Seizoen 2012-2013
Niet geschikt als moeder
-speellijst
Bio.txt
In 1990 studeerde de Antwerpse af aan de theaterstudio Herman Teirlinck. Na 'Konijnen, Schoenen en De Schepper' en 'Vlaamse Zeep'
was 'Aaibaarheidsfaktor nr. 7' haar derde avondvullende programma. Naast haar theaterwerk is ze te zien op de Vlaamse commerciële
zender VTM in de populaire soapserie 'Wittekerke' en het muziekprogramma 'Tien om te zien'.
'Vlaamse Zeep' werd in eerste instatie opgezet als persiflage op 'Wittekerke', met onsterfelijkheid als leidraad. Na de typetjes
uit haar debuutprogramma richtte De Schepper zich nu direct tot de mensen. Ze noemde haar voorstelling liever een one-woman-musical
en geen cabaret, mede door de afwijkende betekenis van het woord cabaret in België. Daar denken ze bij cabaret "aan louche
nachtclubs met striptease en zo," aldus De Schepper in een interview. Ze zegt bovendien niet maatschappijkritisch te zijn en
vooral vanuit haar eigen leefwereld te werken.
De voornaamste kritiek van de recensenten op haar programma's is dat zij niet lijkt te kunnen kiezen voor een bepaalde vorm.
Dansen, zingen, sketches, acrobatiek, Els de Schepper kan het allemaal en doet het dan ook.
Verslag 'Aaibaarheidsfaktor nr 7'
De voorstelling begint met een loflied op spruitjes en al snel blijkt dat ze zelf naar een spruit (kind) verlangt. Het
gedoneerde zaadje ontsnapt echter en De Schepper gaat de zaal in, gevolgd door een lichtspot, op zoek naar een zaaddonor. De hele
voorstelling zal ze bij hem terugkomen. Tussendoor vertelt ze korte verhaaltjes over bijvoorbeeld haar demente oma
("Ze werd steeds kindser. Uiteindelijk is ze overleden aan wiegedood"), komt haar hond het podium op en na een acrobatisch
nummer met een ladder brengt ze, hangend aan een maan, een serenade aan de aanstaande zaaddonor.
Bij dit alles wordt ze bijgestaan door drie stripfiguur-achtige bandleden/theaterassistenten, die allemaal Frank blijken te heten.
De Schepper zingt goed en veel: Nederlands, Engels, Duits, Frans en zelfs Russisch; Mozart maar ook een rap. Het is duidelijk waarom
ze haar de 'Nederlandse Sylvia Millecam' noemen. Door de rode krullen lijken ze op elkaar, maar aan de zangkunst van De Schepper
kan Millecam niet tippen.
Na de pauze zit het gezelschap aan het ontbijt en weten zij uit elk voorwerp muziek te halen. Het absolute hoogtepunt uit de
voorstelling vonden wij echter het lied 'Terug naar af' (Ademhalen), dat werkelijk adembenemend wordt uitgevoerd.
Hoewel het de bedoeling was om van 'Aaibaarheidsfaktor' een CD met liedjes uit te brengen, maar we hebben er verder niets meer
over gehoord. Maar als de CD alsnog komt, is 'Terug naar af' (Ademhalen) reden genoeg om die CD aan te schaffen.
Aan het eind brengt De Schepper een liefdesliedje met megafoon en gaat haar wens in vervulling als het kind in een melkbus
wordt verwekt en geboren. Met dank aan de zaaddonor.
