In de media: Lenette van Dongen - 11 nov 2008
"We bereiken allemaal eens de leeftijd waarop we de balans opmaken. Waarop gemiste kansen zielenpijntjes veroorzaken, waarvoor je nooit de tijd nam om ze te voelen. De fase in je leven waarin je grote schoonmaak houdt in de kelder en de bovenkamer en gaat voelen wie je werkelijk bent, in plaats van nog langer wanhopig te proberen iets anders te worden. Wie rond dat thema een theaterprogramma maakt, begeeft zich doorgaans op een pad dat al is platgestampt door vele anderen. Je moet van heel goeden huize komen om daar volle zalen mee te boeien. Cabaretière Lenette van Dongen slaagt daarin met vlag en wimpel in Nikè. (..) De bijna vijftigjarige Van Dongen staat in Nikè met beide benen op de grond en komt daarom dichter bij de antwoorden dan ooit tevoren. Dat doet ze zeer komisch, met een aangename rust, maar soms ook op een indringende persoonlijke manier als ze haar gevoelens blootgeeft van de onvrijwillig kinderloos gebleven vrouw."
'Lenette overwint alle generaties' door Ruud Buurman, in: Het Parool, 5 nov 2008

"Zelden speelde een cabaretier zo behendig de herkenningskaart als Lenette van Dongen in haar nieuwe programma Nikè, genoemd naar de godin van de overwinning. Ze weet een lachgolf van herkenning los te maken met haar vragen over spullen die op zolder bewaard worden. Het halve Oude Luxor blijkt een broodbakmachine, fitnessapparaat en talencursus thuis te hebben. Ongebruikt. (..) Wat de theatraliteit betreft is het publiek geheel aangewezen op haar persoonlijkheid, en daarover hoeft niemand zich zorgen te maken. Met een onverwoestbare energie dendert ze over het podium. Soms iets te. En dan blijkt wat ze almaar maskeert met haar wilde gebaren en stoere praat: een diep verdriet over haar kinderloosheid. Voortdurend sijpelt het onderwerp door de voorstelling, en uiteindelijk spreekt ze zich uit over haar pijn. Zo wordt Nikè een persoonlijke triomf, waarmee Lenette van Dongen meer weet te ontroeren dan ooit."
-lees het volledige artikel
'Van Dongen ontroert meer dan ooit in persoonlijke triomf' door Merijn Henfling, in: Volkskrant, 5 nov 2008

"(ze) breekt met haar imago van De engel met de witte veertjes die het mensen alleen naar de zin wil maken. Met veel humor en zelfspot smeed Van Dongen een band met het publiek, al komt die interactie soms wat geforceerd over. Ze gebruikt het directe contact met de zaal als bruggetjes voor haar eigen wederwaardigheden als bijna vijftiger, maar Van Dongen heeft dat in Nikè niet nodig. Want er staat een sterke, onafhankelijke vrouw die zich met stuitend mooi optimisme tegen het mentale en fysieke verval keert. Ik ben geen poedeltje, maar een bouvier! Vooral als Lenette van Dongen losgaat en losslaat in in haar strijd tegen de grote en kleine ongemakken van de ouderdom is ze briljant. Ze gaat in de slag met modieuze hobbys als schaamlipcorrecties, borstvergrotingen, kinky seks en is onovertroffen als ze zich in een saunaparadijs beweegt. Dan zijn haar lichaam, mimiek en vertelkunst welhaast perfect in balans."
-lees het volledige artikel
'Lenette van Dongen gaat helemaal los' door Arno Gelder, in: AD, 2 nov 2008

"Haar optreden is een aanhoudende stroom van grappige verhalen waarin tegelijkertijd op vrolijke toon allerlei emotionele ballast overboord gaat. (..) Bovenal legt ze in dit programma een meesterproef af in het maken van contact met de zaal. (..) En op elk antwoord uit de zaal heeft ze een alerte reactie paraat. Zo schept de cabaretiere een sfeer van saamhorigheid, een samenzwering van gelijkgestemden. (..) Eens te meer demonstreert Lenette van Dongen in Nikè weer hoe expressief ze is in stem, lijf en leden, hoe theatraal ze kan zijn en hoe haar taal het summum is van beeldende kracht." 'Sfeer van saamhorigheid bij expressieve Van Dongen' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 6 nov 2008

Interview: "De recensies zijn allemaal juichend, behalve eentje. Dat doet wel pijn, vertelt ze, want ze werkt zó met haar hart dat het bikkelhard aankomt. (..) Na uitstapjes als ’Rafels’, een puur muzikale voorstelling met een band, en een hoofdrol in de musical ’Doe Maar’ voelt het goed om ’terug’ te zijn met een show die stand up comedy-achtig aandoet, met veel interactie met het publiek 'Ik wil comfortabele publieksparticipatie.' en maar één liedje. (..) 'Mijn thema, dat in al mijn voorstellingen terug komt, is: Echt zijn. Wie durf je te zijn zonder al die bullshit om je heen?' (..) 'Ik luister nu veel beter naar mijn intuïtie dan vroeger, ik durf dat nu meer. Er is altijd een strijd in mij tussen de optreed-Lenette en de maker-Lenette. Die makerskant heb ik deze keer veel meer ruimte gegeven. De optreed-Lenette wil goed overkomen, succes hebben, scoren, maar de maker is mijn kracht.' (..) 'Ik heb in Doe Maar gestaan en ik zal nog wel eens een musical doen. Maar daardoor heb ik gemerkt hoe geweldig het is als je drie jaar kunt ’sparen’. Kijken, lezen, leven. Ik ben met deze voorstelling echt een andere weg ingeslagen. We, dat zijn mijn coaches Pieter Tiddens en Ruut Weissman en ik, hebben tegen elkaar gezegd: ’Nikè’ is niet de zevende, maar nummer één van een volgende serie.'"
-lees het volledige artikel
'Godin van de overwinning' door Rinske Wels, in: Trouw, 10 nov 2008

