Seizoen 2011-2012
Breken
-speellijst
Over 'Kommil Foo de Luxe'
"Meer dan twintig jaar muziek, theater, ontroerende fratsen en zotternij... en dat in één voorstelling! Het
'beste van Kommil Foo' bundelt de meest memorabele songs, de pakkendste verhalen en die grappen die door de
jaren heen onverslijtbaar bleken.
De broers Walschaerts worden bovendien geruggesteund door het passionele geluid van het ongeëvenaarde, 8-koppige
tango-ensemble Orquesta Tanguedia!
Kommil Foo goes tango? Inderdaad.. en hoe! Voet vooruit, blik op scherp, ziel uit het lijf. Of wat had u gedacht?"
Bio.txt
Raf, van huis uit psycholoog en Mich die de theateropleiding in Antwerpen voltooide, maken al sinds hun jeugd popmuziek. In eigen
land krijgen zij nationale bekendheid door hun optreden in het televisieprogramma Morgen Maandag waarin zij satirische en
spitsvondige sketches opvoeren. De naam Kommil Foo is een woordgrapje op de Franse uitdrukking 'comme il faut' (zoals het hoort).
Wie een voorstelling heeft gezien van het duo komt al snel tot de conclusie dat die naam ironisch bedoeld is.
Met hun programma 'Johnnie van Gips' doen ze mee aan Cameretten 1992 (dat ze ook wonnen). Jury vindt het optreden goed opgebouwd,
contrastrijk en fantasievol. "Kwetsbaarheid, tederheid, kracht en gekte wisselden elkaar perfect gedoseerd af."
Eén liedje heeft met een plank te maken, dus slepen ze die mee naar hun optreden. De jury blijkt zo gefascineerd van het
twee meter lange stuk hout, dat hij uiteindelijk het middelpunt van een avondvullende voorstelling wordt onder de naam 'Plank'. Zo
wordt de plank gebruikt als vrouw, doodskist, kruis en roeispaan.
De Belgische gebroeders Walschaerts maakten als Kommil Foo met 'Neandertaal' opnieuw een opmerkelijk kruising van blues en slapstick.
Zelf omschrijven ze het als 'bluesy rockmuziek, maar dan akoestisch gebracht met twee stemmen met veel absurde visuele gags'. Hierbij
begeleiden ze zichzelf op gitaar, piano, viool en natuurfluit. Mich, bijna kaalgeschoren op een witte kuif na en gekleed in Schotse
ruit-ensemble met schoenen van dezelfde stof, doet nog het meest denken aan de stripfiguur Cowboy Henk. Halfbroer Raf zit, zakelijk
in het pak, aan de piano.
Naast veel liedjes komen talrijke figuren aan bod: een aap genaamd Gust Vandermissen, Neil Amstrong en zijn alcoholische moeder,
Elvis Presley, een ridder, Billy the Kid, Raf en Mich als kinderen en God, die later weer dezelfde persoon als Gust Vandermissen
blijkt te zijn. Deze en meer figuren komen telkens terug in wisselende samenstellingen.
