

Seizoen 2011-2012
Frede
-speellijst
Seizoen 2012-2013
Geen voorstelling bekend. Wel is Raymann op televisie te zien met een nieuw seizoen Zo:Raymann.
Twitter.com/jorgenraymann | link
Bio.txt
Jörgen Raymann wordt geboren op 13 augustus 1966 in Amsterdam, maar groeit op in Suriname. In Nederland studeert hij economie
aan de Erasmus Universiteit en is hij lid van de interfacultaire cabaretgroep. Veel later, eenmaal terug in Suriname,
organiseert hij één a twee keer in maand cabaret-dinners in zijn restaurant 'Pedro'. Deze avonden worden een begrip en
Raymann wordt gevraagd voor korte optredens. Zijn grote doorbraak in Suriname komt met zijn oudejaarsconference, opgenomen in
'Pedro' eind 1995. Intussen maakt Raymann de eerste Sun Dish reclame waarmee hij populair wordt als
buurvrouw Esselien van Doornegat. In december 1996 speelt hij zijn tweede oudejaarsconference.
In 1997 maakt hij zijn eerste avondvullende cabaretprogramma Tek mi fa mi de, met band. Daarna volgt Na so mi de, ditmaal
met één muzikant. Daarna maakt hij met Norman van Geerke de jaarlijks terugkerende kindervoorstelling "De Surinaamse Kinderfamilie".
Raymanns derde cabaretprogramma "Mi Kondre Tru" (over Suriname en Surinamers) is het eerste programma dat in mei 1998 naar
Nederland komt voor een korte tournee. Het succes leidt tot een reprise in het najaar. Eind Eind 1998 komt Raymann met zijn
vierde programma "Kotabra" (de oversteek) dat hij in Suriname speelt. In dit programma, een samenwerking met de Nederlandse
jazzformatie Fra Fra Sound, is het thema de haat/liefde verhouding tussen Suriname en Nederland en waarom we steeds de oversteek
blijven maken. In maart 1999 staat hij als acteur op de planken in de comedie "Het weldadigheidsfeest" van Alan Ayckborn,
geregisseerd door Helen Kamperveen.
In 1999 draait Raymann de volgorde om. Zijn vijfde cabaretprogramma "Ay Man, 't is Jörgen Raymann" gaat op 4 september
in premiere in het Luxor Theater in Rotterdam en na de tournee in Nederland volgt Suriname en de Antillen.
In 1999 is hij veelvuldig op de Nederlandse televisie te zien. In januari als gast bij Dit Was Het Nieuws en naar aanleiding van
zijn derde cabaretprogramma wordt hij gevraagd als presentator voor de NPS-serie Comedy Factory, waarin hij stand-up comedians
uit binnen- en buitenland ontvangt. Na acht jaar en ruim 80 uitzendingen neemt Raymann in 2007 afscheid om zich te
concentreren op zijn eigen talkshow.
In 1999 maakt Raymann zijn eerste talkshow in Suriname, 'Raymann Praat Laat'. Na het succes van Comedy Factory
vraagt de NPS in september 2001 voor zijn eigen late-night televisieprogramma met de titel Raymann Is Laat.
Eerst op de late vrijdagavond van Nederland 3.
Ondanks zijn drukke tv-werkzaamheden blijft Raymann actief in het theater. In 2000 gaat zijn voorstelling Even Slikken
in premiere, in 2002 de voorstelling Slaaf of Niet Verslaafd en in 2004 In Holland Staat Mijn Huis. In 2001 heeft
Raymann zich namelijk definitief in Nederland gevestigd.
Sinds 2005 is Raymann Special Representative van Unicef Nederland. Ook schrijft hij columns voor De Telegraaf.
Vanaf januari 2007 speelt hij zijn nieuwe theatershow Nummer 13866 en vanaf 17 maart 2007 is hij prime-time op Nederland 1
te zien met Raymann is Laat.
In 2007 is hij te zien in een tv-commercial die het vroegtijdig schoolverlaten moet tegengaan.
Over 'Familyman'
"Het enige wat je in dit leven niet kan kiezen, is familie. Je hebt familie waar je trots op bent en familie waarvoor je liever een
blokje om gaat. Voor het ene familielid heb je een zwak en voor het andere familielid nummerherkenning. Familie kan van levensbelang,
maar ook een noodzakelijk kwaad zijn. Raymann analyseert het fenomeen familie op micro en op macro niveau. Dus kom met neven, nichten,
broers, zusters, tantes en ooms. En wie aan het einde van de avond met hetzelfde gezelschap weer naar huis gaat, heeft er in ieder
geval wat van opgestoken."
Over 'Frede'
"Als kind werd hij Fredeman (bangerik) genoemd, omdat hij bang was voor het donker, bang voor spoken, bang voor honden en als
de dood voor de tuinman. In zijn puberteit vond hij het eng om met meisjes te praten, bang dat ze hem zouden uitlachen vanwege
zijn puistenkop en zijn scheve tanden.
Hij was bang voor Brian, de buurjongen die op karate zat en hem als boksbal gebruikte. In zijn studententijd was hij bang dat
hij de verkeerde studie had gekozen, bij de verkeerde vereniging zat en werd hij geconfronteerd met examenvrees.
Naast hoogtevrees, smetvrees en faalangst heeft Raymann een keur aan angsten die zijn leven beheersen. Hij neemt samen met zijn
favoriete alter ego's plaats op de bank en het publiek is zijn psychiater. Hopelijk is hij aan het eind van de avond over zijn
podiumvrees heen."