
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||

Seth Gaaikema
Seth
Gaaikema komt in 1969 voor het eerst met een programma op oudejaarsavond,
'Heer ik kom hier om te twijfelen'. . Hoogtepunt van de voorstelling
is wanneer hippies op muziek van 'Let
the sunshine in' de dirigent van de politiekapel op de schouders
dragen. Deze maakt het V-teken, dat blijkt achteraf het teken voor
het orkest te zijn geweest om te stoppen met spelen.
Wim Kan schrijft in zijn dagboek: "Om te huilen (...) krijg
nu wel een beetje het gevoel dat ik maar nooit meer ouwejaar zal
doen."
Zijn tweede programma en eerste echte oudejaarsconference, 'Met
mekaar op oudejaar' (1971) krijgt eveneens slechte kritieken, hetgeen
Gaaikema wijt aan het medium televisie waardoor zijn bedoelingen
niet goed overkomen.

In de jaren tachtig keert Gaaikema terug op de televisie met oudejaarsconferences. Hij geeft aan het stokje te willen overnemen en maakt politieke conferences voor Veronica. Zijn poging om het publiek te behagen met onbekommerd plezier wordt lang niet altijd op prijs gesteld door de critici. Regelmatig is hij het slachtoffer van een mede-cabaretier.
Ook in de jaren negentig komt hij nog enkele malen terug met een oudejaarsconference. Dominique Engers concludeert in haar onderzoek naar de oudejaarsconference: "In interviews laat hij zich ook voortdurend uit over zijn positie op de Nederlandse televisie op oudejaarsavond, over de taak die er naar zijn mening voor hem is weggelegd, de taak die vroeger van Wim Kan was en die nu op zijn schouders rust, over het volk dat hem roept. Over zijn eigen innerlijke noodzaak om op het toneel te staan ben ik niet veel tegengekomen. (...) Gaaikema is een imitator, en niet eens zo'n hele goeie."
Eind 2000 lijkt hij zich te hebben berust in het schrijven van musicals, maar een terugkeer kan niet uitgesloten worden.