portret

terug

In de media: Daniël Arends - 21 nov 2011
"(Arends) filosofeert en grapt zich een weg door de avond. Soms lijkt hij meer met zichzelf bezig dan met het publiek, zeker als hij quasi arrogant laat merken meer dan tevreden met zichzelf te zijn. De harde grappen vertelt hij met oosterse charme. Deze methode werkt verrassend bindend met de zaal. (..) Arends heeft de lat dit keer veel hoger gelegd. Niet alleen door een kop en een staart aan zijn betoog te knutselen (..) maar vooral door slim zijn opvattingen over ambitie en wat een goed karakter is door diverse verhalen heen te vlechten. Arends heeft de ideale verhouding gevonden tussen stand up comedy en cabaret om anderhalf uur te boeien."
'Daniël Arends maakt van theater intieme kroeg met pooltafel' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 17 jan 2011

In de media: Daniël Arends - 25 feb 2008
"Arends is in de kracht van zijn leven. Hij herinnert de toeschouwer eraan waarom die eigenlijk naar het theater gaat: hij biedt troost, stelt vragen en geeft antwoorden. Met veel humor, muzikaliteit en veel charme. (..) De cabaretier Arends staat zelfverzekerd op het podium, op het arrogante af zelfs ondanks de zelfrelativerende grapjes. Elke grap staat als een huis en soepeltjes leidt hij het publiek langs de sportschool, een mislukte auditie bij Idols, een compleet foute grap met een aap en een neger, waarna hij het publiek direct mee krijgt met een meezinger met een grappig gemeen einde."
-lees het volledige artikel
'Elke grap van Daniël Arends staat als 'n huis' door ? in: Gelderlander, feb 2008

In de media: Daniël Arends - 6 dec 2006
NRC Handelsblad moppert bij monde van Henk van Gelder nog wat na over het juryrapport van Daniël Arends, de winnaar van de jury- en publieksprijs van Cameretten 2006.
"Alleen al zon eerste zin: 'Daniël Arends staat met een groot gemak op het podium, misschien zelfs iets te gemakkelijk.' Hoe kan iemand te gemakkelijk op het podium staan? (..) 'De jury raadt hem wel aan te waken voor het gegeven dat de sympathie van het publiek niet vanzelfsprekend is en zich bewust te zijn van zijn zelfingenomenheid.' Wat wordt hier, in dit kreupele proza, nu eigenlijk beweerd? Dat deze Daniël Arends een onuitstaanbaar type is? (..) Zijn flair maakt hem trefzeker in alles. Terwijl de twee andere finalisten soms te lijden hadden aan onzekerheid en aarzelingen, leek hij het hoofd volkomen koel te houden. Hij heeft het cabaretvak in zijn vingers. (..) Met hun tut-tut-tut-toon deden de vijf jurerende theaterdirecteuren en -programmeurs echter alsof ze het diep in hun hart nogal vervelend vonden dat ze de prijs aan Daniël Arends moesten geven. Ze hadden blijkbaar liever een originelere keus gemaakt. Het werd hen achteraf zelfs door sommige vakgenoten verweten: tja, dat was nogal een gemakkelijke keuze, het was moediger geweest om een van de andere finalisten te bekronen. Maar wat is er zo moedig aan om iemand te laten winnen die niet de beste was? En sinds wanneer zou een jury origineel moeten zijn?"
'Winnen onder voorbehoud' door Henk van Gelder, in: NRC, 1 dec 2006

In de media: Cameretten - 28 nov 2006
"Daniël Arends is de grote winnaar geworden van de 41ste editie van het cabaretfestival Cameretten. Zijn standup comedy, gelardeerd met twee liedjes bij de piano, maakte zaterdagavond de meeste lachgolven los. (..) Hoewel de jury hem unaniem de beste vond, bevat het juryrapport ook kritische kanttekeningen. 'Daniël Arends staat met een groot gemak op het podium, misschien zelfs iets te gemakkelijk,' aldus de eerste zin. Voorts wordt hem op het hart gedrukt 'zich bewust te zijn van zijn zelfingenomenheid.' Arends leverde geen commentaar op deze passages; hij stak slechts een triomfantelijke vuist omhoog toen de uitslag bekend werd. De persoonlijkheidsprijs ging naar Ellen Dikker, die furore maakte met het typeren van zeer verschillende vrouwen met bijpassende tongval (..) De derde finalist, de in Urbanus- achtige grapjes grossierde Henk Rijckaert uit Vlaanderen, viel buiten de prijzen."
'Prijs voor cabaretier Arends' door Henk van Gelder in: NRC Handelsblad, 27 nov 2006

