In de media: Sara Kroos - 26 dec 2011
"Sara Kroos (is) een cabaretière geworden die alles in de hand heeft en ook in de kleinste verhaaltjes over huiselijke muizenissen uiterst geestig en gevat kan zijn. In beeldende taal roept ze zotte situaties op, met een volstrekt volleerde timing en een ogenschijnlijk gemak dat grote bewondering wekt. (..) Samen met haar vaste regisseur Jessica Borst heeft ze zodoende een programma gemaakt dat niet alleen haar zesde is, maar ook haar beste."
'Sara Kroos nu een wonder van evenwicht ****' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 29 okt 2011

"Voor de leeuwen gaat over mensen. Mensen die elkaar dwarszitten. Of zoals Kroos het zegt: inleven in kost nu eenmaal meer moeite dan uitleven op. (..) De nadruk ligt sterker op grappen dan in haar vorige programma. (..) Het grove schelden lijkt definitief verleden tijd. (..) ze durft zowel stoer als kwetsbaar te zijn (..) Kroos weet die uitersten bovendien prima te bundelen tot een gebalanceerd geheel. (..) Boheems was misschien minder evenwichtig, maar bruiste wel de pan uit. Dat ontbreekt hier een beetje. Kniesoor."
'Kroos blijft zich ontwikkelen ****' door Mike Peek, in: Het Parool, 30 okt 2011

"Door de losse sfeer en de huiselijke onderwerpen kabbelt de voorstelling soms nogal voort en wil het niet echt spannend worden. Bovendien zijn de conferences en grappen lang niet allemaal even sterk. (..) Muziek heeft in Voor de leeuwen een bijrol. (..) Het accent ligt heel bewust op de conferences en de interactie met de zaal. Een duidelijke keuze van Kroos, die met dit programma weer cabaret 'op het randje' wil maken. (..) het is heel gezellig met Sara Kroos in de huiskamer, maar de sfeer is er wel erg ongedwongen."
'Iets te gezellig in Sara's huiskamer ***' door Joris Henquet, in: De Volkskrant, 31 okt 2011

"Veelvuldig zoekt ze het contact met de zaal. Om eens te horen waar die mevrouw op rij één nou bang voor is en die mijnheer op rij vier. Op een warme, ontspannen manier verwerkt ze delen van zulke conversaties in haar programma, soms zelfs als 'running gag'. (..) Wereldschokkend zijn haar observaties nergens, maar Sara Kroos vertelt meeslepend en beeldend. (..) Ronduit ontroerend is het lied waarin de cabaretiere zich verplaatst in de dood, de grote gelijkmaker op wie ieder mens kan rekenen."
'Sara Kroos stoer en kwetsbaar ****' door Marco Weijers, in: Telegraaf, 30 okt 2011

In de media: Ronald Smink - 26 dec 2011
"Smink heeft een karakteristieke mimiek en opmerkelijke typetjes in huis maar hij is geen absurde komiek. (..) Zijn programma 'Bor Knok' is een meer dan onderhoudend jongensboek op het Friese platteland. Het is bovenal een origineel en ontroerend verhaal waarin een jongen lijdt onder de pijnlijke echtscheiding van zijn ouders."
'Het weergaloze Joure van Ronald Smink ***' door Marion Groenewoud, in: Stentor, 17 okt 2010

"Dat Sminks voorstelling Bor Knok toch zo leuk is, ligt (..) niet zozeer aan de teksten, die soms wat te simpel of voor de hand liggend zijn. Het is meer de manier waarop Smink iedere sketch opstuwt tot een wervelwind van accentjes, gebaren en geschreeuw zonder dat hij over de rand gaat. (..) Zijn materiaal is (..) nog niet altijd even trefzeker, maar Smink voelt zich zo goed thuis op het podium, dat je hem dat graag vergeeft."
'Grollen zijn absurd en toch herkenbaar' door Mike Peek, in: Het Parool, 25 okt 2010

"Het leven vol mislukkingen dat Smink schitterend verhaalt in zijn debuutprogramma kent wel wat absurdistische grappen, maar de meeste schuren toch wel heel erg pijnlijk langs de realiteit. Daarom is het ook een genot om naar dit jonge talent te kijken, want hij beheerst nu al de balans tussen ernst en luim die elkaar afwisselen in het tempo van het leven zelf. (..) Je kunt met Ronald Smink dan ook erg lachen, maar pas op dat het lachen je niet vergaat, want hij komt soms venijnig uit de hoek met een harde rechtse. En tijd om te bukken krijg je bij hem niet."
'Cabaretier Ronald Smink hoort er nu al helemaal bij' door Wiggele Wouda, in: Friesch Dagblad, 30 nov 2009

"Smink beschikt over een levendige fantasie. Hij maakt snelle grappen en vertelt absurdistische verhalen. (..) Dankzij de sterke combinatie van een veelkleurige stem en een atletisch lijf beeldt hij zijn originele avonturen overtuigend uit."
'Ronald Smink maakt een grote stap in het theater ***' door Ton Henzen, in: Meppeler Courant, 17 okt 2011