NUHR

Seizoen 2010-2011
Het werkt wel
-speellijst

Peter Heerschop heeft een wekelijkse column in het radioprogramma Evers staat op (Radio 538) en Joep van Deudekom bij het radioprogramma Giel (3FM) en in AVRO's Televizier.

Over 'Het werkt wel'
In Het werkt wel laat NUHR de inhoud vallen. Godzijdank. De wereld is immers vervallen tot louter vorm. In een ultieme poging mee te gaan met hun tijd gooien de mannen alles in de strijd om succes te hebben. Alles wordt getoetst aan slechts één criterium: of het werkt. Is in het verleden nog gepoogd om een kritisch tijdsbeeld te schetsen, nu is het besef dat dit niet meer van deze tijd is. NUHR vindt zichzelf opnieuw uit en gaat schaamteloos op zoek naar de lach, de traan, de verbazing, de herkenning, de verontwaardiging; als het maar werkt. De zalen moeten vol, de dvd’s verkocht en de ego’s gestreeld. Een ruim twee uur durende zoektocht naar wat het publiek wil. Met een willig oor voor de stem van het volk. Dat gaat misschien tegen de natuur van NUHR in, maar het werkt wel!

Twitter.com/peterheerschop | link

Twitter.com/joepvandeudekom | link

Twitter.com/Viggowaas | link

Bio.txt
Tijdens een lustrumfeest op de sportacademie in 1987 gaven zij hun eerste voorstelling, hieruit zou NUHR voortkomen. Peter en Viggo waren part-time sportleraar en Joep jurist.
Zelf voelen ze zich meer theatermakers dan cabaretiers. Ze spelen niet in op de actualiteiten en maken ook geen politiek cabaret. Een boodschap hebben ze niet echt. Liever laten ze zien hoe maatschappelijke mechanismen werken en hun verbazing daarover tot uiting brengen. Uit veel scenes die ogenschijnlijk onsamenhangend zijn moet het publiek hun eigen verhaal daarvan maken, want aan echte statements doen ze niet, aldus Van Deudekom.
Dat ze van zingen houden kan je opmaken uit liedjes programma's die ze in de loop der jaren hebben gebracht en de daaruit voortgekomen cd's.

Nadat ze hun eerste bekendheid kregen met een finaleplaats op Cameretten 1987 met de voorstelling 'Wienieniewiezegtzegtniewiewie'. Vervolgens maakte zij de avondvullende programma's 'De Kift' (1988), 'Wonderkinderen' (1990), 'Sprokkelaars' (1992), 'Uitverkorenen' (1993), 'Het verdrag' (1994) en nu dus 'Afgeragd' (1996).
'Sprokkelaars' gaat over het verzamelen van immateriële zaken als menselijke eigenschappen, pijnlijke momenten en de preventie van rampen. In 'Uitverkorenen' gaat het om de drie archetypen, om het machtsspel dat ze spelen en om de de dwaze vragen die ze elkaar stellen. Uiteindelijk leidt het tot chaos die pas onderdrukt wordt als ze als 'Vrienden van de Warme Hand' bij elkaar in de broek grijpen en eeuwige trouw zweren. Hun rivaliteit blijkt echter onuitroeibaar. Ook in 'Het verdrag' is er een heerser die de rest manipuleert met een logica waar geen ontsnappen aan lijkt. In 'het verdrag' gebruikt NUHR drie lichthouten kisten die gebruikt worden als schoolbank, katheder, cafébetoog, lijkkist, ziekenhuisbed, echtelijk bed en onderhandelingstafels. Aan die onderhandelingstafels wordt gesproken over een verdrag tussen drie landen, waarbij uiteindelijk één land met alle mestoverschotten en asielzoekers wordt opgescheept.
In 'Afgeragd' vertelt NUHR in een dertigtal scenes het verhaal van de Friese familie Tsjabbinga die in botsing komen met de inwoners van een Zuid-Nederlands dorpje. Met tal van miscommunicaties komen onderwerpen als onverdraagzaamheid naar voren zonder dat er een belerend vingertje wordt opgestoken. De 'heftige' voorstelling zit vol met grappige dialogen (trialogen) en spitse liedjes.

In het eerste programma van De Ploeg, Vinger in de pap, bundelden Niet Uit Het Raam, Han Römer, Titus Tiel Groenestege en Genio de Groot hun krachten. Ze rekten de grens op van humor en drama. Zij speelden een familie waarvan je hoopt dat die eigenlijk niet bestaat. Römer en Groenestege als respectievelijk vader en moeder, NUHR als de drie zoontjes en De Groot als diabolische buurman.
In het tweede programma van De Ploeg, En nu... revue!, gaat de familie op vakantie en eindigen onverhoeds in het Midden Oosten.

Gaan hun cabaret-programma's de laatste tijd al meer de toneelmatige kant op, Heerschop en Waas maakten in 2000 ook daadwerkelijk de overgang naar het toneel met Wachten op Godot van het Noord Nederlands Toneel (NNT) onder de noemer 'De machinefabriek 2000'. Een avontuur dat eind 2000 zijn vervolg krijgt in het meedoen van het voltallige NUHR (in feite een aangevulde Ploeg) aan De Driestuiversopera van het NNT.

Naast het theater zijn de heren van NUHR ook actief op televisie: Voor de VARA maakten zij in 1994 de jeugdserie 'Het leven is...'. De dertiendelige jeugdserie was een mix van muziekclips, maffe sketches, uitspraken van kinderen en vaste rubrieken. Wekelijks werd er één thema behandeld, variërend van schaamte tot verliefdheid. In iedere aflevering komt 'de familie van Deudekom' voor, een gek gezin dat die onderwerpen op geheel eigen wijze interpreteert. Cabaretière Erna Sassen speelde de truttige moeder van deze familie.
Voor de KRO werkten zij mee aan het cabareteske 'Aardige mensen' (1997), met hun satirische blik op het nieuws van de afgelopen week.
In NUHR-tv (AVRO, 1998) brachten zij het beste uit de eerste vijf programma's.

Viggo Waas en Peter Heerschop maakten tussen 1999 en 2001 deel uit van het Kopspijkers-cabaret (waar zij dit al eerder voor Spijkers met Koppen deden) en Joep van Deudekom was daarbij regelmatig te zien een opgenomen sketch.

Over 'Reis om de wereld in 80 dagen'
"Ga mee op reis met Phileas Fogg. De perfect saaie en o zo Britse gentleman, gespeeld door Peter Heerschop, gaat in zijn chique Londense herenclub een grootse weddenschap aan om in 80 dagen de wereld rond te reizen. Hij begint zijn reis in het Europa aan het einde van de 19de eeuw. Fogg komt in contact met religieuze extremisten in Jeruzalem en raakt geprikkeld door de sensuele Kama Sutra in India. Hallucinerend van de opium verdwaalt hij bijna in China om vervolgens te belanden in een Amerikaanse schiettent. Per boot reist hij samen met zijn knecht Passepartout, een verrassende creatie van Bert Visscher, in een race tegen de klok terug naar Londen. Daar aangekomen is het de vraag of hij alles óf niets heeft overgehouden aan zijn riskante gok."