nieuws  voorpagina | archief | volg ons via twitter.com/zwartekat Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube

45e Cameretten festival - voorronde 3

De derde en laatste voorronde van de 45e editie van Cameretten. Met de vorige twee avonden kon al worden gesproken over een goed jaar. Kon deze avond nog iets toevoegen? Het zou de beste avond tot nu toe blijken. Wat een topjaar!

De avond komt langzaam op gang met de lyrische voorstelling 'Mensenmoe' van Jan Evert van Apeldoorn. Hij vertelt over zijn schoolliefde Ellen Myjer, zijn broer Dirk wiens gehoor zo goed is dat hij geschreven tekst kan horen ('Dirk is een blinde man, die lezen kan') en zijn zoektocht naar een dominante vrouw. Eentje die ook niet huilt, want hij heeft vaak genoeg de psychiater gespeeld voor huilende meisjes. Van Apeldoorn is niet bang om onsympathieke statements te maken. Hij is charismatisch en komt er toch wel mee weg. Ook als hij het even later uitmaakt met zijn vriendin, omdat ze moeilijk doet over zijn vreemdgaan. De teksten rijmen als de neten, maar de grapdichtheid ligt niet hoog. Het wordt ook nog zo meeslepend mogelijk gebracht en daardoor kunnen sommige stukken langdradig overkomen. Van Apeldoorn heeft een goeie stem, maar ik vraag me af of hij ook echt kan zingen. Het blijft nu vooral bij zingzeggen. Eerst met minimaal pianospel van hemzelf, maar even later schuift Jorden van der Leeden aan de piano. Ondanks diens goede pianospel lijken de liedjes toch allemaal iets teveel op elkaar. Regelmatig zoekt hij contact met de zaal, met name op de eerste rij. Maar hij mist nog de routine om hierbij het tempo erin te houden, waardoor het blijft hangen op de bereidheid van het publiekslid. De reactie van het publiek na het slotlied was enthousiast.
foto: Erik Richters



Dan volgt Martijn Koning met zijn programma 'Kartoon'. En de grapdichtheid schiet direct omhoog met deze ervaren stand-up comedian. Hij plaats ze in een solide setting van een etentje bij vrienden. Nou ja vrienden.. enorme irritante mensen, bevriend met zijn vriendin. Elke afleiding benut hij voor hilarische gedachtenspinsels over de verschillen en overeenkomsten tussen golf en voetbal en gesprekjes van servies in een afwasmachine. Tussendoor vertelt hij over de relatie met zijn vriendin, haar ex-vriend Rob en zijn mancrush op Arie Boomsma. Daarnaast vindt hij nog tijd voor actuele grappen over de PVV. Memorabel is het verhaal over het ophouden van windjes waarbij hij grap op grap vakkundig stapelt, tot grote hilariteit bij het publiek. Vele malen heb ik Martijn zien optreden in Toomler als lid van de Comedytrain, maar zo goed en gefocused als vandaag zag ik hem niet eerder. Alles werkt, alles klopt. Je zou denken: hier staat de winnaar van Cameretten. Maar dan komt Jasper van Kuijk.
foto: Erik Richters



Jasper van Kuijk heeft huisarrest. Vijftien weken lang mag hij niet naar buiten en die tijd brengt hij door met het kijken naar televisie. Daardoor denkt hij nu voornamelijk in formats. Voor hem is zelfs een natuurramp een format. En dan met beelden die hem nog raken, want dat heeft hij ook steeds minder. Hij haakt ook in op de angst voor allochtonen en buitenlanders. Daarbij komt ook dubbele nationaliteiten terug. Maar dan vooral over de Zweedse nationaliteit, een beweging die hij de Scandinavisering van de samenleving noemt. Hij geeft aan dat er steeds meer bagger op televisie komt. Niet dat hij een probleem met bagger heeft, maar wat als alle opties bagger zijn? Van Kuijk maakt zich druk over de kwaliteit van het journaal. Is het wel zo belangrijk dat 'Joke uit Voorschoten' het moet snappen? Dan komen we achter de reden van zijn huisarrest. Hij had een boze brief geschreven aan de baas van het journaal. Hij noemt het een boze brief, de politie een dreigbrief. Als je dit zo terugleest, zou je denken dat het een zwaarmoedig toneelstuk betreft. Zeker niet. Van Kuijk strooit met grappen tijdens de voorstelling. En brengt ondertussen onvervalst engagement dat nergens saai of betweterig is. Kom daar in deze tijd nog maar eens om. Daarnaast is hij ook nog eens muzikaal, kan zingen en speelt piano. De leegheid van de televisie krijgt nog eens een extra dimensie door het gebruik van Bruce Springsteens '57 channels (and nothing on)'. Met 't Kan nie op' maakt Van Kuijk een prachtig, doortimmerd programma.
foto: Erik Richters



Was Martijn Koning tot nu toe de gedoodverfde winnaar, met dit optreden van Jasper van Kuijk blijkt het geen gelopen race.

Richard van Bilsen

-www.cameretten.nl

--

geplaatst op 26 november 2010