www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy


terug

In de media: De Bloeiende Maagden - 16 aug 2008
"De voorstelling Donkey God en het Bonus-sacrament staat deze week in een kerk in Den Bosch, op het festival Boulevard. De rest van het seizoen spelen de Maagden gewoon in theaters. Dat is jammer want deze opmerkelijke voorstelling is geknipt voor de kerk. Ze maken een eigen kerkdienst, losjes gegoten in de vorm van een katholieke mis, met belletjes die een nieuw nummer aankondigen, met een collecte, communie, gebeden, schuldbelijdenis en een preek. Een koor zingt Afro-Amerikaanse gospel; niet erg katholiek, wel opzwepend. De Maagden praten echter niet over God en het eeuwige leven, ze willen de toeschouwer helpen een beter mens te worden. De publiekspartcipatie is groot."
'Bloeiende Maagden verrichten wonder in spuugbak' door Wilfred Takken, in NRC, 15 aug 2008

"In Donkey (ezel) God en het Bonus-sacrament spotten de Maagden wederom met alle wetten van een vredig avondje cultuur. Het decor is weliswaar uiterst traditioneel - kerk, misdienaren annex koor, preekstoel, gebed, samenzang, het Ave Maria, wijwater, wijn - maar de liturgie van het duo is vooral hilarisch. Of, zoals Bosua en Wender, stellen: 'Humor is het beste spirituele wapen.' Bij binnenkomst dienen de kerkgangers hun monden te spoelen en het water in grote glazen bakken uit te spuwen, die pontificaal op het podium worden geplaatst. Daarna volgt een collectief zelfonderzoek, geleid door de voorgangers Bosua en Wender. (..) Ook mogen de driehonderd bezoekers hun vurigste wens aan een in het misboek geschoven A5'je toevertrouwen. 'Balkenende hangend aan de K2', hoopt de een. De ander verheugt zich op 'Een paradijs met alleen cafés'. Weer een ander neemt de opdracht zeer serieus. 'De hoop dat mijn kind overleeft'. Op een dergelijk moment wordt de kerkbank even de sofa bij de psychiater, maar dat misstaat de show allerminst. Bovendien maakt de gedragen, somtijds Byzantijnse sfeer op tijd plaats voor de stuitende blijmoedigheid van de Pinkstergemeente in swingende gospels. (..) In de warme moederschoot van deze twee Madonna's is iedereen veilig en is de biecht een ware bevrijding. Donkey God en het Bonus-sacrament is tot en met zondag in Den Bosch. Daarna volgt een tournee door Nederland. En om in de sfeer te blijven: Mis deze voorstelling niet!"
-lees het volledige artikel
'De schuld en schaamte voorbij' door Arno Gelder, in AD, 14 aug 2008

In de media: Bloeiende Maagden - 21 apr 2004
"Het heeft er alles van weg dat de voorstellingen van het theaterduo Bloeiende Maagden nooit meer ongemerkt aan Nederland voorbij zullen gaan. In het jaar 2000 joegen Minou Bosua en Ingrid Wender alle fundamentalistische christenen de gordijnen in met de voorstelling Ze weten niet wat ze doen. En dat terwijl velen van hen niet veel meer van de voorstelling hadden gezien dan de titel. (..)Met de muzikale en zeer getalenteerde jongerengroep de Apostelen zetten de Bloeiende Maagden een voorstelling neer die tot de indrukwekkendste van het seizoen behoort. I.N.R.I. zit vol wrange humor die vaak gevaarlijk langs de waarheid scheert. Want is het niet zo dat, kijkend naar alle ellende op de wereld, velen van ons ervan overtuigd zijn dat de Schepping toch niet helemaal is geslaagd?"
-Bloeiende Maagden verrichten wonderen
door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 16 apr 2004
(gratis registratie noodzaak)

"Inderdaad moet je als christen stevig in je schoenen staan wil je de humor van de Maagden, die Jezus bijvoorbeeld aan het kruis een relativerende smartlap laten zingen, kunnen waarderen. Maar ook om hele andere redenen zou je mensen voor 'I.N.R.I' (letterlijk: Jezus van Nazareth, koning der joden') kunnen waarschuwen. Namelijk vanwege het feit dat hier met subsidiegeld, een novum in het Nederlandse cabaret, een gedrocht van een voorstelling is neergezet. (..) Hoofdprobleem van 'I.N.R.I.' is dat De Bloeiende Maagden over het geloof werkelijk niks origineels te melden hebben. (..) uiteindelijk is het resultaat: gebakken lucht. (..) En die kruisigingsscène? Die liegt er inderdaad niet om. Maar tegelijkertijd put je als bezoeker moed uit het feit dat met het sterven van Jezus, hoofdpersoon in de voorstelling tenslotte, ook het publiek weldra uit zijn lijden zal worden verlost. En gelukkig, dat klopt."
''I.N.R.I.' door De Bloeiende Maagden - Gedrocht van een voorstelling' door Martin Hendriksma, in: Eindhovens Dagblad, 15 apr 2004

