Seizoen 2012-2013
Maar ondertussen
-speellijst
Bio.txt
Paulien Cornelisse (Amsterdam, 1976) studeerde in Boston en Hiroshima, maar vooral in Amsterdam, waar ze afstudeerde in de
psychologie. Na haar studie schreef ze voor kranten en tijdschriften, en maakte daarnaast cabaret. Met Irene van der Aart vormt
ze het absurdistische cabaretduo Rots (1999-2005) en van 2001 tot 2004 is ze stand-up comedian bij Comedytrain.
In 2003 wint ze de Elle Literatuurprijs met een kort verhaal en in 1995 de Nationale Wetenschapsquiz.
In februari 2007 haalt ze de finale van het Leids Cabaret Festival. Uit dit programma komt haar avondvullende voorstelling
'Dagbraken' voort, dat in oktober 2008 in premiere gaat.
In de zomers van 2007 en 2008 bedenkt, produceert en speelt ze samen met Chris Bajema de voorstellingen ‘View-o-rama‘ en
‘De terugkeer van View-o-rama‘. De voorstellingen staan geprogrammeerd op festivals als Oerol, Over het IJ, de Parade, de
Gentse Feesten, Boulevard en Noorderzon.
Cornelisse schrijft een taalcolumn in de NRC Next en heeft een maandelijkse column in Mindmagazine. Daarnaast leest ze
iets voor uit eigen werk op de Wereldomroep. In mei 2009 verschijnt haar boek ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’.
Verslag Leids Cabaret Festival 2007
In haar programma heet Paulien Cornelisse het publiek welkom op haar kamer. Daar komt ze op allerlei gedachten die ze graag
wil delen met het publiek. Waarom het uitbeelden van guur niet het tegenovergestelde lijkt als wanneer je onguur uitbeeldt.
Waarom bepaalde mensen inademen als ze ja zeggen. Dan lijkt Cornellise haar critici voor te willen zijn door die gedachten
hapsnap te noemen en meer lijn in te willen. Wat die lijn is, dat zal gissen blijven, want ik heb ze niet kunnen ontdekken.
Het programma is een aaneenschakeling van losse gedachten, met soms wat langere stukken zoals haar angst dat ze een 'mongool'
was en het verhaal over de Finse componist die in zijn afgelegen hut de melodie schept die hem een nieuw leven kan bieden,
maar hij verkoopt de riedel aan Nokia (de ringtone, snapt u). "En nu is hij dus heel rijk, maar niet gelukkig," komt er als
moraal achteraan gegooid. En op naar het volgende nummer. Haar vermeende avonturen bij het programma van Amerika's Next Topmodel
zijn, hoe onwaarschijnlijk ook, best leuk in aanzet, maar de uitwerking laat te wensen over en dat is een algemene tendens in
dit programma.
door Richard van Bilsen
Over 'Dagbraken'
"Paulien observeert in Dagbraken het vaak opmerkelijke gedrag van de mens en van zichzelf. Over mensen die ‘ja’ zeggen terwijl ze inademen. Over mensen die ‘nee, nou lieg ik’ zeggen, maar dan nooit met een sappige leugen komen. Maar ook over dieren die tenminste wel zeggen wat ze bedoelen. Ze onderhoudt een boeiend contact met haar kamerplant en vertelt over hoe zij haar eigen telefoon opbelt, en dan nog serieus overweegt om op te nemen."
Over 'Hallo Aarde'
"Ook in haar tweede programma zal Paulien Cornelisse zich met haar specialiteit bezighouden: het observeren en analyseren van het vaak opmerkelijke gedrag en taalgebruik van de mens en van zichzelf. Daarnaast wil ze haar licht laten schijnen over andere onderwerpen waar u de rest van uw leven iets aan kunt hebben. "
