www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy

terug

In de media: Delfts Blok - 3 apr 2004
Bas van Elk van de formatie Delfts Blok sprak met de Alkmaarsche Courant:
"Hun credo: 'eigen lol eerst' (..) We hadden een paar bijdehante namen verzonnen zoals In Den Vergulden Draak, De 11 Discipelen en Delfts Blok. Toen zei onze regisseur, Pim van Alten: als je echt lef hebt moet je die laatste naam kiezen. Het is een naam die blijft hangen, maar het is ook verbazingwekkend hoe snel mensen soms agressief kunnen worden, zonder dat ze weten wat we doen. We maken een vuist door te spelen met vooroordelen. Zo hebben we Lou Rawls 'Fine brown frame' vertaald als 'Een fijn blank kleurtje'. Kijk, eenneger mag dat wel zaggen, een blanke niet. En dat is eigenlijk gek. (..) Wie de recent uitgebrachte cd beluistert, stuit ook op een nummer van een echt schokkend kaliber. 'Vera' over een sleutelkind dat uiteindelijk besluit om uit het leven te stappen. Van Elk: 'Je zegt daar wel iets mee. Als je eerst een paar leuke stukjes doet die op de (harde) lach mikken, komt zoiets des te harder aan. Dat geeft een ongemakkelijk gevoel. 'Aai-poes-aai-poes-rot-kat' cabaret heeft iemand ons wel eens genoemd. Maar we willen vooral niet met het vingertje wijzen."
'we willen beslist niet met het vingertje wijzen' door Hans Kottmann, in: Alkmaarsche Courant, 8 jan 2004

De Haagsche Courant sprak met Delfts Blok-er Pascal Ultee: "'Sommigen zeiden dat ze niet verwachten dat wij met nog een tweede programma komen (..) Mooi mis. Vanaf september toeren we met 'Tegen alle verwachtingen in' door Nederland. En nog tot half juni nemen we onze eerste voorstelling (..) in reprise. (..) Men wil niet geloven dat je het met zo'n grote groep mensen uithoudt. Er wordt gedacht dat we vanzelf uit elkaar zullen vallen. Leuk voor een festivalletje ofzo, maar verder niet. Elf mannen die samen optreden, dat kan nooit goed gaan. (..) De mensen vergeten dat we al bijna vier jaar bij elkaar zijn. (..) Het cabaret dat Delfts Blok brengt, is natuurlijk wel om te lachen, verduidelijk Ultee, maar het gaat ook ergens over. 'We hebben het in onze voorstelling ondermeer over oorlog, over mishandeling, maar ook over kindermisbruik.'"
'Elf jonge en muzikale goden' door Sandra Put, in: Haagsche Courant, 10 mrt 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Delfts Blok - 9 nov 2003
Het Rotterdams Dagblad bezocht de voorstelling van Delfts Blok en schreef daar op 31 oktober bij monde van Peter Ouwerkerk vrij kritisch over:
"(Het programma) laat zich vangen in: een pedoseksueel, een Goebbels- en Hitler-parodie verpakt in een tv-spelletje, een kale homo, het verschil tusen een aap en een neger (de dikke lippen), Turken - dat is net zoiets als Marokkanen, en er moeten 300.000 homo's dood omdat er niet genoeg puppies kunnen worden gemaakt. Hahaha? De stereotiepen holderdebolderen het toneel af. Alsof je bij een vmbo-avond bent, waar eindelijk eens wordt gezegd wat je denkt. (..) Het lijkt (..) soms op zapcabaret maar dan zonder kop-staartbotsingen. Het leidt nooit tot blikschade. Of je moet schrikken van stoere woorden als kloten en neuken."