Seizoen 2011-2012
Van nare mensen en de dingen die kapot gaan
-speellijst
Van Domburg speelt met enige regelmaat in Toomler, het thuishonk van de Comedytrain.
Bio.txt
Thijs van Domburg studeert Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam als hij zich inschrijft
voor het Groninger Studenten Cabaret Festival 2002. Na winst van zowel de jury- als de publieksprijs
besluit hij zich te richten op een cabaretcarriere.
In 2004 sluit hij zich aan bij de Comedytrain.
In de zomer van 2009 is hij één van de jonge comedians die als de Amsterdam Underground Comedy Collective de Comedytrain
vertegenwoordigen op het befaamde Fringe festival in Edinburgh (Schotland).
Op 2 november 2011 gaat zijn eerste avondvullende voorstelling 'Van nare mensen en de dingen die kapot gaan' in premiere.
Verslag finale Groninger Studenten Cabaret Festival 2002
Vantevoren hadden wij ons ingesteld op veel meer liedjes, maar dat bleek onterecht. Onder begeleiding van
Middeleeuwse luitmuziek komt een wat houterig figuur de buhne op. Hij lijkt niet zo goed raad te weten met
zijn armen en maakt een wat onbeholpen indruk. Dan begint hij te vertellen over zijn verlangen naar de
Middeleeuwen, het verlangen naar de tijden van spanning en sensatie. Het simpel te gebruiken vuurwapen is
toch niet te vergelijken met een zwaardgevecht. Het zijn onverwachte, originele hersenspinsels,
uitgesproken met een aparte, gespannen dictie. Opmerkelijk is dat het Koningshuis er flink van langs
krijgt, maar dat dit allesbehalve smakeloos overkomt, ondanks de recente dood van Prins Claus.
In zijn eerste liedje beschrijft zijn absurde liefde voor een meisje, gevolgd door een onderkoeld verteld
verhaal over zijn eerste liefdeservaring. Hij rondt het onderwerp af met een lied waarin hij speelt met de
cliches van liefdesliedjes. Na een originele invalshoek over treinvertragingen zingt hij een hilarische en
tegelijkertijd aandoenlijk lied over Lex Goudsmit. Op muziek van Frans Halsema's klassieker 'Kees' zingt
Tommie van Sesamstraat over de lotgevallen van de Sesamstraat-bewoners. Wanneer de luitmuziek uit het begin
weer inzet verwacht je dat de voorstelling is afgelopen, maar dan gaat hij verder op dinosauriërs en wil
het publiek aanzetten tot een meezinger. Als het aarzelt floept hij eruit: 'Moet ik jullie gijzelen ofzo?',
een geweldige terloopse opmerking die de zaal opnieuw openbreekt. Hij sluit af met het protestlied 'Elke
euro telt'.
De jury sprak over een bijzondere kandidaat. Men was verrast door zijn originele, eigenzinnige kijk. De
motoriek en het pianospel was misschien wel wat houterig, maar het past. Alleen het einde met de meezinger
werd door de jury als een stijlbreuk gezien.
Thijs van Domburg wint zowel de jury- als de publieksprijs.
Over 'Stof'
"In 'Stof' neemt Thijs het publiek mee op reis naar plaatsen die nog nooit door een aardbewoner bezocht
zijn. En wilt u niet met hem mee, dan gaat Thijs wel alleen. Al houdt hij niet van reizen, hij zal
doorgaan, doorgaan tot iemand hem gelooft, of in ieder geval om hem lacht, want dat blijft het
hoogste doel in zijn leven. Hij trekt zich van niemand wat aan. Behalve als u van hem houdt, want dan
werpt hij zich aan uw voeten."
