www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy

terug

In de media: Najib Amhali - 26 sept 2011
"In Alles komt goed heeft Amhali, vooral beroemd om zijn vrolijke en optimistische cabaret waarin de lol vooropstaat, voor een persoonlijker aanpak gekozen. Een groot deel van de voorstelling zit hij aan een houten keukentafel met één wit spotje erop en vertelt hij over zijn 'klotetijd'. Ondanks het onderwerp is zijn show allesbehalve loodzwaar geworden. Amhali heeft een uitstekende balans gevonden tussen zijn heftige verhaal en een feestelijke voorstelling. Dat komt doordat alle verhalen doorspekt zijn met goede grappen, maar ook door de driemans-band die hem vergezelt op het podium. (..) De persoonlijke geschiedenis wordt knap verteld, zonder dat het pathetisch wordt of dat er op de emotie wordt gespeeld. Hierdoor passeren vreselijke gebeurtenissen de revue, maar overheerst toch vooral het feestelijke. Najib Amhali blijft, ondanks alles, vrolijk en optimistisch."
'Najib Amhali' door Joris Henquet, in: Volkskrant, 15 mei 2011

"Amhali boort met Alles Komt Goed steeds weer nieuwe impulsen aan, zowel inhoudelijk, emotioneel en muzikaal. (..) Alles Komt Goed heeft een aangename ongedwongen sfeer, alsof we met Amhali in de kroeg zitten. We praten over zijn echtscheiding, de aantrekkelijke schoonmaaksters, de doortastende relatietherapeute en energievretende verbouwing. Als rasperformer strooit Amhali met terloopse grappen, korte imitaties en lekkere muzikale intermezzo's. (..) Wie denkt dat Amhali aan de oppervlakte blijft, heeft het mis. Deze cabaretier geeft als geen ander de verscheurde identiteit van de Marokkaanse Nederlander vorm. Dit wordt het best voelbaar wanneer Amhali met zijn moeder het ziekenhuis bezoekt omdat bij haar kanker is geconstateerd. Gelaagd is ook zijn verhaal over de depressie die zich als een 'dikke man' aan hem vastklampt."
'Extra lange ongedwongen Najib Amhali' door Marion Groenewoud, in: Stentor, 28 mei 2011

Citaten uit een cover-artikel van de Nieuwe Revu.
"Wanneer merkte je voor het eerst dat je depressief was? 'Drie jaar geleden. Ik speelde mijn voorstellingen op de automatische piloot. Sliep veel (..) als ik op het podium stond, voelde ik me goed, maar daarna viel ik weer terug. (..) Ik had geen zin om altijd maar leuk te zijn. Ik was kapot, dronk veel en gebruikte drugs. Ik heb alles gebruikt, behalve heroine. Het was zelfvernietiging.' (..) Wat heb je geleerd van de gesprekken bij de psycholoog? 'Ik trok me alles aan, dacht veel te veel na en voelde me schuldig dat ik veel succes en geld had, en anderen niet.' (..) Je leent geen geld meer uit. Heeft je dat vrienden gekost? 'Twee vrienden en twee familieleden' (..) Ik voel me genaaid,. Ze bellen alleen als ze iets nodig hebben."
'Het ging gewoon niet, vriend' door Bert-Jaap Hoekman, in: Nieuwe Revu, 8 juni 2011

