www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Nathalie Baartman - 22 feb 2011
"Nathalie Baartman is teleurgesteld in de crisis. Ze had gehoopt op mensen die in de rij staan voor soep, en televisiekijken bij de buren. Vrouwen met een breiwerkje in de hand hebben een prettiger uitstraling dan personen met een iPad. (..) Een romanticus van het zuiverste water dus. (..) Met haar vorige programma Los werd ze genomineerd voor de Neerlands Hoop, de cabaretprijs voor de veelbelovendste theatermaker. Dat maakt ze in Raak niet helemaal waar. Daarvoor had ze die kritische oneliners moeten uitwerken. Ook mag de balans tussen 'lering' en 'vermaak' meer doorslaan naar het laatste. Graag meer ruimte voor haar droge Twentse humor."
'Baartmans hippie-idealen missen wat scherpte' door Patrick van den Hanenberg, in: Volkskrant, 26 jan 2011

"De Twentse Baartman is op het cabaretpodium zoals Rivella is in het schap van de frisdranken; vreemd maar wel lekker. Het is een raar wijf. (..) Eentje die nauwelijks grappen máákt, maar vaak in haar presentatie, mimiek en onderwerpkeuzes grappig ís. (..) Nathalie Baartman zet een wereld neer, waarin koffie nog uit zo'n pruttelpot komt. Toen er nog wel eens iemand 'Hendrik' werd genoemd. Dat is overzichtelijk, want ze lijkt te breekbaar voor alle prikkels van de moderne tijden. In de kredietcrisis dacht ze een bondgenoot te hebben gevonden in haar verlangen terug te keren naar de essentie van het bestaan, naar de kracht van de eenvoud. Daar had ze zo'n zin in, maar helaas, die kredietcrisis valt toch een beetje tegen. (..) Je moet om haar grinniken, en je krijgt tegelijk een licht desolaat, ongemakkelijk gevoel van Nathalie Baartmans absurde wereldbeeld. Ze zoekt in haar derde voorstelling verder naar de liefde en de tederheid, in een verhaal met een kop en een staart en in een aantal liedjes waarmee ze zeer kwetsbaar en persoonlijk wordt. Onnozel is het geenszins. Daarvoor zijn haar gedachten en oneliners over de wereld om haar heen, die ze op de meest onverwachte momenten als strooigoed de zaal ingooit, te goed doordacht."
-lees het volledige artikel
'Nathalie Baartman is de Rivella onder de cabaretiers: vreemd maar wel lekker' door Ruud Buurman, in: Cultureel Persbureau, 24 jan 2011

In de media: Vrouwelijke cabaretiers - 7 dec 2009
Ellen Dikker, Nathalie Baartman en Katinka Polderman werden allen genomineerd voor de Neerlands Hoop.
"Hoe belangrijk is zo'n nominatie? Baartman: 'Heel fijn. Je doet iets wat uit je hart komt, en je moet toch maar kijken hoe de reacties daarop zijn. Voor mij is het een soort erkenning.' Dikker: 'Het voelt als een HEMA-keurmerk. Daarvoor denk je: is het nou wel wat? Nu hoef je dat niet meer zo te bevechten.' Polderman: 'Ik vind het wel leuk! Het overrompelde me nogal. Ik dacht: sta ik hier al?' (..)

Polderman: 'Ik (vind) het totaal geen issue dat ik vrouw ben.' Baartman: 'Ik voel me heel juist heel vrouwelijk op het toneel, ik wil die vrouwelijkheid ook tonen. Dat vind ik interessant. Inderdaad, er is heel veel mannencabaret. Dat heeft te maken met willen scoren, de zaal op een mannelijke manier helemaal inpakken.' Dikker: 'Een kwestie van met hun pik zwaaien, haha.' Baartman: 'Ik sta op het toneel zonder dat ik bewust wil scoren. Ben ik totaal niet mee bezig. Ik ben inderdaad een vrouw, en waarschijnlijk wel een grappige vrouw. Ik doe gewoon mijn ding. Dat vind ik wel een meer vrouwelijke benadering.' Polderman: 'Jij hebt geen imponeergrapjes.' Dikker: 'Wij hebben minder oneliners, volgens mij. Wij bouwen niet eerste een grap op, en slaan dan de zaal in één keer - pats! - om de oren.' Baartman: 'Nee.' Polderman: 'Ik doe dat wel! Met een set-up en een punchline: echte oneliners. Ik geloof toch wel dat ik echt grappen heb met een hele vette clou.' Baartman: 'Maar zo ben jij gewoon.' (..)

