In de media: Javier Guzman - 25 jan 2007
"Javier Guzman had een alcoholverslaving en is gaan afkicken in een kliniek in Londen. Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, pleegde zijn vader precies in die tijd zelfmoord, waardoor hij niet naar de begrafenis kon. (..) ’Delirium’ is een voorstelling vol zelfspot die veel bewondering afdwingt. Het proces van ontnuchteren is lang geweest en moeilijk. Maar het heeft ook een flink arsenaal aan goede grappen opgeleverd die niets met zijn eigen problemen te maken hebben. Nog steeds is Guzmans blik op de wereld er een van verwondering. Dat levert geëngageerde grappen op over hoe je in Afrika moet uitleggen dat wij onze billen afvegen met drie lagen toiletpapier. En dat er in de wereld evenveel mensen zijn met honger als met overgewicht. Scherpe analyses, hartstochtelijk verwoord. Hier staat een cabaretier die de blik zowel naar binnen als naar buiten richt. (..) Aan Javier Guzman kun je zien dat hij goed gekeken heeft naar Theo Maassen. (..) maar het imiteren - dat hem in zijn vorige programma 'Ton Zuur' nog wel eens dwarszat - is nu helemaal verdwenen."
'Javier Guzman op z’n best' door Rinske Wels, in: Trouw, 5 jan 2007

In de media: Javier Guzman - 3 jan 2007
"Delirium is het verhaal van een man die voor het eerst echt, echt nuchter naar de dingen kijkt. Dat geeft Guzman de kapstok om niet alleen verbaasd te doen over het grote onrecht (er zijn nu even veel mensen met honger in de wereld als mensen met overgewicht), maar ook volop vrolijkheid te scheppen over dagelijkse onzin - zoals het tandpasta- en shampoo-assortiment in de supermarkt, broeken met gaten die duurder zijn dan broeken zonder gaten, en mannen die de titel desk manager op hun visitekaartje hebben staan. Met bevrijdende zelfspot kijkt hij af en toe terug op zijn tijd als verslaafde: Vroeger werd ik drie keer in de week wakker in een vreemd bed. Had ik met m'n dronken kop wéér een nieuw bed gekocht. Met veel beeldend vermogen, alerte reacties op de zaal, een groot talent voor onverwachte wendingen en een abrupt slot - omdat aan het tl-licht niet te ontkomen valt - laat Javier Guzman opnieuw zien dat hij niet voor niets zo snel carrière maakte."
'Guzman overtuigt nuchter' door Henk van Gelder, in: NRC, 15 dec 2006

In de media: Javier Guzman - 8 feb 2005
"Meer dan in zijn vorige programma zoekt Guzman naar momenten van verstilling, maar vaker is hij de stand up comedian die vlotjes de onderwerpen aan elkaar praat. Hij vertelt over zijn ervaringen met ambtenaren en politieagenten, het doodknuffelen van gehandicapten, de terreur van de telemarketeer en de desinteresse van winkelpersoneel: op zich geen bijster originele thema's, maar Javier is snel en slim. (..) Hij legt uit dat de westerse vrijheden zijn leeftijdgenoten elk houvast hebben ontnomen: relaties worden net zo gemakkelijk ingewisseld als telefoonaanbieders en het is bijna bijzonder als je niet depressief bent. Voorzichtig pleit Javier voor inperking van vrijheden, maar helaas verlaat hij dit spoor vroegtijdig. In Ton Zuur stipt hij veel onderwerpen aan, soms met een tamelijk expliciete boodschap. Maar zijn programma zou er sterker op worden als die boodschap meer tussen de regels door zou schemeren en Guzman minder zijpaden zou inslaan. Hoewel hij een paar keer verwijst naar de persoon Ton Zuur, maakt Guzman maar summier gebruik van dit fantastische theatrale gegeven. De man blijft een zonderling, geen figuur die vraagt om mededogen. Met als gevolg dat Javiers mededeling aan het eind dat hij vreest een Ton Zuur te worden tamelijk ongeloofwaardig overkomt."
-Geen houvast bij Guzman
door Merijn Henfling, in: Het Parool, 21 jan 2005
met dank aan: Bumme

In de media: Javier Guzman - 4 feb 2005
"Zijn tweede avondvullende programma, Ton Zuur, is overduidelijk niet ontstaan om de honger van het publiek te stillen dat massaal op zijn voorstellingen afkomt - een valkuil waar hij met zijn succes gemakkelijk in had kunnen trappen. Het resultaat zou in dat geval een slap aftreksel van zijn indrukwekkende debuutprogramma Bot zijn geweest. Ton Zuur is dat niet. Guzman heeft als cabaretier genoeg te vertellen om een tweede programma te maken. (..) Het maatschappelijke engagement spat ervan af en zelden grijpt hij naar een gemakkelijk scorende grap als lapmiddel voor een zwak moment. (..) Maar wie Guzman ruim 75 minuten aan het werk ziet, ontkomt toch niet aan een vergelijking: Ton Zuur had ook een voorstelling van Youp van 't Hek kunnen zijn. Net als Van 't Hek schopt Guzman tegen de schenen van kleinzerige burgers en hun kleinburgelijke leed, tart hij zijn publiek, strooit met al dan niet verzonnen persoonlijke anekdotes en fileert maatschappelijke problemen tot de naakte essentie. Vernieuwend is Guzman met Ton Zuur niet. Wel steengoed."
'Javier Guzman heeft genoeg te vertellen' door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 21 jan 2005
met dank aan: Bumme

In de media: Javier Guzman - 21 maart 2003
Het Eindhovens Dagblad en de Haasche Courant bezochten het programma 'Bot' van Javier Guzman. Het Eindhovens Dagblad is in eerste instantie erg enthousiast, maar toch schort het aan de inhoud.
"Er zijn weinig cabaretiers die de zaal op hun 25e zo knap kunnen bespelen als Javier Guzman. (..) Als iemand absurditeiten tot grote hoogte kan opstapelen, dan is het Guzman. Zijn typetjes zijn weergaloos. (..) Bovenal is deze Guzman een grootmeester in de improvisatie. (..) En zo hakketakt hij lustig verder, niet gehinderd door de diepere betekenis die dit alles zou kunnen hebben."
-Knappe show Guzman gaat uit als een nachtkaars

De Haagsche Courant: "Dat een theaterprogramma geacht wordt diepgang te hebben, ontroering teweeg te brengen, de spanning op te bouwen en weer los te laten, het zal allemaal best, maar Guzman wil niks anders dan de vette lach uit de zaal horen. (..) Behartenswaardige uitspraken zoek je tevergeefs, hij kwekt soms te gekunsteld en voor een stand-up comedian die de pretentie zou moeten hebben scherp om zich heen te kijken, zijn juist de actuele grappen van een matig kaliber.
-Guzman wil niks meer dan de vette lach