"Talenten als Arends die naadloos bij het publiek in de smaak vallen, hebben te vaak ook bij de vakjury's een streepje voor, zo bewees Cameretten de afgelopen vijf jaar. Viermaal werden zowel de jury- als de publieksprijs aan dezelfde winnaar uitgereikt. Het optreden van Ellen Dikker was minstens zo indrukwekkend als dat van Arends. In sneltreinvaart liet Dikker thema's als onverdraagzaamheid, het Vlaams belang, de Europese eenwording, vrouwenhandel en de opwarming van de aarde voorbij komen. Ook de Vlaming Henk Rijckaert liet een goede indruk achter. Hij bleek een aanstekelijke, Javier Guzman-achtige comedian die bovendien ook nog eens over muzikale kwaliteiten beschikt."
'Prijs voor cabaretier Arends' door Alexander Nijeboer in: De Volkskrant, 27 nov 2006

"Hoewel de zaal zo goed als vol zit, doet de grote ruimte unheimisch aan. Goed versterkte musicalproducties komen hier misschien tot hun recht, maar cabaret heeft toch echt meer baat bij een kleinere zaal. (..) Henk Rijckaert, de eerste finalist, ondervindt met zijn programma 'Loebas' de meeste hinder. (..) 1500 man (zit) duidelijk te wachten op een eerste goede grap. (..) Pas als hij wat stevige tiet en lul-grappen van stal haalt, schiet het publiek in de lach. Henk Rijckaert blijkt weliswaar naast sympathieke Vlaming een prima gitarist met een prettige stem, maar toch blijf je merken dat het programma wat gammel in elkaar steekt. (..) Al snel neemt Ellen Dikker het publiek mee in een snelle afwisseling van een bonte stoet vrouwen. Een kirrende Vlaamse die een gapende leegte in haar onderbuik voelt, een Poolse die zich het leven in het rijke Westen laat welgevallen om haar oma een 'koelfrieshcombinaashie' te bezorgen en een Rotterdamse die zich heeft bekeerd tot de islam: 'Eén boek, één vakantiebestemming. Lekker Helder.' Stuk voor stuk zijn ze geloofwaardig en bij vlagen net zo dwingend als typetjes van Paul van Vliet konden zijn. Soms ook wel voorspelbaar, maar dan toch steeds nét weer met een wending die je niet verwacht. (..) Ellen Dikker vult het podium met haar theatrale creaties, houdt het publiek moeiteloos in haar ban en brengt daarbij een goed doorwrocht programma, mét boodschap. (..) Het lijkt alsof Daniel maar wat lult, maar tegelijkertijd weet hij precies wat hij doet. Hij is degene die aan de touwtjes trekt; het publiek lacht wanneer hij dat wil. (..) Natuurlijk ook hier gemakkelijke bruggetjes, gemakkelijk scoren en de geijkte vergelijkingen - het blijft wel stand-up - maar het tempo ligt zó hoog en de grappen zijn zó goed getimed dat het je geen moment dwarszit. Twee gevoelige liedjes mogen duidelijk maken dat Daniel ook heus wel gevoelens heeft zoals gewone stervelingen."
-lees het volledige artikel
'Daniel Arends maakt mooi af' door Bas Canoy op: Theatercentraal.nl, 27 nov 2006

"De beste kaarten heeft Daniël Arends. Schijnbaar uit de losse pols observeert hij op absurdistische wijze het eigentijdse ongemak binnen relaties. (..) Arends bouwt zijn grappen als de besten in het vak op. Ook kan hij zingen en pianospelen en zelfspot is hem niet vreemd. (..) Ellen Dikker ontpopte zich als een groot talent. Soms doet ze denken aan Sanne Wallis de Vries, dan weer eens aan Tineke Schouten, maar Dikker ontwikkelt wel degelijk een eigen stijl. In haar zoektocht naar geluk geven haar hilarische typetjes origineel commentaar op de islam en de uitbuiting van vrouwen in het voormalige Oostblok. (..) Voor de hoofdprijs kwam (Henk Rijckaert) net tekort, maar zijn droogkomische getuigenis van een mislukte jeugd is de moeite van het aanhoren waard."
-lees het volledige artikel
'Sterke editie Cameretten' door Carel van der Velden in: AD, 26 nov 2006



Live in Toomler | Courtesy: Comedystation / Pias Comedy