Seizoen 2010-2011
Leve de man van de SVP!
-speellijst
Over 'Leve de man van de SVP!'
"In zijn 12e voorstelling Leve de Man van de SVP! gaat André Manuel opnieuw de grenzen van het theater verkennen. Ditmaal als
Jan Kwakman, zelfbenoemde Nieuwe Leider van dit Land, die vanuit zijn thuishaven Volendam het schitterende Nederland aan zijn
voeten krijgt. Het is een soort van revue maar dan zonder ballet. Het is een soort van ballet maar dan zonder tutu. De SVP
staat voor Soort Van Pim en in Jan Kwakman zien een heleboel Nederlanders hun gedroomde sterke man terug. Jan Kwakman zal het
politieke landschap een hele grote beurt gaan geven. Omdat iemand het moet doen. En dat allemaal onder het motto: Leve de Man
van de SVP! Een hele zieke geest in een gezond lichaam. Komt allen in sportkleding."
Bio.txt
André Manuel (Diepenheim 1966) komt uit de popmuziek het Nederlands cabaret binnen. Tot de opheffing in
1995 maakte hij deel uit van de Nederlandstalige popgroep Fratsen, daarnaast studeerde hij enige tijd jazzgitaar aan het conservatorium
in Arnhem.
Met Fratsen-lid Roeland Drost vormt hij in 1989 het duo 'Gangasjeert' (geëngageerd) en wint Manuel de persoonlijkheidsprijs
op Cameretten '89. Drost laat het cabaret voor wat het is en Manuel doet in 1990 als solist mee aan het Leids Cabaretfestival,
dat hij wint.
Manuel bouwt zijn optreden uit tot zijn eerste programma, 'Ik wil een beest in bed' (1990). Grote thema is 'De
Liefde met daarbij behorend De Eenzaamheid'. Het programma bestaat uit een verhaal met liedjes en conferences, een lijn en een thema,
voorzien van bizarre zijweggetjes en gespekt met kritisch, weinig zachtzinnig commentaar.
In 'Indianenverhalen' (1992) toont Manuel zijn betrokkenheid bij de maatschappij, staand op de barricade en lachend om de mensen
die dat naïef vinden. Niet toevallig ging het programma in première op de dag dat Columbus precies 500 jaar eerder Amerika
ontdekte. In het felle programma 'Alles moet weg' uit 1994 kijkt Manuel vanaf het dak naar de wereld om hem heen die geteisterd wordt door een
tweede zondvloed. Met een felle conference over Frank Masmeijer en het teveel aan mensen is hij te zien tijdens de tv-afleveringen
van Cabarestafette.
'Krang' (1996) was volgens de critici het beste programma tot dan toe met een evenwicht tussen het engagement en zijn lollige kant.
'Krang' is Twents voor binnenstebuiten, achterstevoren en op z'n kop. Ditmaal speelt hij zonder decor en met slechts twee gitaren
op het podium.
De jaren daarop maakt Manuel de voorstellingen Braaf (1998), De Kluts (2000), Tier (2001), Sleet (2003), Lazarus (2005) en
Voor God Noch Vaderland (2007).
Er verschijnen CD's van Manuel getiteld Krang (1997) en Grom (1998). Krang is ook de nieuwe band van Manuel waarmee hij diverse CD's
uitbrengt en in 2000 de Zilveren Harp wint. Krang wordt in 2004 opgeheven. Begin 2008 heeft Manuel weer een nieuwe band met de naam
'André Manuel & De Ketterse Fanfare'. Met deze band maakt hij de CD's Op verzoek van de Goden (2008) en Tjuup! (2009).
Manuel is columnist van het radioprogramma De Andere Wereld van de IKON.
Verslag 'Krang'
In 'Krang' vervloekt hij het foutste publiek van Nederland: Roosendaal ("Daar is dus 80 procent van de bevolking fout geweest tijdens
de oorlog. 80 procent! En het maakt niet uit welke oorlog. 80 procent fout, 20 procent heeft geen mening.") en noemt Purper de Hitlerjugend
van het Nederlands cabaret. Ook bejaarden zijn niet welkom ("Die mensen gaan altijd dood tijdens mijn voorstelling"). Toch zegt
hij in interviews verbaasd te zijn als er mensen echt weglopen uit zijn voorstelling, wat regelmatig gebeurd.
Hij zegt daar te willen zijn waar de actie is, maar telkens is hij te laat omdat hij met z'n piemel zat te spelen. "Je doet wat
je kan," aldus Manuel.
Manuel laat zijn publiek niet achterover leunen en zijn grappen opslorpen. Hij wijst op de slechte smaak van het cabaretpubliek
en dan pas dringt het tot de bezoeker door dat hij om de 'foute' grappen het hardst gelachen heeft. "Wie is hier nu eigenlijk
naar wie aan het kijken?" merkt Manuel op.
Verslag 'Braaf'
Opening 'Braaf!' (1998): Manuel hakt in op een lijk. Hij draagt dan wel een stropdas, hij is een moordenaar, hij is een winnaar.
Ook dit keer spaart Manuel zijn publiek niet. Keiharde grappen worden afgewisseld met messcherpe liedjes in dit allesbehalve brave
programma. Met cynische humor ('Negers zijn lui. Als ze niet lui waren, dan werden wij wel gediscrimineerd') zal Manuel nooit een
publiekslieveling worden. En dat is goed zo.
Over 'De kluts'
"In 'De kluts' (2000) gaat Andre Manuel de uitdaging aan om zijn publiek in de broek te laten pissen van het lachen. Het mag lekken
uit leedvermaak, gutsen uit medelijden, stromen uit zelfspot, ja het mag zelfs druipen van geilheid als er maar gelachen wordt. Want
te vaak in deze achterlijke toestand, volgen we de Mannen Van Lusteloosheid. Dat is niet Manuels ware verhaal. Manuel is een
levensgenieter die ten onrechte werd aangezien voor Negerhater, Neo-Neo-Nazi, Seksist, ja zelfs voor Amateur werd uitgemaakt.
Terwijl hij alleen maar de overbodigheid van elke overtuiging wilde aantonen. Een echte klutsvoorstelling."
Over 'Voor God noch Vaderland'
"Programma 11 gaat over het misbruik van moraal. Het verbod op genot. Achterlijk religieus geschreeuw om hulp. En vooral over
Nederland.
God mag het antwoord zijn voor velen, ik heb nog wel een aantal vragen voor Hem. Wat heeft U met de vrouwen gedaan? En is dit
het Vaderland wel? Of is er alleen maar sprake van onderdanen? Sinds 1 juli 2008 is ook de Nederlandse horeca rookvrij. Tot
zeker maart 2010 zal dat niet voor de theaters gelden. En dan met name voor alle kleedkamers 7. Onder het motto: ik mag godverdomme
toch zelf wel beslissen waaraan ik doodga. Verblijf ik. En neurie. Hup Theo. Je kunt het."
