In de media: Guido Weijers - 31 dec 2006
"'Als ik nu naar Wim Kan kijk denk ik: wat trááág. Ik ben veel meer stand-up comedian, gebruik acht plasmaschermen en housemuziek. Veel grappen in een korte tijd en in razend tempo. Cabaret voor mijn generatie. Zeker, het gaat ook over politiek, maar niet met een moraliserend vingertje. Er zijn namelijk ook heel veel leuke dingen gebeurd! (..) Voor mij was 2006 het jaar van Jan Smit en Ellemieke Vermolen, maar ook van de ophef rond de cartoons over moslims in Deense kranten, de seksuele uitspatting van de keeper van ADO Den Haag en van Treble. De meisjes van het Songfestival met die matte, doffe en bleke vegetarische tofu-gezichtjes die volgens mij heel erg ruiken naar natte hond. En natuurlijk de kabinetten van Balkenende. Die vallen vaker dan Figo.' (..) Het is een prachtige parade aan feiten en figuren uit 2006 die over het podium marcheert. (..) Guido Weijers maakt van zijn debuut als oudejaarsconferencier een feestje-in- sprint-tempo met snelle en gave grappen, waarbij hij zijn fysiek (zo mag Weijers graag spotten met zijn loensende blik) mooi aanwendt. Ook heeft hij oog voor smeuïge feiten en feitjes. (..) 'Natuurlijk - je wordt na afloop vergeleken met je voorgangers. Dat mag van mij, maar uiteindelijk speel ik mijn conference voor de mensen in de zaal en thuis. Die mogen oordelen. Ik hoop ook te bewijzen dat elke vergelijking mank gaat. Dit is de oudejaarsconference nieuwe stijl!'"
-lees het volledige artikel
'Oud jaar nieuwe stijl' door Arno Gelder, in: AD, 29 dec 2006

"'Terwijl in Hilversum de Vara van oudsher de cabaretomroep is, tekende Weijers vorig jaar een contract bij SBS 6. 'De Vara heeft volgens mij een hekel aan me. Ik spreek die mensen nooit en als ik ze tegenkom, doen ze allemaal aardig. Ik zal nooit iets slechts zeggen over collega's, ik spreek ze weinig, ik weet niet wat hun drijfveren zijn, dus laat ik ze in hun waarde. Ik gun hen alle succes. Mijn manier van werken levert me volle zalen en veel kijkers op. (..) In het begin vindt iedereen je leuk, maar als je volle grote zalen krijgt, verandert dat. Mensen worden jaloers. (..) Het gaat nu erg goed met mijn carriere, maar daar heb ik hard voor gewerkt. Mijn eerste voorstelling heb ik in alle kleine kutzalen van dit land gespeeld.' (..) (Over Jochem Myjer) 'Met hem heb ik zelf het meeste. Hij is ook snel en werkt als een paard op het podium. Nee, ik noem hem geen concurrent. Gewoon een collega.' Aan de andere kant ziet Weijers 'een heleboel shitcabaret'. 'Ja, er is sprake van overkill, maar dat is niet erg. Er zit een knop (op) je tv, zong Doe Maar al.' (..) 'Ik vertrek steeds vanuit een onderwerp, maar er drie grappen over en ga weer door. Ik verleg grenzen, spui meningen recht in het gezicht en durf onsympathiek te zijn. Het wordt heel rauw en het gaat van de hak op de tak. (..) Het wordt een Oudejaarsconference Nieuwe Stijl. Heel erg stand up comedy. De onderwerpen zijn op een plasmascherm op de achtergrond te zien. Het is hip, blingbling. Met nog meer grappen per minuut. Die show gaat rocken, echt."
'De VARA heeft volgens mij een hekel aan me' door Rene van der Velden, in: Haarlems Dagblad, dec 2006

De Gelderlander heeft een iets andere versie van het interview online staan, waarin sommige passages uit het artikel uit het Haarlems Dagblad ontbreken en passages zijn toegevoegd.
-lees het volledige artikel
'Weijers’ oudejaarsconference is hip en bling-bling' door Rene van der Velden, in: De Gelderlander, 30 dec 2006

