www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

Eli Asser

Laatste nieuws
-al het nieuws over Eli Asser

Bio.txt
Elias Asser wordt in 1922 te Amsterdam geboren als de jongste zoon van Isaäc Asser (1883-1942) en diens tweede echtgenote Johanna van West (1892-1942). Beide ouders en zijn broer en zus worden in de Tweede Wereldoorlog vermoord in de vernietigingskampen. In de oorlog werkt hij als leerling-verpleger in de Joodse psychiatrische inrichting Het Apeldoornsche Bosch, waar hij zijn latere echtgenote Eva Croiset (1923-2002) leert kennen. Begin 1943, op de avond vóór alle patiënten door de bezetter worden weggevoerd, duiken Asser en zijn vriendin onder. Beide overleven de oorlog, maar worden erdoor getekend en het zal een grote impact hebben op het gezin Asser-Croiset.

Na de bevrijding werkt Asser als journalist bij het Haagsch Dagblad en vanaf 1948 bij Vrij Nederland. Later zou hij reclameteksten gaan schrijven. In 1953 levert hij de teksten aan de VARA voor de populaire radiostrip MiMoZa, (MInisterie van MOeilijke ZAken), onderdeel van het radioprogramma 'Showboat'. In datzelfde programma treedt Wim Sonneveld op met het typetje Willem Parel, eveneens op tekst van Asser. In 1956 komt het tot een breuk met de VARA en zal hij zich meer op televisie richten met komedies voor de KRO en de AVRO.

Assers' grootste succes is 't Schaep met de 5 Pooten' met Piet Römer, Adele Bloemendaal en Leen Jongewaard uit 1969. De liedjes uit het programma op muziek van Harry Bannink blijven zeer populair en leiden uiteindelijk tot remakes op televisie (2006-2015) en in het theater (2002, 2004, 2019). Citroentje met suiker uit 1972 wordt gemaakt met deels dezelfde mensen, maar zal niet het succes evenaren.

In het theater is hij tekstschrijver voor de Snip en Snap-revue 'Dit is theater' (1966) en 'Proficiat' en André van Duin's Pretmachine (1974) en Teletheater (1984). Hij maakt een musicalbewerking van 'Potasch & Perlemoer' (Amsterdams Volkstoneel, 1979), gevolgd door de komedie 'Sam Sam' (1980). Daarnaast schrijft hij de toneelstukken 'Je hoeft Amsterdam niet voor me in te pakken, ik eet 't hier wel op' (Het Amsterdams Toneel, 1971), Dag Boefje (Het Amsterdams Toneel, 1972), De brizmilah (Arnhemse Toneelschool, 1992) en 'Rembrandt was mijn buurman' (Haarlems Toneel, 1995). In 2009 is hij in de 'Niet-Meer-Zo-Piep-Show' (2009) te zien als Sinterklaas.

In 1971 ontvangt hij voor zijn bijdrage aan de lichte muziek de Gouden Harp en in 1980 de Edmond Hustinxprijs voor toneelschrijvers.

Humor speelt lange tijd een grote rol in het radio- en televisiewerk van Asser. Pas in 2000 zou hij zijn oorlogservaringen verwerken in het toneelstuk 'Aan de vooravond'. En in 2004 verschijnt 'Alles is meegenomen', bestaand uit brieven die hij en zijn vrouw elkaar schreven vanaf hun onderduikadressen in 1944-1945. In 2015 werkte hij mee aan de documentaire 'Verlies niet de moed' van zijn dochter Hella de Jonge. Een jaar later maakte de EO ook een documentaire over het gezin, met medewerking van Assers andere kinderen: Joosje en David Asser. De tweede documentaire wordt gemaakt na onenigheid binnen de familie over de eerste.

In 1996 worden zowel Asser als zijn vrouw geinterviewd voor het Visual History Archive van het USC Shoah Foundation Institute, opgericht in 1994 door Steven Spielberg, waarin getuigenissen van overlevenden van de jodenvervolging zijn vastgelegd.

Eli Asser overlijdt op 25 januari 2019 op 96-jarige leeftijd. Hij is altijd blijven schrijven, maar de definitieve roman over zijn jeugd in de Amsterdamse Jodenhoek (met werktitels 'Het Aggenebbisj Paradijs' en 'Matzeballen met garnalen') is er niet meer van gekomen.