portret

terug

In de media: Vincent Bijlo - 16 dec 2007
"Vincent Bijlo is trots op Nederland, zegt hij in zijn twaalfde theaterprogramma. En meteen barst hij uit in een ode (een patatland, een altijdwatland) waar Frans Bauer nog een puntje aan kan zuigen. Voorheen was hij links, maar nu stelt zich hij op als ambassadeur van het kabinet-Balkenende. (..) Door zichzelf te presenteren als een positivist die van alles de zonzijde ziet (files brengen het volk rust en regelmaat) maakt hij zijn grappen des te sardonischer. Bovendien biedt dit compacte programma een goed gedoseerde afwisseling van actueel-politieke grappen, een paar vrolijk geslaagde parodieën op radioreportages, een rijkelijk geillustreerde tirade over de taalvervuiling die de spuitgaten uitloopt, en een geestige uitval naar de vooroordelen die bijvoorbeeld bestaan over blinden zoals hij."
'Engagement Bijlo minder verbeten' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 19 nov 2007

"Zijn metamorfose is een theatrale truc om de benepen bedilzucht van het huidige dominees-kabinet aan het fileermes te rijgen. De kleinkunstenaar doet dat geestig én giftig, waarbij hij de klamme Calvinistische deken die over de natie hangt, geërgerd van zich afschudt. Bijlo speelt raak met de tijdgeest. Zijn begeleidingsgroep van kansarme Limburgse Marokkanen laat verstek gaan als protest tegen zijn (hilarische) verslag van het autobomracen tussen dertien schurkenstaten. Als regeringsambassadeur begeeft hij zich onder het volk om via de 'belevingsmonitor' de stemming te peilen. Als de spruitjeswalm is opgetrokken, blijkt het land volgehangen met camera's, met een kliklijn voor fietsverlichting en een vettax. Indrukwekkend zijn Bijlo's sobere liedjes; de Marokkaanse scholier en zijn rugzak is een juweel."
-lees het volledige artikel
'Vincent Bijlo is geestig én giftig' door Arno Gelder, in: AD, 18 nov 2007

"De cabaretier, schrijver en columnist van het Algemeen Dagblad zette zijn blindheid altijd in als sterkste wapen. Hij zag gelukkig niet wat wij allemaal moesten zien. De laatste jaren komen er gehoorproblemen bij en die moeten welhaast de oorzaak zijn voor het valse zingen en het schreeuwen dat hij nu doet. (..) De inhoud van de liedjes vergoedt dit keer niet zo gek veel. Dieptepunt is een liedje over een Marokkaans jongetje dat door zijn moeder met een rugzakje naar school wordt gestuurd en daar steeds wordt gepest. Het is misschien aardig tijdens een schoolcabaret, waaraan niet al te hoge eisen worden gesteld, maar niet hier. (..) Bijlo is soms nog wel de vertrouwde vileine waarnemer als hij opmerkt dat een bijna atheïstisch land zich laat regeren en de idiootste regels laat opleggen door een stel gereformeerden in Den Haag. Maar te vaak is het gebabbel en hebben interessante aanzetjes geen kop of staart."
'Mijn laatste sigaret is te veel gebabbel zonder kop en staart' door Ruud Buurman, in: Het Parool, 20 nov 2007

In de media: Vincent Bijlo - 20 nov 2007
"In Mijn laatste sigaret ontpopt Vincent Bijlo zich zowaar tot onversneden adept van Jan Peter Balkenende. (..) Zijn metamorfose is een theatrale truc om de benepen bedilzucht van het huidige dominees-kabinet aan het fileermes te rijgen. De kleinkunstenaar doet dat geestig én giftig, waarbij hij de klamme Calvinistische deken die over de natie hangt, geërgerd van zich afschudt. Bijlo speelt raak met de tijdgeest. (..) Bij hem is het vrije woord -wrang, schurend, woedend- niet gesmoord. Het is het waard gehoord te worden in misschien wel zijn beste voorstelling."
-lees het volledige artikel
'Vincent Bijlo is geestig én giftig' door Arno Gelder, in: AD, 18 nov 2007