In de media: Najib Amhali - 24 sept 2008
"Smakelijk vertelt hij over mislukkende fotosessies met fans en vermoeiende gesprekjes met taxichauffeurs die hem herkennen. Zoals altijd put hij ook in dit programma uit zijn persoonlijke leven. Hij vertelt over zijn jeugd waarin nooit geld was en waarin een bezoekje aan het circus het Prijzencircus van V & D bleek te zijn. En passant stipt hij op luchtige wijze de problemen van de tweede generatie Marokkanen aan, die soms voor beide culturen vreemden zijn. Amhali bewijst opnieuw dat hij een geboren verteller is. Moeiteloos blijft hij overeind in Carré. Sterker nog, hij is een comedian voor wie geldt: hoe groter de zaal, hoe beter de show. (..) Telkens opnieuw grijpt hij z'n publiek met zijn beeldende manier van vertellen: hij praat met zijn armen, gebruikt zijn stem optimaal en heeft oog voor details. En dan moet de grap nog komen. (..) Amhali geeft in zijn vijfde show tussen de regels door treffende voorbeelden over dit thema, van politiek (over het dubbele paspoort) tot persoonlijk (over een bevriende Surinaamse cabaretier die Amhali's familie imiteert) (..) Hij mengt zich in de blijvend actuele discussie over vrijheid van meningsuiting, door aan te geven dat niet alles gezegd hoeft te worden – 'Als grappen te dichtbij komen, vind je het niet grappig meer.' Zijn nuance wordt nergens soft. En dat is misschien wel het knapste van deze show: Amhali slaagt erin genuanceerd én uitgesproken tegelijk zijn."
-lees het volledige artikel
'Luchtig en scherp over de botsing van culturen' door Merijn Henfling, in Volkskrant, 19 sept 2008

In de media: Najib Amhali - 5 dec 2007
Uit interviews naar aanleiding van het nieuwe tv-programma 'Najib wordt wakker', een samenwerking met Peter Heerschop, Viggo Waas en Han Römer.

"Hij is volbloed komiek. Ik kán niet anders, zegt hij. 'Ik ben een opgewekt type. Zie snel de humor van iets in. Wij hadden het thuis - mijn vader werkte in Zaandam bij de Norit-fabriek - niet breed, maar ik doe daar nooit dramatisch over. Natuurlijk, ook ik wilde paardrijden, op vioolles, naar de wintersport. Maar het zat er niet in. Voor een schoolreisje moest wekelijks drie gulden opzij worden gelegd. Dan verzon ik gewoon dat ik naar De Efteling en Six Flags ging. Ik heb een rijke fantasie. Zei tegen vriendjes dat ik naar Ponypark Slagharen was geweest. 'Waar dat dan lag', vroegen ze. Tja, was ik vergeten. Ik vertelde ook dat mijn vader een kapitein op een groot schip was. En dat hij krokodillen ving. Ze stonden met open mond te kijken.' (..) Zijn publiek is nooit een eenkleurige fanclub. 'Zwart en wit, bankdirecteur en stratenmaker, blauwe kleurspoelingen van 80 en blonde meisjes van 6.' Bovendien werd hij ineens een Bekende Nederlander, al gruwt hij bij de gedachte tot die 'nepwereld' te behoren. 'Als ik al in de P.C. Hooftstraat loop is het héél erg snel met een capuchon op. Soms word je gesnapt, door een fotograaf van Story. Zit ik op m'n scootertje, zie ik plots zo'n telelens uit een autoraampje op me gericht. Mag ik je kaartje, dan kan ik er een nabestellen, riep ik. En, toen ik het eenmaal in handen had: Zo, nu weet ik waar je woont.' Glimlachend: 'Najib Amhali op een brommer, is dat nou interessant.'"
-lees het volledige artikel
'Najib Amhali staat tussen alle partijen' door Arno Gelder, in: AD, 22 november 2007

"De overstap naar televisie heeft wel vaker het einde van een cabaretcarriere betekend. Ben je niet bang dat een tv-programma ook voor jou net te veel van het goede wordt? "Nee, daar ben ik absoluut niet bang voor. Als het programma niet aanslaat bij het publiek, dan hebbne we toch lol gehad bij het maken ervan. Het programma is naar mijn mening geslaagd, als we de dingen hebben kunnen doen, die we wilden doen.' (..) Hoe is Najib wordt wakker tot stand gekomen? 'Het idee speelde al heel lang door mijn hoofd, maar het lukte me niet om de juiste mensen om me heen te vinden. Ik heb altijd wel voldoende ideeën en grappen in mijn hoofd, maar je hebt ook een klankbord nodig om te checken of ze ook echt grappig zijn. Ik ben zelf sowieso niet zo'n schrijver van dialogen en toneelstukjes. Viggo, Han en Peter zijn dat wel. Ik zorg wel voor heel veel input en dat bouwen we dan met z'n allen om tot een leuke sketch.' (..) 'Waar kunnen ze jou middenin de nacht voor wakker maken? 'Brand. Ik zou het wel op prijs stellen als mensen me dan wakker maken.'"
'Maak me niet wakker voor een lekker wijf' door Nick Klaessens' in: Veronica Magazine, november 2007