Wie vinden jullie zelf goed? Baartman, fluisterend tegen de anderen: 'Zullen we gewoon elkaar zeggen?' (..) Dikker: 'Ik hou er wel van als de echte wereld en de theaterwereld elkaar raken. Sacha Baron Cohen vind ik heel goed (..) Polderman: 'De mannen van de Bende van Vier, dat zijn wel mijn helden: Maarten van Roozendaal, Theo Nijland, Jeroen van Merwijk en Kees Torn. Net als Willem Wilmink - de liedjesschrijvers dus. En Brigitte Kaandorp.' Baartman: 'Wim Helsen is mijn held. Ik vind zijn absurditeit leuk. Ik hou gewoon niet zo van grappenmakers. Ik hou meer van mensen die een verhaal vertellen en die terloops grappig zijn. Die het er niet om doen.' (..)

Hoe gaat jullie volgende programma eruit zien? Polderman: 'Ik wil nog geëngageerder worden. Het minder over mezelf gaan hebben. Maar ja, of dat lukt?' Dikker: 'De grap is dat ik dacht mijn ik-stem groter zou worden. Maar hij is juist gereduceerd tot nul. Mijn eigen stem zit verscholen in al die personages.' (..) Baartman: 'Ik wil iets normaler worden, op het toneel.' Dikker: 'Jij houdt net een heel pleidooi voor gekte!' Baartman: 'Nou ja, ik bedoel daarmee te zeggen: ik heb in Roemenië zoveel geweldige verhalen meegemaakt, die wil ik gewoon kunnen vertellen op het toneel. Snap je? Ik wil graag dat het nog natureller wordt, het nog persoonlijker maken. Maar je kunt het van tevoren niet bedenken. Bij mijn tweede voorstelling dacht ik ook: nu moet het iets realistischer worden. Werd het weer helemaal absurd.'"
-lees het begin van het artikel
'De opmars van de vrouwelijke cabaretiers' door Hilde Postma, in: HP/De Tijd, 2 dec 2009

In de media: Nathalie Baartman - 15 dec 2008
"Met Nathalie Baartman ziet de wereld er ineens heel anders uit. De gekte van deze Twentse cabaretière is grenzeloos. (..) Wanneer het haar personage teveel wordt, jodelt of zingt ze met haar speciale folkstem onverstaanbare dramatische klanken. En bijna dwangmatig huppelt ze een vrolijke volksdans. Alsof ze zichzelf hiermee tot de orde roept. Baartman is een apart geval, met haar folkloristische uiterlijk en truttige bemoeizucht, stort zij zich bij voorkeur op haar medemens. (..) 'Los', het tweede programma van Baartman, is mooi opgebouwd en barst van de komische originele vondsten. Het absurde cabareteske verhaal krijgt tegen het eind een andere wending. Dan zien we een prachtige toneelscène waarin deze wanhopige vrouw in haar zoektocht naar een echte haan, de liefde van haar leven ontdekt. Deze comédienne blijft niet hangen in grappige voorvallen en anekdotes. Zij toont alle lagen van de -Bewust Ongebonden Vrouw- die keer op keer buiten de samenleving valt."
'Baartman maakt het leven leuker' door Marion Groenewoud, in: Stentor, 21 nov 2008

In de media: Nathalie Baartman - 10 nov 2006
"Nathalie Baartman heeft niet gekozen voor een traditionele vorm van cabaret. Zij is misschien ook meer een theatermaakster dan een cabaretier. Ze heeft het absurde als uitgangspunt genomen en bewandelt heel associatief de paden van haar verhaallijnen. (..) In bijna alle scènes zie je een vrouw die genoeg heeft van eenzaamheid en het jachtige bestaan. Baartman zoekt echt contact, saamhorigheid. (..) Die absurde stijl is voor avondvullend nog niet zo geslaagd, je raakt snel de draad kwijt. Dat maakt ze theatraal goed met een fantastisch kostuum (..) en de manier waarop ze beweegt. (..) Met haar Twentse accent en kronkelige, droge grappen doet ze hier en daar denken aan Herman Finkers."
'Derks en Baartman goed gestart' door Rinske Wels, in: Trouw, 30 okt 2006