Seizoen 2011-2012
Three times a lady (reprise)
-speellijst
Over 'Three times a lady'
"De drie heren van Brokstukken vonden het niet meer dan eerlijk om nu eens een keer een show samen met drie vrouwen
te maken. Zij ontvingen honderden aanmeldingen en hielden vervolgens uitgebreide audities. Helaas konden Arjan,
Chris en Korneel geen enkele vrouw op ook maar een greintje humor betrappen. Vandaar kwamen zij tot de conclusie dat
inderdaad vroeger alles beter was: in de tijd van Shakespeare werden immers ook alle rollen door mannen gespeeld.
In hun nieuwe programma moeten ze het dus weer helemaal zelf doen... Three times a lady."
Twitter.com/Brokstukken | link
Bio.txt
Arjan Smit (1977), Chris King Perryman (1978) en Korneel Evers (1979) kennen elkaar van de acteursopleiding aan de
Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en zijn alledrie werkzaam geweest bij verschillende theater- en
cabaretgezelschappen. Zo waren zij in 2004 allen te zien in de voorstelling I.N.R.I. van De Bloeiende Maagden.
In 2005 behaalden zij de finale van het Leids Cabaret Festival.
Verslag Leids Cabaret Festival 2005
Toen kwam Brokstukken, een trio gevormd door Chris King Perryman, Arjan Smit en Korneel Evers. Voor mij toch de
verrassing van de avond, want hen had ik nooit eerder gezien. Tijdens de voorstelling tikte ik een bevriende
cabaretier aan. 'Die moeten een vooropleiding gehad hebben'. Met een strakke professionaliteit brachten de heren
hun visuele theater. Dat klopte, ze volgden alledrie de acteursopleiding aan de Hogeschool voor Kunsten in
Utrecht. Aanvankelijk slappe momenten, zoals de uitleg van seksuele standjes groeien gaandeweg door de
toenemend absurditeit. Terugkerende personages zijn twee mafiosi en een pleisterverkoper. De filmische invloed is
daarbij even goed merkbaar als die van Hans Teeuwen op de choreografie bij het dansje. Een andere filmische
verwijzing zijn de McGuffins, de zilverkleurige koffers van de heren, die ook dienen als stoelen en paarden, maar
waar het publiek nooit de inhoud te zien krijgt. Brokstuk Arjan is een prima clown als hij de loser speelt, maar
hij beweest ook een hele enge en keiharde Carlo Boszhard neer te zetten in een gameshow-parodie.
Ook op muzikaal gebied zijn de Brokstukken goed bezig. Zingen ze in het begin een lied over 'een echte man', ze
sluiten af met een rocknummer ala Bon Jovi. Dat ze daarbij slechts onzinkreten slaken doet niks af aan de allure
waarmee ze op het podium staan.
Over 'Rode dwerg'
"In een razendsnelle rollercoaster-ride leiden de drie heren van Brokstukken je door hun absurde universum. Alledaagse
gebeurtenissen worden totaal onzinnig en bizarre situaties nemen de voorstelling compleet over. Spring op de sneltrein
die Brokstukken heet en laat je verbazen en ontroeren... het is lachen, gieren en brullen met deze drie idioten."
