Seizoen 2011-2012
Hoogseizoen (reprise)
-speellijst
Over 'Hoogseizoen'
"In het Hoogseizoen van haar leven hoopt Lenette van Dongen die ene ongekende bestemming te bereiken. Maar ze loopt al
snel vast in een defilé van opblaaskrokodillen, koelboxen, kindergeluk en andere menselijke onmacht op badslippers.
Motto: als je het geluk zoekt, zul je het niet vinden. En als je niet oplet, loop je er met een knal tegenaan."
Twitter.com/lenettevdongen | link
Bio.txt
Op haar vijfde door haar moeder op ballet gedaan, want als kind al zat Lenette vol energie. Lange tijd wilde zij danseres
worden en nadat zij haar opleiding aan de Nel Roos Dansakademie had afgemaakt, begon ze in Uithoorn haar eigen dansschool. Toen
ze het gevoel had in een sleur terecht te komen, verkocht ze haar school en meldde zich met succes aan bij de Akademie voor Kleinkunst.
Ze debuteerde in de musical 'Cabaret' en speelde vervolgens in 'Jeans', 'Adèle in Casablanca' en 'Tsjechov'. Ze deed mee aan het
songfestival in Knokke en speelt in 1989 met Peter Lusse en Hans van Gelder in het theaterprogramma 'Pappenheim'.
In de Comedytrain doet ze stand-up ervaring op en met haar eerste programma 'Mag het wat zachter' (1993) toont zij zich een ware vakvrouw.
Ze won met dat programma de Pall Mall Exportprijs 1993.
In 'Mag het wat zachter' worstelt een vrouw van vijfendertig met het leven. Damesbladen, carrière, Playboy, ingedutte
sex, bejaarden, cola-kids, therapieen en de zoektocht naar geluk komen aan de orde. Ze stelt het gekoketteer met het uiterlijk en
de egocentrische zoektochten van de new age clubjes aan de kaak. Ze brengt haar programma met overgave, springt regelmatig de zaal
in en reageerde bekwaam op de reacties van het publiek. Tenslotte vraagt ze of het wat zachter mag, wat aardiger en wat meer
geïnteresseerd in elkaar.
Met haar programma 'Nee, nee en nog 'ns nee' (1995) levert ze een naadloze opvolger van haar solodebuut af. Lijkt zij zich voor de
pauze te hebben berust in het gezapige leven onder het motto 'If you can't beat them, join them', na de pauze blijkt ze strijdvaardiger.
Haar tweede programma wordt door de critici nòg expressiever, sneller en grappiger genoemd.
Van haar derde solo-programma Jagadamba (1997) verschenen de liedjes op CD.
Tijdens haar programma's wordt ze vakkundig begeleid door Martijn Breebaert. De conferences werden geschreven en/of bij
elkaar geïmproviseerd door Lenette van Dongen en geduchte liedjesschrijvers als Ivo De Wijs, Jacques Klöters
(getrouwd met Van Dongen en steevast 'haar verkering' genoemd) en Jaap Bakker leverden bijdragen.
Maandelijks schrijft Van Dongen een column in de Opzij.
Over 'NIKÈ'
"Lenette van Dongen stoot door met haar overweldigende programma NIKÈ. Bruisend van energie en kracht als NIKÈ, godin van
de overwinning.
Terwijl de rest van de wereld de buitenkant verfraait en zich tot engel probeert te boetseren gooit Lenette de deur naar de waarheid
open. Ze is 50 jaar en de schaamte voorbij. Wie zonder angst wil leven moet durven tegen te vallen. Met ongeremde zelfspot en toch
pijnlijk herkenbaar, ruimt zij haar kelder en dromen op. In direct gesprek met het publiek belooft zij: "Hoe eerlijker we vanavond zijn,
hoe leuker het wordt". In NIKÈ maakt zij die belofte meer dan waar. Hilarisch en ontroerend."
