nieuws  voorpagina | archief | volg ons via twitter.com/zwartekat Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube

Verslag

Leids Cabaret Festival 2006

Voor de finale van het Leids Cabaret Festival was de Leidse Schouwburg traditiegetrouw tot de nok gevuld met gretige cabaretliefhebbers. Gekomen om kennis te maken met hopelijk die ene aanstormende cabaretsensatie. Of misschien wel twee of drie sensaties. Niet voor niets luidde de ondertitel van de 28e editie van het LCF: "Red jij het cabaret?"

Maar dat viel tegen. De jury, dit jaar bestaande uit cabaretier/columnist Marcel Verreck, programmeur van de Koornbeurs Rob Roos, programmeur van de Meervaart Wendy Draaijer en journalist en recensent Ruud Meijer, was dan ook kritisch: 'In deze roerige tijden viel het de jury tegen dat er zo weinig werd ingespeeld op de actualiteit.' Van de acht deelnemers die aan dit avontuur begonnen, haalden Willemijn Smeets, Ralph Sigmond en Samba Schutte uiteindelijk de finale. En dat Samba Schutte met de Publieksprijs naar huis zou gaan, werd al binnen een paar minuten na aanvang van zijn optreden duidelijk. Er mocht, en er kon veelvuldig gelachen worden. En dat werd door het publiek al tijdens zijn voorstelling met zoveel uitbundigheid gewaardeerd dat de keuze van het publiek al zeker was.

Gastheer van de avond was Gert-Jan Dröge. Een verrassende keuze, maar veel meer dan de definitie van cabaret volgens de Dikke van Dale, een sneer richting Ivo Niehe en een gesprekje met de in de zaal gezeten Marc-Marie Huijbregts, voegde Droge niet aan de avond toe. Wat een verschil met de zichtbaar op z'n plek zijnde spraakwaterval Dolf Jansen die de finale van vorig jaar op geheel eigen wijze en overtuigend presenteerde.

Willemijn Smeets

De eerste kandidaat was de 29-jarige Willemijn Smeets met Rogier Telderman als haar begeleider op de vleugel. In 2001 studeerde Smeets af aan de Hogeschool voor Kunsten in Amsterdam als theaterdocent en op dit moment is zij vierdejaars student aan de Bossche kleinkunstopleiding Koningstheaterakademie. Met gemak nam zij dan ook bezit van het podium en vulde haar half uur met liedjes en verhalen over de liefde. Een hardnekkig ontkende verbroken liefde en Smeets probeerde zoveel mogelijk grappen te plukken uit de ongemakkelijke situaties die daaruit kunnen ontstaan. Vooral in de "kleine liedjes" maakte zij als zangeres indruk. De jury roemde dan ook haar stem en noemde Smeets een innemend vertelster. Maar qua thematiek bleef haar programma 'Sirenzang' teveel in hetzelfde hangen, was het droogkomische karakter van haar verhalen niet droog genoeg en miste de opbouw echt snedige afmakers. En dat was teveel (of te weinig?) om met de trofee naar huis te gaan.
-Willemijn Smeets

Ralph Sigmond

Ralph Sigmond (met ph van zuurgraad) zagen we eerder in de voorstelling I.N.R.I. van De Bloeiende Maagden. Net als de heren van Brokstukken overigens die vorig jaar overtuigend in de finale wisten te komen. In zijn titelloze voorstelling speelt Sigmond de sneue eigenaar van een lege flessen museum, een zielig figuur die gaandeweg de voorstelling steeds meer inkijk biedt in zijn lege bestaan en zijn eigen ellende sterk uitvergroot. Maar hoe uitzichtloos zijn bestaan, hoe zielig het ook is dat de vrouwen hem niet zien staan, hoe sneu het ook is dat hij geen geld heeft en ook nog eens kalend is, het lukte maar niet om echt medelijden te krijgen met de hoofdpersoon. Van de door de jury gehanteerde criteria was de noodzaak om op het podium te gaan staan toch wel de belangrijkste reden waarom Sigmond de beker aan Samba over moest laten. Niet voor niets sprak de jury uit dat ook zij nieuwsgierig is of het door Sigmond gebrachte naar een intrigerend avondvullend programma kan worden getild.

Samba Schutte

De jury en het publiek kozen uiteindelijk voor de Afrikaanse Nederlander Dirkjan Samba Schutte. Volgens het juryrapport " imponeerde Samba Schutte de jury met een nagenoeg af programma." En op nagenoeg alle fronten overtuigde Schutte ook het publiek. Er gebeurde ineens iets op het toneel. Er was muziek, er was dans en er was een sfeervolle vormgeving. En er kon veelvuldig gelachen worden, ook niet geheel onbelangrijk voor een cabaretfestival. Ook al hield ook Dirkjan Samba Schutte zijn voorstelling dicht bij zichzelf, de tegenstellingen tussen de twee culturen die Schutte in zich herbergt leverde mooie beelden en enkele scherpe grappen op. Met de gewetensvraag over het christendom of toch moslim zijn, kregen we op het randje van het festival toch nog wat voorzichtige bespiegelingen over de actualiteit.
-www.sambaschutte.nl

Zo werd Samba Schutte de onbetwiste winnaar. Een aangenaam gevoel in een finale die mij als geheel helaas met een onbevredigend gevoel achterliet.. Gelukkig is de staat van het Nederlandse cabaret op dit moment in enkele zeer goede handen. We zullen de komende tijd gaan zien of ook de handen van Dirkjan Samba Schutte deze zware taak aan kunnen.

Door Nico Baars
-www.leidscabaretfestival.nl