Halverwege 1994 ben ik naar
een voorstelling geweest van Lenette van Dongen. Toen hadden weinig
mensen nog maar van haar gehoord. En wat ik van haar wist: niet
veel. Ze had net de Pall Mall Exportprijs 1993 gewonnen, meegedaan
aan de boekenweek CD-I 'Denkend aan de Dapperstraat' en tijdens
het tekstschrijverstournooi in Leiden het winnende nummer 'De oude
dame' vertolkt. Dus ik wist dat mensen haar inmiddels wel hadden
opgemerkt.
En dat is dit jaar zeer goed te merken. Diverse theaters waar dit
seizoen ze optreedt zitten nu al volgeboekt. Tijdens de voorstelling
'Mag het wat zachter' waren er zo'n 80 mensen, wel even een verschil
dus.
Over haar voorstelling kan zeker gesproken worden van een balans
tussen humor en ernst. Het is geschreven door meerdere mensen o.a.
Ivo de Wijs, Jeroen van Merwijk, Diederik van Vleuten en Lenette
van Dongen.
Opvallend was dat de serieuze onderdelen veelal van haar afkomstig
waren, was ze zo serieus of was het toevallig? Lenette van Dongen:
"Ja, dat is toevallig. Je schrijft eerst daarna ga je verdelen.
Het programma is wel een weerspiegeling over hoe ik tegen de wereld
aankijk. Ik probeer het zoveel mogelijk te relativeren. Je moet
je niet begraven in de ellende die je dagelijks op je afgevuurd
krijgt. Ik probeer gewoon mijn taak in het leven te volbrengen.
Ik vind wel dat ik op een bepaalde manier naar dingen kijk. Als
het je niet zint, probeer er wat aan te doen."
Hoe kijk je terug op de boekenweek CD-I 'Denkend aan de Dapperstraat'?
"Ik vond het hartstikke leuk om te doen. Ik vind het zelf ook
hele leuke CD geworden. Het leuke was dat een aantal artiesten hun
lievelingsgedicht uitzoeken en een aantal componisten daar de muziek
bijmaken. Je krijgt dus een heel gemêleerde CD en je staat
daar tussen grote namen als Youp van't Hek, Hans Dorrestijn, Jenny
Arean, etc."
Als één van de weinige hedendaagse
cabaretiers van het hedendaagse cabaret heeft Lenette van Dongen
de Kleinkunstacademie gevolgd. Ik vroeg mij af of je dan eens stapje
voor hebt op anderen in het vak?
"Voor mij was het de goede weg, maar voor een Hans Teeuwen
of Theo Maassen, die zo'n opleiding niet hebben, is het een kwestie
van iets meer natuurtalent. Het wil wel zeggen dat als een avond
niet lekker gaat je terug kunt vallen op techniek en dat is toch
fijn om te weten".
Lenette van Dongen - Jagadamba (TRY OUT!)
Wat een lef om het eerste kwartier niet één
lach te laten vallen. Het publiek is betoverd, geboeid en smacht
naar meer. Nooit gedacht dat het kon in een cabaretprogramma, maar
hier werd het tegendeel bewezen. Wat een lef om in de tijd dat de
meest liederen van Engels naar Nederlands gaan om voor de pauze
een stortvloed van buitenlandstalige nummers te brengen en slechts
één Nederlandstalig lied. Je hoort een keur van talen
waaronder Engels (de enige die ik versta) en vele klanken, die doen
verlangen naar warm weer, strand en een gezellig avondje uit! Wat
een lef om in de tijd van geluidsbanden op het podium te verschijnen
met drie heren: Pieter van Striel, Marnix Stassen en Martijn Breebaart
laten zien dat muziek meer kan zijn dan dat wat er tegenwoordig
uit de radio galmt. Zoals in een try-out gebruikelijk tasten de
heren de mogelijkheden binnen het programma af. Over een kleine
2 maanden is dit programma veranderd, maar ik hoop niet te veel.
Lennette van Dongen heeft haar carriere zeer behoedzaam opgebouwd.
Begonnen met dansen, overgegaan naar de kleinkunst, musicals, cabaretgroepje,
standup comedy en dan nu in de theaters onder eigen naam. Stevig
staat ze op het podium om haar boodschap over te brengen aan 'het
volk'. En het is dan ook haar boodschap, haar vakantie, etc, etc.
Haar werk dus, en hierin herken je de manier van standup-comedy,
waarin gesteld word dat je alles zo dicht mogelijk bij jezelf moet
houden, binnen je eigen (belevings-)wereld. Mensen prikken tegenwoordig
door de dikste leugen heen, zorg dus dat je jezelf bent, dan ....
ach, blijkbaar gaat het goed en bij Lennette van Dongen erg goed!
Werelds, zo'n stem en dan nog cabaret kunnen maken ook. Toonzuiver
en met een kracht en emotie die regelmatig wordt gemist bij de anderen
in het vak, weet ze de muziekliefhebber te raken in zijn/haar ziel.
Steeds meer komt ze ook op eigen benen te staan. Haar eerste programma
was voor een groot gedeelte geschreven door gerenomeerde schrijvers.
Maar ze wou meer. Met behulp van het geld van de Pall Mall Export-prijs
heeft ze zichzelf ontwikkeld en tegenwoordig is het grootste gedeelte
van het programma van eigen hand, zoniet het hele programma!
Wat ik heb gezien, er mag nog wel wat worden geschaafd, was al werelds. Als het af is, zou het dan hemels zijn?
___________________________________
Door Patrick Deters