"Waarom Viggo Waas, Peter Heerschop en Han Romer? 'Ik werk graag met mensen die dezelfde stijl hebben. we hebben meer collega's benaderd, maar het bleek heel moeilijk om ze bij elkaar te krijgen en vooral te houden, omdat ze een rol op de voorgrond wilden. Het zijn allemaal ego's die zich moeilijk kunnen schikken in een bijrol. Collega's van de Comedytrain, ja, ja.' Wie stonden er bovenaan het lijstje? 'Roue Verveer, Murth Mossel en Ronald Goedemondt... noem ze maar op, alle grote namen. We zijn bij elkaar gekomen, hebben sketches geschreven, maar toen puntje bij paaltje kwam... een omroep wil nu eenmaal graag dat iemand het gezicht is van een programma, met de rest eromheen, maar de rest deed altijd zo moeilijk. Peter en Viggo doen ook sketches waar ik niet in speel. Daar heb ik geen problemen mee, als het uiteindelijk maar een samensmelting wordt. Ik heb op de toneelschool geleerd dat je zelfs van een kleine rol iets groots kunt maken. Er bestaan geen kleine rollen.'"
'Wie ben ik?' door Cecile Koekkoek, in: VARA TV Magazine, 17-23 november 2007

"Han Romer (sic) was daar dan ook bij. Dat is een enorme komiek. Die man heeft een timing en een komisch talent. Hij is een meester in woordspelingen. (..) Een ontzettend geestige man. Hij verzamelde alle scripts en scherpte het nog wat aan voordat het naar de eindredacteur ging. Dan stonden we op de set, en draaide ik het alsnog om. Er moet ruimte zijn voor improvisatie, dat houdt het fris. (..) Mensen willen dat ik hetzelfde doe, heb ik gemerkt, met typetjes en geluidsjes. Het gekke is alleen dat als ik dat doe, de mensen ook zeggen, het is wel weer met typetjes en geluidjes he? Ik kan dat nooit peilen. Het is raar, want enerzijds is er druk, anderzijds kun je alles maken. De mensen komen toch wel. (..) Dat is het gevaar van populair worden. Mensen kennen je niet meer als cabaretier, maar van tv. (..) Ik wilde acteur worden. Ik was altijd bezig met een oud cameraatje, filmpjes maken. Ik was wel een sfeermaker. Dat heb ik van mijn vader. Die was ook muzikaal en kon goed verhalen vertellen. Mensen hadden hem er graag bij op feestjes. Hij is in 1994 overleden, dus dit succes heeft hij niet meer meegemaakt."
'Het is heel raar dat mijn shows al uitverkocht zijn voordat ik ze heb bedacht' door Edmee Fijan, in: AVRO-bode, 1-7 december 2007