In de media: Lenette van Dongen - 4 nov 2008
"Tijdens de tournee van haar show Vedette overleed haar vader. 'Ik moest nog bijna een jaar door met een show die over hem ging. Dat was menselijkerwijs niet te doen.' Een heftige burn-out was het gevolg. Maanden kwam ze haar bed niet uit, maar nu is Lenette van Dongen terug, naar eigen zeggen sterker en gelukkiger dan ooit. 'Dit is de leukste show tot nu toe. Het is van tevoren niet bepaald hoe het gaat lopen, het stand-upgehalte is hoog.' (..) 'Het is aanmatigend om te zeggen dat mensen iets van mij kunnen leren. Ik wil ze laten lachen, ik hoop op ontroering. Wat ze er verder mee doen, dat is up to them. Het is zoals het is.'"
-lees het volledige artikel
'De nieuwe Van Dongen' door Lenette van Dongen, in De Pers, 31 okt 2008

In de media: Lenette van Dongen - 8 juni 2005
"Rafels is (..) vooral een liedjesprogramma, met losse nummers die sierlijk in elkaar overvloeien en uit alle windstreken komen. Spaans en Italiaans, Nederlands en Engels, het lijkt allemaal als vanzelfsprekend bij elkaar te horen, omdat Lenette van Dongen al die liedjes tot de hare weet te maken. (..) In deze voorstelling wordt Lenette van Dongen omringd door vier voortreffelijke musici (..) violiste Esther Apituley), bassist Eric Calmes, gitarist Edoardo Righini en percussionist Martin Verdonk. Ze doen meer dan begeleiden, ze krijgen alle ruimte om af en toe een hoofdrol te spelen, en vormen telkens verrassende combinaties in geraffineerde arrangementen. (..) zodra er contact met het publiek is gelegd, is het iets te gestileerde, afstandelijke begin snel vergeten."
'Van Dongen wil vooral zingen' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 6 juni 2005
tip: Paul

In de media: Lenette van Dongen - 26 nov 2004
Lenette van Dongen kijkt op verzoek terug op het winnen van de Pall Mall Exportprijs voor opkomen theatertalent in 1994. "Haar carriere is sinds de prijsuitreiking in een stroomversnelling gekomen. (..) 'Theaterdirecteuren maken een keuze uit - pak 'm beet - tachtig cabaretiers en cabaretieres. Allemaal laten zij zich voorstaan om rake observaties en keiharde grappen. En ééntje meldt op haar cv dat ze de Pall Mall Export-prijs heeft gewonnen. 'Boek maar twee optredens van Van Dongen' is dan de redenering. Ik denk, nee ik wéét dat die vermelding een gesprekspunt is geweest boven de tekentafel van theaterdirecteuren. Zie het als een stempel van de hofleverancier. (..) Maar het effect ervan moet ook weer niet worden overschat. In het jaar dat ik de prijs won, werd ik door Karel de Graaf uitgenodigd voor zijn talkshow. Het was een pittig gesprek. Ik geef toe dat ik nogal grappig was. De volgende avond was mijn optreden in Hoogeveen uitverkocht, een complete verrassing. Tegen die paar minuten op televisie weegt geen enkele prijs op - wat aandacht, populariteit en inkomsten betreft.' (..) Haar eerste soloprogramma en de prijs (..) hebben haar boven alles een gevoel van artistieke en persoonlijke vrijheid gegeven."
'Stempel van de hofleverancier' door Danielle Pinedo, in: NRC Handelsblad, 13 okt 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Lenette van Dongen - 28 maart 2003
Het Brabants Dagblad sprak met Lenette van Dongen naar aanleiding van haar nieuwe voorstelling, 'Vedette'.
"Natuurlijk sluimert er in mij ook wel het verlangen om een ster te zijn. Maar dan op het niveau van de meisjeskamerposter, meer is het niet. Ik ben niet zo onder de indruk van al die uiterlijkheden. Wat ik wil is echtheid, zuiverheid, zorgvuldigheid, essentie."
-'Ik ben gestopt met gelukkig worden'
BN/DeStem is bij monde van het GPD redelijk kritisch over de voorstelling van Lenette van Dongen.
"Haar kenmerkende drukke gebaartjes en maniertjes leiden te veel af, maken verhalen onoverzichtelijk, niet te volgen. Het spel is te vaak zo vet en druk, zo 'over the top' dat het gaat vervelen en mooie observaties worden er door verpletterd. Het allerergste is dat het je niet raakt. Je zit er bij en kijkt er naar." De recensent is wel tevreden over de muziek. "Altijd slaagt Van Dongen, samen met pianist Martijn Breebaart, erin repertoire van anderen te vinden dat precies past bij haar en de sfeer van de programma's. Mary Black is haar favoriet, zo blijkt ook nu weer. En ze zingt de nummers soms mooier dan het origineel."
-Lenette blijft nét overeind