"De voorstelling zit vol grappige, spannende en gevatte dialogen. (..) I.N.R.I. blijkt ook te gaan over de eeuwenoude kloof tussen de gelatenheid van de ene generatie en het idealisme van de volgende. De geestige dialogen en diep ontroerende momenten maken I.N.R.I. tot een absolute must."
'I.N.R.I.: het ware verhaal' door Suzanna Koster, in: Metro, 15 apr 2004

"Het Bijbelverhaal wordt door hen fris en vrolijk opgepoetst, met aanstekelijke zang en dans, z˛nder te vervallen in gemakkelijke spot en mét behoud van de boodschap van liefde. (..) Junior (Jezus) heeft een serieuze, beetje new age getinte boodschap over de werkelijkheid en schijnwereld, geloof en waarheid. Alles is perfect, alles is liefde; áls je er maar in gelooft. Zijn vader (God) vindt dat allemaal wel aardig, maar wil vooral dat de zoon meer let op de vorm, op de show let. (..) Zo wordt het lijdensverhaal een verhaal tussen vaders en zonen. Je zou het ook als het conflict tussen de gereformeerde kerk en de katholieke kerk kunnen zien. Ware het niet dat de gereformeerde zoon het roomse geloof in de vrije wil verdedigt, terwijl de roomse vader, met het script in de hand, de gereformeerde voorbestemming verdedigt. Op een ander niveau vertellen de Maagden ook het verhaal van theater maken, de spanning tussen inhoud versus vorm, en de strijd binnen dit cabaretduo tussen de serieuze, wat zweverige Ingrid Wender, die wil stichten, en de nuchtere maar gezellige Minou Bosua, die wil vermaken."
'Jezus sterft zingend om God de vader te pesten' door Wilfried Takken, in: NRC Handelsblad, 10 apr 2004

"(..) anders dan de makers van de film 'The passion of the christ' leggen zij geen nadruk op het lijden, maar op de liefde. (..) Uiteraard zullen lang niet alle christenen deze interpretatie van het cabaretduo kunnen waarderen. Toch nemen Bosua en Wender het bijbelverhaal serieus. Juist door hun poging er vragen van vandaag uit te halen. Wat is waarheid? willen ze weten. Je kunt hun show opvatten als pleidooi tegen het dogmatisme en voor het eigen initiatief - waarom luistert Jezus anders niet naar zijn vader? En juist de humor maakt dat ook serieuze kwesties overkomen. Gedurende de hele voorstelling verschillen God en Jezus van mening. Waar de vader pleit voor populisme, wil de zoon meer verdieping. (..) En wanneer ze daarna ruzie krijgen, bijt de Vader zijn zoon toe: 'En nu naar je kamer!' Wie hier niet om kan lachen, kan zich beter tot het origineel beperken."
'Carnavalslied bij de kruisiging' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 13 apr 2004

"Als God liefde is, kan hij deze wereld niet gemaakt hebben, want deze wereld is niet perfect. In plaats van meteen te roepen dat God niet bestaat draait Wender het om: deze wereld bestaat niet en dus kan de dood ook niet bestaan. Want de liefde, daar wordt niet aan getwijfeld. De Bloeiende Maagden laten heel mooi zien dat iets misschien niet is zoals je altijd gedacht hebt dat het was. Het beeld van Jezus, hangend aan het kruis, is zo sterk verankerd in ons denken, dat er nauwelijks plaats is voor een ander beeld. Aan dát beeld proberen zij te tornen. (..) Nauwelijks cabaret meer te noemen, maar een muzikale theatervoorstelling met alles erop en eraan. Inventief decor, veel muziek en dans, interessante theoretische verhandelingen en af en toe een paar erg goede grappen. De Maagden worden ditmaal bijgestaan door tien 'apostelen', studenten van diverse toneelscholen en kleinkunstacademies. Stuk voor stuk bijzonder muzikaal en ze spelen er goed. Het spelplezier spat van het podium en dat werkt aanstekelijk. Van binnenin juichend verlaat je de zaal, stevig door elkaar gerammeld en met stof tot nadenken. Wat een prachtvoorstelling."
'Op naar louter liefde' door Rinske Wels, in: Trouw, 15 apr 2004

Het Rotterdams Dagblad sprak met Ingrid Wender en Minou Bosua van De Bloeiende Maagden. "En let op, hier komt die boodschap: 'er is alleen maar liefde'. Maar de mensheid heeft het verhaal van God en zijn zoon volgens de Bloeiende Maagden helemaal verkeerd begrepen. 'In alle geschriften en interpretaties wordt steeds alleen maar op het lijden en de zonde ingezoomd,' zegt Bosua. 'Van al die treurige afbeeldingen in kerken worden we echt geen liefdevolle mensen. Dat maakt ons eerder beperkt en angstig.' Wender: 'Wij willen het, volgens ons, ware verhaal vertellen en daarmee Jezus rehabiliteren. God offerde zijn zoon niet voor onze zonde. Dat zou een god van liefde nooit doen. De kruisiging was stap één in een demonstratie die liet zien dat de dood niet bestaat. Als god liefde is, kan de dood niet bestaan. Zolang je toch in de dood blijft geloven, dood je god. Je moet kiezen.'"
-Bloeiende Maagden rehabiliteren Jezus
door Mark van Bergen, in: Rotterdams Dagblad, 15 apr 2004
(let op: beperkt beschikbaar!)