www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Carolien Borgers - 8 jan 2013
"Bij mijn afstuderen in de Kleine Komedie durfde ik nog niet zo veel. 'Je moet je kut laten zien', zei Maarten van Roozendaal toen. Hij was echt een beetje boos. Maarten kent mij en hij vond mij buiten het podium gevatter en gevaarlijker. Ik moest meer op het spel durven zetten, zei hij. Dat vond ik wel raak. In mij zit een spanning tussen conformisme en non-conformisme, tussen serieus en speels, tussen braaf en brutaal. Die gebruik ik nu op het toneel. Ik zoek de verwarring. Ik wil mensen onverwacht raken, met als gevolg: de lach. Liefst een ongemakkelijke."
'De humor van...' door Pieter Webeling, in: Volkskrant, 13 okt 2012

In de media: Carolien Borgers - 5 jan 2011
"Het schrijven van haar tweede programma Makkelijk praten begon op de avond dat er was ingebroken in haar woning. 'Mijn laptop was ook gestolen, en daarop stond het begin van de tweede show. Die liedjes, die onthoud je wel, de rest niet. Dus moest ik helemaal opnieuw beginnen. Ik ging bij mijn bovenbuurmeisje logeren, ik mocht mijn huis niet in vanwege de braaksporen. Huilend ben ik diezelfde avond nog gaan schrijven. wat er allemaal in mijn huis stond. En toen precies wat er was gebeurd. Mijn show is een voorstelling in een voorstelling geworden. Het begint met die inbraak, en helemaal op het einde refereer ik daar pas weer aan. (..) Het podium heeft altijd een aantrekkingskracht op mij uitgeoefend. Op het podium heb je heel weinig aan ratio, je moet terugvallen op je instinct, basisemotie. Je wordt gedwongen spontaan te zijn, dat kun je niet faken. Het is echt. Het is niet zozeer dat ik cabaret ben gaan maken om cabaret te maken. Ik maakte liedjes, en kwam erachter dat het veel gemakkelijker is om met een grap te zeggen wat je bedoelt. Een lach overkomt je, dat heeft weinig met ratio te maken. (..) Ik hoop dat ik steeds beter word. Sterker. Niet zozeer zekerder, dat ben ik al. Dat ik op het podium sta en denk: ja, dit is het. Maar misschien kom ik daar wel nooit, en dat is eigenlijk ook wel goed. Als je iets uit het leven kunt halen, dan is het jezelf ontwikkelen, daar word ik gelukkig van. Als ik bijvoorbeeld kijk naar Paul Verhoeven, of naar Maarten 't Hart bij Zomergasten. Die hebben zoveel kennis. Die zien iets en kunnen verbanden leggen, het in een perspectief plaatsen. Ze kunnen zelf het perspectief waardoor ze kijken kiezen. Als je dat kunt, dan ben je echt gelukkig.'"
'Makkelijk praten' door Pamela Wilhelmus, in: NL10, 29 sept 2010

"Borgers begint met een intrigerend liedje dat aanvankelijk een liefdesliedje lijkt, maar uiteindelijk gericht blijkt te zijn aan degene die in haar huis heeft ingebroken en de woonkamer achterliet als één grote ongeorganiseerde bende. (..) Die inbraak vormt het weerkerende thema in deze voorstelling, die ze haar derde noemt omdat de tekst van het tweede, nooit gespeelde programma in haar gestolen laptop zat. Ze blinkt uit in het vertellen van verhalen die ze boven de huiselijke herkenbaarheid weet te verheffen door een verrassende woordkeus (de eerste zoen smaakte naar algebra) en een prettig ironische ondertoon. En voor haar liedjes geldt hetzelfde. Als anderen van haar generatie - ze is achter in de twintig - een liedje zingen, hangt dat er soms nogal flodderig bij. Maar bij Carolien Borgers niet. Ze schrijft vormvast en geestig."
'Borgers' eerste zoen smaakte naar algebra' door Henk van Gelder, in: NRC, 22 okt 2010