www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
nieuws  voorpagina | archief | volg ons via twitter.com/zwartekat Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube

44e Cameretten festival - voorronde 2

Vanavond de tweede voorronde van het 44e Cameretten festival.

De avond werd geopend door Robert Derksen. Hij gelooft in Vissekom. Iedereen is geboren en leeft in een Vissenkom. En afhankelijk van waar toevallig jouw Vissenkom staat, zo kijk je naar de wereld. Bovendien vertekenen de bolle glazen waardoor je kijkt. Daarbij vraagt hij zich ook af: wat is waar en wat is niet waar. Is zijn vriendin sinds vier jaar wel de ware liefde? Of is het te mooi om waar te zijn?

Derksen is expressief en gebruikt het toneel goed. Hoewel hij er hard aan trekt krijgt hij het publiek niet altijd mee. Daarbij helpt het niet als hij soms vervreemdende dingen doet, zoals het plots uitbeelden van een hooligan en geruime tijd hetzelfde roepen in een vissenkom. Op die momenten raakt hij de zaal eventjes kwijt. Uiteindelijk wordt het harde werken beloont als hij -na een onverwacht einde- toch een goed applaus ontvangt.

Als tweede deelnemer van de avond komt Iris Pieterse het podium op. "Wat doe je met verdriet als je beseft dat je nog nooit ongelukkig bent geweest? Wat doe je als je het helemaal niet meer weet? Wat doe je als al je daden daadloos worden?" In haar programma Daadloos spreekt de 18-jarige Pieterse het verlies van haar beste vriendin. Zij kwam om bij het gezinsdrama in Zwijndrecht, eerder dit jaar. Het is zware kost. Gedurende het programma verwijst ze er een paar keer naar, maar pas aan het eind van het programma wordt precies duidelijk wat er aan de hand is. Haar vriendin is vermoord. En dan is het programma afgelopen. Bam. Gedurende de rest van haar programma heeft ze het over de voorspelbare belevingswereld van een 18-jarige. En het is juist naar deze voorspelbaarheid waar ze door het onverwachte verlies van haar vriendin naar verlangt.

Het is een gewaagde keuze om een zwaar onderwerp als dit voor een cabaretprogramma te gebruiken. De beschrijving van hoe Pieterse ontdekt wat haar vriendin is overkomen, wordt verteld in een enkele lichtbundel. Aan het eind wordt een foto met de beide vriendinnen getoond. Dat maakt het -los van de emotionele lading van de ware gebeurtenis- wel ineens erg sentimenteel. Het publiek is gedurende dit alles muisstil en wanneer de lichten uiteindelijk weer aangaan, krijgt Pieterse een welluidend applaus.

Iris Pieterse staat prettig onbevangen op het podium. Ze weet wat ze wil zeggen op het podium, maar ontbeert nog wel de nodige ervaring of training, zodat haar presentatie soms wat repetitief wordt. Ze maakt haar punt telkens met dezelfde intonatie en armbewegingen. Daarbij laat ik dan wel buiten beschouwing dat ze nog piepjong is en enorm zou kunnen groeien. Toch denk ik dat een finaleplaats nu iets te vroeg zou zijn.

Als laatste deelnemer van de avond is het de beurt aan Thijs van Domburg. Hoe zou hij omgaan met het beladen einde van het optreden van Pieterse? Door een serie hele sterke grappen. En al snel lacht het publiek harder en regelmatiger dan ik ze tot nu toe in dit festival had meegemaakt. Van Domburg vertelt over hoe er in een vriendenclub altijd één iemand niet echt helemaal bij hoort, zo iemand als zijn vriend Marcel. En over zijn 75-jarige buurman, waar hij niet echt op bezoek wil, omdat hij niets weet om met hem over te praten. Tussendoor vertelt hij over zijn bezoek aan Japan en wat hem ergert in Nederland. Dat blijkt nogal wat te zijn. Van Rotterdamse politici en Vincent van Gogh tot praten in een stilte coupe en Jantje Smit. Van Domburgt breidt veel losse grappen aan elkaar vast om aan het eind elementen uit zijn programma ineens een andere wending te geven. Daarmee heeft het programma een kop en een staart, maar wat vooral beklijft is dat er veel om te lachen was.

Net als Fields uit de eerste voorronde is Van Domburg een geoefend stand-up comedian. In 2002 won hij het Groninger Studenten Cabaret Festival en enkele jaren later sloot hij zich aan bij de Comedytrain. Deze informele leerschool heeft al vele uitstekende cabaretiers en festivalwinnaars opgeleverd en de kansen voor Van Domburg zijn goed. Zijn presentatie is sterk, zijn stemgeluid net een beetje afwijkend waardoor je goed let op wat hij zegt. En naast sterke grappen te brengen, blijkt hij ook nog eens een leuk liedje in zijn mars te hebben. Het zou wel heel vreemd moeten lopen als Van Domburg niet gewoon in de finale staat.

Richard van Bilsen

-www.cameretten.nl

--

geplaatst op 26 november 2009