In de media: Vincent Bijlo - 9 feb 2005
Het Parool sprak met Vincent Bijlo.
"Uw vierde boek ligt op de plank? 'Het gaat voer de onbegrijpelijke wereld van de zienden. Het heet 'O, die zielige zienden': één grote tirade tegen de ziende medemens. Ik behandel de zienden net zoals zij de bl.. in hun ogen minder validen behandelen. Met erbarmen. Ik bepleit hulpacties en collecties voor de zienden.' (..) Uw cabaretliedjes neigen naar poëzie. 'Ik probeer ook geidhcten te maken die van het rijm afgaan. Die zijn niet geschikt voor het podium. Publiceren zal een kwestie van tijd zijn. Zoals dichter Hermean de Coninck zegt: een goed gedicht moet onderweg zoveel mogelijk woorden verliezen en aan het eind alleen nog maar een soort geraamte zijn.'" Over het programma Radio Atelier dat hij presenteert zegt hij: "'Het is verdieping van radio. We maken documentaires en een kort onderwerp erbij. Ik lul ze aan elkaar, plaats ze in een context.gronden bij het harde nieuws. Zoals de moorde op het wandelvrouwtje uit Emmerschans. Je tekent de woede, verbijstering, verbazing op in zo'n dorp.'"
'Meelij met de ziende medemens', door Maurits Schmidt in: Het Parool, 12 okt 2004.

In de media: Vincent Bijlo - 27 nov 2004
"Uw vierde boek ligt op de plank? 'Het gaat over de onbegrijpelijke wereld van de zienden. Het heet 'O, die zielige zienden': één grote tirade tegen de ziende medemens. Ik behandel de zienden net zoals zij de bl.. in hun ogen minder validen behandelen. Met erbarmen. Ik bepleit hulpacties en collecties voor de zienden.' (..) Uw cabaretliedjes neigen naar poëzie. 'Ik probeer ook gedichten te maken die van het rijm afgaan. Die zijn niet geschikt voor het podium. Publiceen zal een kwestie van tijd zijn. Zoals de dichter Herman de Coninck zegt: een goed gedicht moet onderweg zoveel mogelijk woorden verliezen en aan het eind alleen nog maar een soort geraamte zijn.'" Over Radio Atelier dat hij sinds op oktober op Radio 1 presenteert. "'Het is verdieping van radio. We maken documentaires en een kort onderwerp erbij. Ik lul ze aan elkaar, plaats ze in een context. Achtergronden bij het harde nieuws. Zoals de moord op 'het wandelvrouwtje' uit Emmerschans. Je tekent de woede, verbijstering, verbazing op in zo'n dorp.'"
'Meelij met de ziende medemens' door Maurits Schmidt, in: Het Parool, 12 okt 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Vincent Bijlo - 13 feb 2004
In januari verscheen 'De Woordvoerder', de derde roman van Vincent Bijlo.

"Over 'Het Haagse' heeft Bijlo zich in zijn shows altijd kritisch getoond. Met venijnige toon hekelde hij politieke leiders, het gebrek aan identiteit bij de gevestigde partijen en de opkomst van het fenomeen Fortuyn. Als buitenstaander ventileerde hij ongezouten wat er niet deugde in 'Den Haag'. Ook in 'De woordvoerder' gebeurt dat, maar vanuit een ander perspectief: die van ingewijde in de politiek. Hoofdpersoon Iking (..) wordt door workaholic Aad de Boer, partijleider van de Partij van het Volk gevraagd zijn woordvoerder te zijn. (..) Vanuit die binnenkant schrijft Vincent Bijlo hoe het eraan toegaat op de partijburelen. (..) Zijn oude woede echter, op de 'kokervisie' van 'niet blinden' is in 'De Woordvoerder' onverminderd groot. Het is dan ook in deze passages dat Bijlo excelleert. (..) Bijlo formuleert gemakkelijk en helder. In stoere taal zet hij plot en personages neer. Met Iking gaat het inmiddels goed, met schrijver Bijlo ook. Tijd voor nieuwe wegen. Een andere romanfiguur misschien?"
'De kokervisie van 'Den Haag'' door Lies Schut, in: De Telegraaf, 23 jan 2004

