van Mylou dat er nu niemand meer was om 'Bert-dingen' te zeggen. "Weet je wat het is met vrouwen? Ze willen altijd maar behulpzaam zijn, vaak precies op de momenten dat je die behulpzaamheid kan missen als kiespijn. Bijvoorbeeld op de ringweg van Parijs. Dan willen ze opeens gaan kaartlezen. De ringweg om Parijs, dames en heren, moet met militaire precisie worden genomen. Ik herhaal, met militaire precisie. En wat doet de vrouw: die zegt, kijk eens, de Eiffeltoren! Het is een mooi ding hoor, die Eiffeltoren. Het is goed dat-ie er is. Maar het volgende moment zit je wel in Straatsburg terwijl je naar Bordeaux wilde. Op dat soort behulpzaamheid zit een man niet echt op te wachten. Maar verder zijn het best leuke dingen, die vrouwen."



Angela Groothuizen las een tekst voor uit het theaterprogramma 'Een vrolijke avond met Bert Klunder'. Het is een diepgrappige monoloog over de gevolgen van het krijgen een kind. Was hij voor zijn veertigste niet gewoon te bukken en vermeed hij dat waar dat kon, na de geboorte van zijn dochter deed hij niet anders meer. Waarna er een opsomming volgt van de keren dat hij sindsdien heeft moeten bukken. En toch: "Ik klaag niet, maar zo is het wel."



Brigitte Kaandorp gaf een korte lezing en vertoonde daarbij videofragmenten uit hun lokatievoorstellingen.



Tineke Schoenmaker was al dertig jaar bevriend met Klunder en las voor uit een stuk dat ze op verzoek van de Libelle had geschreven.



Kees Torn zong zijn lied over Bert uit zijn programma 'Dood en verderf'.



Kees Prins was de regisseur van Klunders solovoorstellingen. Dat leek een onmogelijke taak met een zeer stellige man, maar toch verliep hun samenwerking goed. Waar hij bij anderen de vinger feilloos op de 'open wond' wist te leggen, bleek Klunder onzeker over zijn eigen materiaal. Na een voorstelling gaf Prins commentaar, vaak al gebriefd over de zwakke punten door Klunders trouwe technicus Gijs. Klunder hoorde het aan, dacht er het zijne van en kwam dan soms met een totaal ander plan. Vaak wist Klunder wel wat hij wilde, maar kon hij het niet benoemen. Van Prins wilde hij eigenlijk vooral weten of het 'een ding' was. Of dan in ieder geval toch 'een dingetje'. Na de laatste try-out van zijn laatste programma verzekerde Prins hem dat dit programma internationale allure had, waarna er een grote last van Klunders schouders leek te vallen. Kort daarna werd hij niet goed en hoewel hij leek te herstellen overleed hij een aantal maanden alsnog aan een tweede hersenbloeding.

Het programma 'Een vrolijke avond met Bert Klunder' werd slechts vijf maal gespeeld, maar de tekst is integraal opgenomen op CD, ingesproken door Hans Dorrestijn. Deze avond was hier een deel van te horen.



Maarten van Roozendaal zong een kort, breekbaar liedje.



Waarna Mike Boddé de avond afsloot met andere tekst uit Klunders laatste programma die hij op typische 'Klunderiaanse' wijze wist voor te dragen.

Gedurende de avond werden op spaarzame momenten videobeelden vertoond van Klunder. Fragmenten van zijn samenwerking met Brigitte Kaandorp, fragmenten uit de tv-serie 'Mannen voor vrouwen', waar Klunder op zijn plaats viel. Door deze fragmenten, zijn teksten gebracht door zijn vrienden en de liefdevolle herinneringen aan deze grote brombeer, werd het uiteindelijk toch nog een beetje een vrolijke avond MET Bert Klunder.



Foto's: Jaap Reedijk
Foto Bert Klunder: Ben van Duin

------
geplaatst op 5 feb 2007