In de media: Lebbis en Jansen - 28 dec 2006
"(..) de laatste jaren hebben hun sympathieke, doch gemakzuchtige voorstellingen meer te maken met handje ophouden dan met de handen creatief uit de mouwen steken. (..) Een groot deel van het programma gaat verloren aan het op boze toon letterlijk navertellen van de politieke dwalingen van Balkenende cum suis. De satire is ver te zoeken, om nog maar te zwijgen van een slimme parabel of een mooie metafoor. (..) Voor de humorloze tirades van Lebbis & Jansen is geen plaats meer in cabaretland. "
-lees het volledige artikel
'Humorloze tirades Lebbis & Jansen' door Ruud Meijer, in: AD, 15 dec 2006

"Het zou jammer zijn als de Oudejaars 2006 de laatste show zou worden, want het is niet hun beste. Ze zijn minder verrassend dan voorgaande jaren. Wie jaarlijks naar de Oudejaars van Lebbis en Jansen gaat, kan de opzet ongeveer uittekenen. Veel snelle grappen over het afgelopen jaar, wat persoonlijke anekdotes, een moment van verstilling, de nodige morele verontwaardiging en een gevoelig liedje/gedicht van Jansen. (..) Gingen ze afgelopen jaren op toneel ook met elkaar de discussie aan, nu vinden ze elkaar in harde kritiek op de politiek. Lebbis en Jansen jakkeren niet meer, maar hun politieke tirades zijn weer ongekend fel. (..) Hoewel hun morele verontwaardiging er vaak ingaat als zoete koek, is het ook wel erg voorspelbaar en humorloos."
-lees het volledige artikel
'Lebbis en Jansen jakkeren niet meer' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 20 dec 2006

Het AD sprak met Dolf Jansen over zijn reis naar Amerika, principes, marathons lopen, zijn haar en toekomstplannen. Vreselijk boeiend, maar we beperken ons tot de oudejaarsconference.
"het speerpunt in de huidige aanloop naar 2007 is de oudejaarsconference van Lebbis en Jansen. Een show die volgens Jansen zelf behoorlijk politiek gekleurd is. Tijdens de voorstellingen in het land merkt hij dat het publiek twee kanten opgaat: of ze vinden de show fantastisch of ze fluiten hem van het podium af. De criticus van deze krant bleek duidelijk tot de laatste categorie te behoren. Zelf is hij van mening dat zijn oudejaarsshow, die op 31 december op Nederland 1 wordt uitgezonden, naar meer smaakt: 'We zijn beter in vorm dan ooit tevoren.' Dat de critici soms moe zeggen te worden van de steevast in hoog tempo uitgevoerde shows van het duo, raakt hem niet zo: 'Er is veel jaloezie in deze wereld. Kennelijk valt het helemaal niet mee om anderhalf uur lang te kijken naar twee veertigers die er nog zo goed uitzien.'"
-lees het volledige artikel
'Dolf op drift' door Albert Kok, in: AD, 17 dec 2006

In de media: Niet Schieten - 6 dec 2006
"Na vijf minuten neemt de voorstelling een sterke wending en krijgen de loverboys een veel persoonlijker en interessanter karakter. Twee uur later volgt ook nog eens een totaal onverwacht einde, waarbij het publiek er flink van langs krijgt, waarna de groep zichzelf aanpakt. (..) Niet Schieten zwalkte tot nu enigszins onbevredigend tussen vrijblijvenheid en maatschappelijke statements. In Loverboys kiest de groep duidelijk voor het laatste. (..) Er wordt in dit intelligente onderzoek naar de drijfveren van liefde goed gebruik gemaakt van de moeglijkheden van wisselende coalities binnen een trio, en dat gebeurt met veel wrange humor en zinvol fysiek geweld. Helaas zakt het soms behoorlijk in."
'Niet Schieten kiest voor maatschappelijke statements' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 4 dec 2006

