In de media: Rob Kamphues - 31 mei 2004
"De makers van de wereld en alles wat daarop leeft, keren terug naar aarde. Muzikant Coen Jutte en acteur Peer van den Berg dreigen verkleed als ruimtewezens de mensheid in zijn geheel in een ketel oersoep te donderen en om te smelten tot iets beters. Tenzij er iemand is die in staat is duidelijk te maken waarom de mens er toe doet. (..) In ’Oersoep' is de uitverkorene Rob Kamphues. En dat blijkt de verkeerde keus te zijn. Het op zich leuke gegeven wordt door hem zeer zwak en op een bijna tenenkrommende manier uitgewerkt. Kamphues geeft al vrij snel genoeg redenen om hem maar meteen in die soep te smijten. (..) Maar oersoeproerders blijken geduldiger dan de mensheid. Kamphues krijgt een uur. En die tijd weet hij op een zeer ongenuanceerde manier te benutten. Zo heeft hij het over volgens hem belangrijke personen als Michelangelo, Bach, muzikant Trini Lopez en mime-speler Rob van Reijn. Hij noemt de namen, maar legt nauwelijks iets uit. Enige verdieping is Kamphues vreemd. (..) Het dieptepunt lijkt pas echt te worden bereikt als Kamphues, Coen Jutte en Peer van den Berg vervallen in het voorbinden van een enorm geslachtsdeel en wanneer er een spelletje wordt gespeeld in de trant van elkaar nadoen. Het publiek wordt absoluut niet meegetrokken in zijn soort humor. (..) Kamphues bewijst zich in ’Oersoep' niet als de redder van de mens. Hij zorgt juist voor de ondergang. Hij weet op een gegeven moment zo diep te zinken dat er plaatsvervangende schaamte voor de mensheid optreedt."
'Kamphues maakt geen vrienden' door Sandra Put, in: Brabants Dagblad, 27 apr 2004

"In zijn voorafgaande programma's kon Kamphues niet echt overtuigend bewijzen dat hij als cabaretier uniek en onmisbaar is. Met Oersoep slaagt hij daar wéér niet in. En een beetje tijd wordt het wel. (..) Het idee voor een 'real life' sciencefictionprogramma lijkt op papier misschien aardig, maar leidt in de praktijk toch tot teveel kinderachtige verkleedpartijen. Ook Kamphues' conferences, waarin hij probeert te bewijzen dat de mensen echt wel de moeite waard is, bevatten te weinig goeie grappen of verrassende inzichten om Oersoep te redden. Wat blijft is een sympathieke podiumpersoonlijkheid die, af en toe, de lach nog steeds aan zijn kont heeft hangen."
'Zelfs met aliens overtuigt Kamphues niet' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 14 apr 2004

"De toon van Oersoep is nergens echt scherp, behalve misschien in de grensconflictscene tussen de Palestijn en de jood, die daardoor des te indringender is. (..) Nieuw in het driemanschap is Peer van den Berg. Met zijn aan Koos Koets, Andre van Duin en Arjan Ederveen herinnerende optreden zorgt hij voor heel wat afleiding. Meestal is dat bijzonder geestig eneen verrijking voor de show, maar de dosering van seksuele bewegingen ligt dermate hoog, dat je hem haast zou adviseren zijn Viagra in het vervolg pas na de voorstelling in te nemen. (..) Vaak als cabaretiers overgaan tot het zingen van een liedje, is dat obligate kost waar niet iedereen blij mee is. Dat kan bij Rob Kamphues moeilijk het geval zijn, want de muziek, de zangstemmen (Kamphues en Jutte) én de teksten zijn van grote klasse. (..) Wie na deze voorstelling nog twijfelt of de mensheid mag blijven bestaan heeft geen gevoel voor humor."
'Dromen van een planeet waar iedereen klein en kaal is' door Nicolet Steemers, in: De Gelderlander, 8 apr 2004
met dank aan: Bumme