In de media: Najib Amhali - 4 dec 2007
Trouw citeert flink uit het interview met het Belgische blad Humo.
"Zijn cabaretvoorstellingen zijn doorspekt met zelfspot, met zijn dubbele achtergrond, met grappen en vooroordelen over Marokkanen én over Nederlanders. Met verhalen over zijn moeder, die hij leerde fietsen. Over zijn vader, de gastarbeider die slecht Nederlands kon, en die hij moest helpen om de post van officiële instanties te vertalen. Dat heeft hem vroeg volwassen gemaakt, vertelde hij in het Belgische tijdschrift Humo. 'Ik moest bijvoorbeeld de rekeningen voorlezen, en daardoor wist ik al heel gauw dat er bij ons geen geld was. Ik besefte dat ik niet om nieuwe schoenen moest zeuren, want die konden we gewoon niet betalen: klaar.' (..) Amhali lijkt vooral de verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar te willen brengen. 'Ik vind het leuk om met dat soort vooroordelen te spelen', zei hij tegen Humo, 'omdat ik merk dat ik met humor veel meer kan losmaken dan al die commissies die zich over het vreemdelingenvraagstuk buigen en waar miljoenen tegenaan gegooid worden. Ik bedoel maar: ik heb eens een benefiet gedaan voor het Hadassah-kinderziekenhuis in Jeruzalem. Meer dan de helft van het publiek was joods, maar er zaten ook moslims met hoofddoekjes. Normaal duurt het jaren voor je die mensen bij elkaar krijgt, maar als Najib Amhali komt, lukt het opeens wél en lacht iedereen.' Amhali als voortrekker in het integratieproces. Maar aanschuiven bij actualiteitenrubrieken die van hem, de succesvolle Marokkaanse Nederlander, willen weten wat zijn gedachten over rellende jongeren in Amsterdam zijn, weigert hij stelselmatig. Je moet harde grappen kunnen maken en alles kunnen zeggen, vindt Amhali. Maar echt choqueren doet hij eigenlijk nooit. Er is een groot verschil tussen een grap maken en beledigen, betoogt hij, en dat laatste is niet zijn stijl. Liever een goede grap dan een grove belediging. Misschien is dat de verklaring voor zijn succes. Amhali zoekt de polarisatie niet, maar wil vooral erg goede grappen maken."
'Met humor en zelfspot vooroordelen te lijf gaan' door Nico de Fijter, in: Trouw, 23 nov 2007

Volgens het AD en BN/DeStem lukt dat laatste maar ten dele met zijn nieuwe programma 'Zorg dat je erbij komt.

"In geen tijd heeft deze charismatische charmeur de zaal voor zich gewonnen, een kwaliteit die zowel in zijn voor- als nadeel werkt. Freek de Jonge zei in zijn hoogtijdagen vaak cynisch 'het maakt niet uit wat ik zeg, ze lachen toch wel'. Het grote aantal flauwe grappen en woordspelingen dat Amhali (36) in zijn programma debiteert, doet vermoeden dat ook hij, maar dan niet cynisch, een aanhanger van deze doctrine is geworden. Het programma is verder typisch Amhali: schurende grappen over de multiculturele samenleving, hilarische invallen en soms net iets te obligate conférences wisselen elkaar af, tot de knallende, ietwat gezochte, finale. De fans die de dvd's van de voorafgaande shows nog even hebben bekeken, zullen toegeven dat de laatste loot aan Amhali's succesboom wat bleekjes afsteekt bij de oudere takken."
-lees het volledige artikel
'De flauwe grappen van Najib Amhali' door Ruud Meijer, in: AD, 21 nov 2007

"Maar wáár ben je eigenlijk bij als je een kaartje hebt bemachtigd? Niet bij een ultieme theaterbelevenis die welke gekte dan ook rechtvaardigt. Niet bij topcabaret, niet bij een man die op het scherpst van de snede balanceert en ons iets belangwekkends heeft te vertellen. Van Amhali is een hype gemaakt. Cabaretier is hij nauwelijks meer, eerder een sympathieke amuseur. En die heeft maar één doel: ons laten lachen. (..) Waarbij aangetekend dat een zaal vol mensen die zoveel moeite heeft gedaan en misschien flink heeft gedokt, ook dubbel wíl liggen. Het maakt dan niet uit dat sterke momenten schaars zijn en een flink deel van de grappen niet boven Nieuw Amsterdams Peil uitkomt. Hele rijen liggen al dankbaar onder de stoelen als hij achter een elektrisch drumstel gaat zitten en daar vele minuten lang niks anders doet dan liedjes laten raden en verzoeknummertjes spelen. Tijdvulling, maar wie maalt er om? Amuseur Amhali weet van wanten, zelfs met matig materiaal."
-lees het volledige artikel
'Amhali serveert fastfood' door Ruud Buurman, in: BN/DeStem, 26 nov 2007

In de media: Najib Amhali - 21 sept 2007
Kaarten voor Najib Amhali's cabaretvoorstelling zijn dermate populair websites onder de kaartverkoop bezwijken, maar eenmaal verkochte kaartjes worden vervolgens soms per opbod verkocht op Marktplaats.nl of aangeboden via professionele handelaren op de zwarte markt. Ook zijn er valse tickets in omloop. De Pers schrijft erover:

