

Seizoen 2011-2012
Geen voorstelling bekend.
Twitter.com/mikebodde | link
Twitter.com/Thomasvanluyn | link
Bio.txt
Voorheen Ajuinen en Look.
Thomas heeft de vooropleiding voor het conservatorium gedaan en Mike heeft deel uitgemaakt van de cabaretgroep Basterd. Via de studie
Chinees in Leiden leerde hij Mike kennen. Ze raakten over muziek aan de praat, schreven liedjes samen en uiteindelijk kwam Mike op
het idee om met Thomas een cabaretduo te vormen. Eerst noemden ze zichzelf Cabaret Poep en Pies, maar omdat ze daar nogal flauwe reacties
op kregen, besloten ze een naam te verzinnen die 'lekker moeilijk en lekker vaag' klonk. Dat 'ajuinen' en 'look' in het Vlaams respectievelijk
'moppen' en 'onraad' betekende, was dan ook niet de bedoeling.
Na het begin in een Haags theaterrestaurant wonnen ze in 1991 het Groninger Studenten Cabaret Festival en later ook het Amsterdams
Kleinkunst Festival.
Van het programmaatje dat ze eerst hadden, maakten ze -om de verveling tegen te gaan- een alternatieve porno-versie voor in de kleedkamer.
Later kwamen ze op het idee om dat op het toneel te doen. Om het wat pittiger te maken.
Zelf omschreven ze 'De fiets van Marleen' als ".. een hoop muziek, wat parodieën, sex, taalspelletjes... eh.. eh.. ja..
toch?"
In 1995 gaat het duo door omstandigheden uit elkaar en ontwikkelen de beide cabaretiers zich solo. Het contact tussen de heren
blijft bestaan. In het populaire televisieprogramma Kopspijkers werken ze voor het eerst weer samen. In het seizoen 2004/2005 en
2005/2006 treden de heren weer samen op onder de naam Ajuinen en Look.
Na het succes van hun tv-programma 'De Mike en Thomas Show' gaven Mike Bodde en Thomas van Luyn in 2007 aan om als duo voortaan
onder de naam 'Mike en Thomas' verder te gaan.
Over 'Sex, drugs & Hoog-Barok'
"Mike Boddé en Thomas van Luyn maken theaterprogramma 's die zó absurd zijn, dat de enige samenhang die er in te ontdekken is, het
absurdisme zelf is.
De twee blinken uit in rare samenspraken, maffe liedjes, deraillerende sketches en doen ook in muzikaliteit niet voor elkaar onder.
Zodoende kan een even politiek incorrect als hilarisch nummer gevolgd worden door (opeens) een teder liedje en kan een exploderend
quatre-mains de prelude van de finale blijken te zijn. Die dan nog komen moet. In Sex, drugs en Hoog-Barok maken ze de balans op van 15
jaar cabaret: welke weg legden zij af om van 'Cabaretduo Ajuinen en Look' te worden tot 'Mega-Mike en Mega-Thomas'. Hoe werd Thomas 'die
dunne met die twee piano's'; en hoe werd Mike uiteindelijk 'die dikke van de Thomas-show.' Deze en andere vragen worden met veel muziek en
absurdisme te lijf gegaan, en onderweg wordt ook nog even het engagement de definitieve doodsteek toegebracht. Want het moet nou maar 'ns
afgelopen zijn met die betrokkenheid!"