In de media: Daniël Arends - 6 dec 2006
NRC Handelsblad moppert bij monde van Henk van Gelder nog wat na over het juryrapport van Daniël Arends, de winnaar van de jury- en publieksprijs van Cameretten 2006.
"Alleen al zon eerste zin: 'Daniël Arends staat met een groot gemak op het podium, misschien zelfs iets te gemakkelijk.' Hoe kan iemand te gemakkelijk op het podium staan? (..) 'De jury raadt hem wel aan te waken voor het gegeven dat de sympathie van het publiek niet vanzelfsprekend is en zich bewust te zijn van zijn zelfingenomenheid.' Wat wordt hier, in dit kreupele proza, nu eigenlijk beweerd? Dat deze Daniël Arends een onuitstaanbaar type is? (..) Zijn flair maakt hem trefzeker in alles. Terwijl de twee andere finalisten soms te lijden hadden aan onzekerheid en aarzelingen, leek hij het hoofd volkomen koel te houden. Hij heeft het cabaretvak in zijn vingers. (..) Met hun tut-tut-tut-toon deden de vijf jurerende theaterdirecteuren en -programmeurs echter alsof ze het diep in hun hart nogal vervelend vonden dat ze de prijs aan Daniël Arends moesten geven. Ze hadden blijkbaar liever een originelere keus gemaakt. Het werd hen achteraf zelfs door sommige vakgenoten verweten: tja, dat was nogal een gemakkelijke keuze, het was moediger geweest om een van de andere finalisten te bekronen. Maar wat is er zo moedig aan om iemand te laten winnen die niet de beste was? En sinds wanneer zou een jury origineel moeten zijn?"
'Winnen onder voorbehoud' door Henk van Gelder, in: NRC, 1 dec 2006

In de media: Jochem Myjer - 5 dec 2006
"'Ik aan de Ritalin? Nooit! Dat impulsieve wil ik voor geen goud missen. Ik ben zo’n ADHD’er die de afwas onder de douche doet, nooit op een klok kijkt en z’n boxershorts altijd kwijtraakt. Soms ben ik wel een beetje moe aan het einde van de dag, maar kennelijk heb ik een extra batterij in m’n billen. Laten we zeggen: een wat grotere accu dan anderen. (..) Je krijgt bij mij het hele pakket. Mensen doen vaak grote moeite een kaartje te bemachtigen. Het minste dat ik kan doen is een harstikke goede voorstelling spelen en na afloop m’n gezicht laten zien. Ik ben niet het type dat zegt: Ik sta op een verhoging, jullie zitten daar en tot de volgende keer. Ik verzamelde ook handtekeningen van vermaarde violisten. Mijn ouders namen me vaak mee naar klassieke concerten, zelf speelde ik al viool. Ik heb de krabbels van Jaap van Zweden, Theo Olof en Emmy Verhey. Hoe? Ik klopte gewoon aan en liep de kleedkamer binnen. 'Hallo ik ben Jochem, mag ik uw handtekening'. Werkte altijd.' (..) Met zijn overactiviteit en vooral de wijze waarop Myjer met zijn ADHD omgaat, vormt hij een heus rolmodel voor jongeren met dezelfde aandoening. 'Ik krijg aandoenlijke mailtjes van jongens, die het cool vinden om ADHD te hebben. ‘Hé Jochem, nou zie ik dat ik niet de enige ben die altijd zo druk is. (..) Ik beschouw mijzelf puur als komiek. Ik wil vrolijkheid, iets positiefs uitstralen, en dat in een moordend tempo. Mensen moeten naar adem snakken. Ik wil dat iedereen een ab-so-lu-te topavond heeft en blij naar huis gaat. Dat klinkt misschien ouderwets, maar zo maak ík cabaret. Mensen bij mij in de zaal zullen na afloop niet tegen elkaar zeggen: ‘Mooi hè, wat-ie over Afghanistan zei’ (..) Medio volgend jaar moet zijn derde show, die de prikkelende titel De rust zelve draagt, in de steigers staan. 'Er staat nog geen letter op papier, maar ik ben compleet volgeboekt. Dat benauwt en beangstigt me wel. Van kritiek raak ik soms helemaal van slag. Ik ben een perfectionist, stort me er helemaal op. Als iemand dan meldt dat hij iets wat minder vond, zit ik stuk. Ja, gek hè? Met mijn eerste programma was het alsof ADO Den Haag van Ajax won - verrassend, maar misschien wel eenmalig. Nu moet ik in het linkerrijtje eindigen. Ik kan me niet permitteren van RKC te verliezen.'"
-lees het volledige artikel
'Jochem Myjer is één brok dynamiet' door Arno Gelder, in: AD, 1 dec 2006