"'Ik baal dat de kaartverkoop zo loopt en vooral dat mensen kaarten voor de handel op Marktplaats zetten', schrijft Amhali in een korte verklaring op zijn website. 'Ik doe er echt alles aan, maar blijkbaar mag het in Nederland.' Op Marktplaats.nl worden honderden kaarten voor zijn voorstelling per opbod aangeboden. Zo biedt 'Diana' op Marktplaats.nl vier 'luxe kaarten' aan met de wervende kreet: 'Het betreft hier vier kaarten op de eerste rij. Dus helemaal met je neus vooraan aan de voeten van Najib.' Na een dag ligt er een bod van 150 euro, terwijl de kaarten de verkoopster slechts 24 euro per stuk hebben gekost. De drie kaarten die verkoopster 'Angela' op de veilingsite aanbiedt, staan al binnen een dag op 155 euro. Per voorstelling worden zo'n vijftig kaarten op internet aangeboden of via de professionele zwarte markt verhandeld, schat manager Peter Rijsewijk. (..) 'Zo hebben we gehoord dat er bij een theater een busje van acht potige knapen kwam voorrijden, vlak voordat de voorverkoop zou beginnen. Die knapen werken zich dan schaamteloos naar voren in de rij en kopen het maximum van vier kaarten per persoon. Zo kan een handelaar toch 32 kaarten verkopen.' (..) Samen met de cabaretier bezint hij zich op maatregelen die de illegale handel moeten tegengaan. 'Feitelijk is er niet veel dat we ertegen kunnen doen,' zegt Rijsewijk. 'Ieder theater regelt de verkoop naar eigen goeddunken en tegen de illegale doorverkoop kunnen ook theaters nauwelijks optreden.'"
-lees hier het volledige artikel
'Kaarten Najib Amhali massaal verhandeld' door Alexander Nijeboer, in: De Pers, 10 sept 2007

In de media: Vendetta - 9 december 2005
De Telegraaf sprak met De Ploeg:
"Zo eens in de drie jaar komen de zes mannen bij elkaar om een voorstelling te maken, waarna ze zonder problemen de grote zalen van vele schouwburgen vullen. De Ploeg staat inmiddels garant voor een geheel eigen stijl die enorm aan slaat. Volgens Viggo Waas komt dat mede doordat de voorstellingen zich in een schemergebied tussen drama en komedie bevinden. 'Je zou het toneelmatig cabaret of cabaretesk toneel kunnen noemen. In ieder geval blijken de mensen deze mengvorm erg leuk te vinden.' Voor de nieuwste productie 'Vendetta' dienden de films van 'The Godfather' als uitgangspunt. Waas: "Het was een bijna logische stap in onze reeks familiedrama's. Zo'n maffiafamilie is natuurlijk een dankbaar onderwerp. Het verhaal dringt zich gewoon aan je op. Je kunt alle clichés aan bod laten komen; de Don die overlijdt, waarna er een opvolger moet komen. En natuurlijk de enorme strijd die er dan binnen die familie losbarst.' (..) Najib Amhali moest wel even wennen aan de hectische werkmethode. "Had ik keurig netjes de teksten uit mijn hoofd geleerd, kwam je 's morgens het repetitielokaal binnen, lag er alweer een nieuwe versie van het script klaar. Hadden die jongens 's nachts gewoon weer nieuw materiaal zitten uittikken. (..) Volgens Viggo Waas was iedereen er tijdens de aanloop wel van doordrongen dat er niet te veel kon worden aangerommeld. 'Je kunt niet met negen mensen maar wat aanklooien. Dan wordt het een zooitje.'"
-lees hier de gehele tekst
'Magische Mengeling' door Esther Kleuver, in: De Telegraaf