In de media: Vincent Bijlo - 10 dec 2003
BN/DeStem was enthousiast over 'De Woordvoerder', alweer de derde roman van Vincent Bijlo.
"Het boek eindigt in complete chaos en anarchie. De begrafenis van een oud-linkse politicus loopt uit de hand als de aanhangers van diens tegenstander op oorverdovende motoren het ritueel komen verstoren. Ze brullen en schelden, de ik-figuur tuimelt temidden van het gedrang in het pas gedolven graf en al die tijd klinkt Bach uit de aula, de grote J.S. Bach, die nou eenmaal overal boven staat. Zo komt De Woordvoerder op een wat pathetische, gezwollen wijze ten einde. Het voorafgaande is echter adembenemend. Deze derde roman van cabaretier Vincent Bijlo vertelt, voor de prijs van één, verschillende verhalen en kan dan ook op allerlei manieren gelezen worden."
'Derde roman Bijlo adembenemend' door Jeroen de Valk, in: BN/DeStem, 28 november 2003

HP De Tijd: "Het verhaal heeft een enigszins slapstick-achtige ontwikkeling, en dat is zacht uitgedrukt. (...) In vergelijking met 'Het instituut' (een afrekening met de blindenschool van Bijlo) en 'Achttienhoog' (een afrekening met de studententijd van de auteur) is 'De woordvoerder' een gevalletje van milde satire."
In: HP De Tijd, 28 november 2003
met dank aan: Bumme, JudithJ

In de media: Vincent Bijlo - 25 nov 2003
"Hoeveel grappen kun je maken over je eigen handicap? In het geval van Vincent Bijlo luidt het antwoord: heel veel. (..) Bijlo speelt De Ziener rond een magische put waarin van tijd tot tijd medicinale marihuana wordt gebrand. In die put zit Bijlo's nieuwe speeltje verborgen: een synthesizer die de cabaretier, tot vervelens toe, aan zijn publiek zal demonstreren. (..) Het verhaal (..) wordt een eindeloze dwaaltocht waarin hij uiteindelijk de weg kwijtraakt. En dat komt niet omdat hij geen `geleiderobot met navigatiesysteem' heeft, maar eerder omdat het concept dat hij al vele voorstellingen gebruikt, nu toch echt tot de laatste druppel is uitgemolken."
'Bijlo verdwaalt' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 10 november 2003

"Bijlo heeft van dit programma een solide conference gemaakt met authentiek engagement. Er is geen verhalende uitgangssituatie, zoals in vorige voorstellingen - hij staat op het toneel, richt zich tot het publiek en beweegt zich verder nauwelijks. Ook het toneelbeeld, dat vroeger nog wel eens overvol was, is nu spaarzaam: de put, de synthesizer en de cabaretier. (..) Het is alsof Bijlo nieuwe energie heeft gevonden na zijn ietwat onevenwichtige vorige programma. (..).
'Cabaretier Bijlo solide en adrem' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 10 november 2003

"De blinde cabaretier Vincent Bijlo laat ons in zijn nieuwe programma 'De ziener' een wereldbeeld zien dat er niet om liegt. Dat doet hij deels als de traditionele conferencier die in scherpe bewoordingen de maatschappelijke vertrutting hekels en deels als filosoof die de met de paradoxen stoeit.(..) Een programma dat door zijn volstrekte compromisloosheid in hoge mate fascinerend en bewonderingswaardig is, maar dat toch ook het gevoel achterlaat dat er nog iets wezenlijks aan ontbreekt (..) even iets positiefs, graag een slotakkoord waaruit wel enig vertrouwen in de mensheid doorsijpelt."
'Vincent Bijlo sombere ziener' door Eric van der Velden, in: Eindhovens Dagblad, 11 november 2003
met dank aan: Bumme