Youp van 't Hek

Na zijn tv-doorbraak in de 'Alles is Anders Show' met een nummer uit Man vermist trekt Van 't Hek volle zalen en wordt in 1985 en '86 door de VARA gevraagd voor de oudejaarsconference. Hij weigert, vindt zichzelf er nog niet klaar voor, maar in 1989 is het zover.

Hij vertelt het verhaal van de zwerver die niet zwerft, maar wel graag had willen zwerven. Hij zou zijn leven omgooien als hij nog maar twee maanden te leven had, maar hij weet niet hoelang hij nog heeft, dus blijft alles bij het oude. Naast deze rode draad haalt hij zaken als Buckler, ringbaardjes en oude mannen met jonge vriendinnen door de mangel. Het alcoholarme bier Buckler wordt uiteindelijk van de markt gehaald, ringbaardjes worden voortaan pratende kutten genoemd en iedereen bezigt de term 'Tjakka' zonder nog met Emile Ratelband in verband te worden gebracht.

In 1995 maakt Van 't Hek een oerschreeuw van zijn tweede oudejaarsconference. Een vrolijk programma, met een pessimistische ondertoon: het huidige leven is een grote leugen. Mensen doen of ze van elkaar houden, maar leven langs elkaar heen. Intieme emoties zijn koopwaar geworden. Zo moet ook de reality-tv eraan geloven. Critici zijn minder enthousiast, Van 't Hek zou te schreeuwerig en te ongenuanceerd zijn. Freek de Jonge is boos over de keuze van het motto 'Liegen of sterven' van de in zijn ogen fascistische Celine en wijdt er een nieuwjaarsconference aan op de VPRO-radio.

De conference van 1999 wordt overschaduwd door Youps ruzie met bedrijven die arrangementen voor zijn programma's verkopen. Hoewel Van 't Hek uitdrukkelijk geen groepen in zijn zaal wil hebben, weten de zakenmensen via stromannen toch aan grote aantallen kaartjes te kopen. Uiteindelijk gelast hij de rechtstreekse oudejaarsconference in de Stadsschouwburg af en wordt er een vooraf opgenomen voorstelling uitgezonden. In programma 'Mond vol tanden' vertelt een verbaasde veertiger over zijn negen jaar oude zoontje en de vijfennegentigjarige mevrouw Van Dijck. Aan deze kapstok hangt Van 't Hek talloze grappen op, met de stokpaardjes van Van 't Hek: het onderuit halen van trends, de vinger leggen op het kuddegevoel. In een interview zegt hij: "We hebben te veel. Het is te eenvoudig geworden om gelukkig te kunnen zijn. We hoeven nog maar zo weinig moeite te doen om een beetje plezier te hebben. Nu heb ik zelf natuurlijk gemakkelijk praten, maar ik maak me daar toch een beetje zorgen over. Veel mensen zoeken hun amusement nu in extremen. Het moet steeds heftiger."

In de oudejaarsconference van 2005, 'Het zelfmoordcommando', draait het rond de vragen 'Waarvoor zijn wij bereid te sterven?', 'Hoe hoog komen we dan in de hemel?', 'Wat heeft die hemel ons te bieden?' en 'Waarom is het voor velen op aarde zo’n hel?' Zonder echte antwoorden, maar met veel zijstapjes naar nieuwsgebeurtenissen van het afgelopen jaar.

'Vogelgriep', uit: 'Het zelfmoordcommando' (2005)

Het wordt steeds drukker op de oudejaarsavond. In een interview met Alexander Nijeboer De Pers (24 dec 2008): "De impact is inderdaad veranderd. Dit jaar zijn er wel zes of zeven oudejaarsconferenciers. Vroeger toen er nog maar twee netten waren, keken er elf miljoen mensen naar Wim Kan. Nu trek ik op oudejaarsavond anderhalf miljoen kijkers. De cijfers van vroeger haalt niemand meer."