"Vendetta is een snel gemonteerde parodie. Voor psychologisch spel of uitgewerkte karakters is geen ruimte. Filmisch, cabaretesk en misschien wel kluchtig: dat was de bedoeling, en daarin is het gezelschap geslaagd. (..) Najib Amhali speelt Mo de Turk, een rijzende ster aan het criminele firmament. Bij een grote afrekening doet hij in zijn eentje alle geluidseffecten: beatboxer Amhali produceert in razend tempo een arsenaal vuurwapens, een helikopter en voetstappen. Een perfect getimede scene, zoals de voorstelling er meer kent. (..) De familie Calderone is een stel losers bij elkaar. Ze handelen in ponyvlees. In een prachtig decor van geslachte karkassen wordt duidelijk hoe de familie de stad in zijn greep houdt. Als de Don ernstig ziek wordt, is dat het begin van de ondergang. (..) Bovenal lof voor deze dwaze interpretatie. De recente afrekeningen in het criminele milieu komen op hilarische manier terug in een begrafenisscene (..) en zo komt De Ploeg weer met het juiste toneelstuk op het juiste moment."
-lees hier de gehele tekst
'Vendetta is snelle, filmische parodie' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 1 dec 2005

"Bakken met geld worden verdiend in een wereld van vleesbaronnen, vastgoedspeculanten, orgaanhandel en mensensmokkelaars. Wie de heren en dames 'Calderone' daarbij ook maar een strobreed in de weg legt, kan de kogel krijgen. De Ploeg gaat uiteraard nog paar stapjes verder dan dat en neemt een absurdistisch loopje met die extreme moordlust en illegale praktijken waar 'La Familia' om bekend staat. (..) De Ploeg laat geen moment oningevuld. Humor en scherpe dialogen wisselen zich constant af met beweging en actie. Wat dat laatste betreft zijn vooral de synchrone en perfect uitgevoerde choreografieën tijdens de zogenaamd bloederige schietpartijen bewonderenswaardig."
-lees hier de gehele tekst
'Geen seconde rust tijdens Vendetta - De Godvader Deel IV' door Grieteke Meerman, in: Spits, 5 dec 2005

"Het resultaat is, hoe dan ook, een filmisch gemonteerde, razendsnelle reeks korte scenes met een spervuur van grappen: ,,Mag ik even afrekenen?'', een geweersalvo en de volgende scene. En de quasi-achteloze speelstijl maakt dat zelfs de slapste grappen (,,de Don heeft 't koud, waar is de Don z'n dekbed?'') aan de pret niets afdoen. Integendeel. Diepgang hoeft men er niet in te zoeken. Behalve een wijsgerig praatje van Amhali over machthebbers die nooit op hun hoogtepunt stoppen - ze maken allemaal een neergang mee - is Vendetta voornamelijk om te lachen. (..) Een enkele knipoog naar de recente liquidaties in Amsterdam, een briljant nummertje verwarring over de bijnamen die in maffiakringen opgeld doen, en nog veel, veel meer. In een tempo dat in dit geval moordend mag worden genoemd."
-lees hier de gehele tekst
'Razendsnelle reeks maffiagrappen' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 1 dec 2005

In de media: Najib Amhali - 5 apr 2005
Het Parool sprak met Najib Amhali. "Na de aanslagen in de Verenigde Staten had hij, opgegroeid in Krommenie, opeens dat bewustzijn: ik ben een Marokkaan. Zoals zoveel Marokkanen in Nederland. 'Dat komt niet zomaar, opeens wordt er van alle kanten aan je gevraagd: 'Hoe zit dit?' En: 'Denken ze echt dat ze door 77 maagden worden ontvangen in de hemel?' Weet ik dat! Ik was net zo verbijsterd als ieder ander.' (..) 'Alleen denk ik dat de grappenmakerij beperkingen heeft in de taboes. Iets zeggen zoals 'de koningin in haar kont neuken' kan echt niet. Seksuele toespelingen ook niet. Jiskefet met 'Zal ik jou eens lekker in je bek schijten': absoluut niet. Grenzen zijn godsdienst, het koningshuis, man-vrouwverhoudingen en seks. Ja, dan hou je weinig over zou je zeggen. Ik doe ook niet veel met seks, er is door comedians al zoveel gedaan over seks, dan moet je er wel overheen gaan, en dan wordt het al gauw heel plat. Dat is geen bewuste keus uit gêne of zo, want alle Marokkanen neuken, dus dat is het punt niet. Maar schelden en grof zijn, is geen voorwaarde voor goede grappen'"
-Harde Marokkaanse humor met taboes
door Loes de Fauwe, in: Het Parool, 26 feb 2005 met dank aan JudithJ

In de media: Najib Amhali - 11 feb 2005
"Zijn handelsmaerk is nog steeds zijn vlotte babbel die hij in de afgelopen jaren bij de Comedytrain heeft gevormd. Het is dan ook bij deze show weer alsof je met Amhali aan de toog staat en onder het genot van een biertje de jongste integratieproblemen en nieuwtjes bespreekt. Soms hilarisch, soms ingetogen maar altijd met die vette knipoog. (..) Maar Most Wanted wil veel meer dan alleen maar een toogprogramma zijn. Want het kritische, maatschappelijke en politieke engagement is vele malen sterker aanwezig in deze show dan bij zijn vorige. Hij hangt het weliswaar op aan een grondverhaal over een werkvakantie naar Marokko en zijn bezoek aan zijn oma, maar de statements die hij tussen de prachtige verhalen vertelt, liegen er niet om. Als het nou gaat om de duizenden asielzoekers die het land moeten verlaten, aids of over de emancipatie van de islamitische vrouw: Amhali spiegelt de achterkant van de vooroordelen. Van de wederwijzdse vooroordelen welteverstaan want Marokko-Nederland is en blijft zijn referentie. En dat doet hij met zijn speciale integratiehumor als wapen."
'Vette knipogen van Amhali in Most Wanted', door Wiggele Wouda, in: Friesch Dagblad, 14 okt 2004.

In de media: Najib Amhali - 23 nov 2004
De Noordelingen zijn verdeeld over Najib Amhali.

"Het is bij deze show (..) alsof je met Amhali aan de toog staat en onder het genot van een biertje de jongste integratieproblemen en nieuwtjes bespreekt. Soms hilarisch, soms ingetogen maar altijd met die vette knipoog. (..) Het kritische, maatschappelijke en politieke engagement is vele malen sterker aanwezig is vele malen sterker aanwezig in deze show dan bij zijn vorige. Hij hangt het weliswaar op aan een grondverhaal over een werkvakantie naar Marokko en zijn bezoek aan zijn oma, maar de statements die hij tussen de prachtige verhalen vertelt, liegen er niet om. Als het nou gaat om de duizenden asielzoekers die het land moeten verlaten, aids of over de emancipatie van de islamitische vrouw: Amhali spiegelt de achterkant van de vooroordelen. Van de wederzijdse vooroordelen wel te verstaan want Marokko-Nederland is en blijft zijn referentie. En hij doet dat met zijn speciale integratiehumor als wapen.
'Vette knipogen van Amhali in Most Wanted' door Wiggele Wouda, in: Friesch Dagblad, 14 okt 2004
met dank aan: Bumme

"Als humorist, komiek en entertainer heeft hij een reeks verhalen en anekdotes gesprokkeld, maar wat hij uithaalt vertoont geen raakvlakken met de factor vrijheid van meningsuiting waarop hij bij aanvang wees. Hij kan veel. Types neerzetten, imiteren, stemmetjes maken en een razende conférence opbouwen via een spervuur van teksten. Alles wijst op routine en slagvaardigheid. Als theaterpersoonlijkheid weet hij gewiekst spanning op te bouwen en te doseren. (..) Te zelden, echter, doorbreekt hij de sfeer van uitbundige lol en als het zover komt blijft hij vastzitten in filosofie van de koude grond. Daarmee raakt hij niemand emotioneel en confronterend is het evenmin. Jawel, tóch? Eén scène is er - de schets van een authentieke Marokkaanse bruiloft - waarin Najib Amhali een mengeling optrekt van huivering en ontroering. 't Was mooi geweest als hij daarvan meer in voorraad had.
' Najib Amhali: Uitbundige lol, meer niet' door Jacques d'Ancona, in: Dagblad van het Noorden, 5 nov 2004