www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Nina de la Croix - 1 feb 2010
"Inhoudelijk is haar show consequent, met een enkele uitschieter. Ze haalt herinneringen op uit haar leven (..) De la Croix' verhalen zijn omwille van de theatraliteit sterk aangezet, waardoor ze goed bij de rode draad van het programma passen: haar schreeuw om aandacht en wens om beroemd te worden. Nina gaat over lijken om door te breken, maar strandt telkens voor de finish. (..) Over haar thematiek is goed nagedacht, maar niet alle geschiedenissen zijn even sterk uitgewerkt. (..) Wel maakt haar programma nieuwsgierig naar de toekomst, omdat ze een rond verhaal kan vertellen en intussen haar thematiek weet te verbreden naar meer maatschappelijke thema's, zoals loverboyslachtoffers, internetexhibitionisten en zelfmoordterroristen die een daad stellen."
-lees het volledige artikel
'De la Croix smaakt naar meer' door Merijn Henfling, in: Volkskrant, 27 jan 2010

"De la Croix speelt in Alles kan kapot, zo neem je aan, een uitvergroting van zichzelf. een exotisch getint meisje uit Edam dat daar per se weg wilde. 'Ik hoor daar niet, ik ben bijzonder.' Op haar elfde stond ze met Michael Jackson op het podium en onlangs was ze nog te gast in Deal or no deal, met Beau van Erven Dorens. (..) Aandacht is het centrale thema van Alles kan kapot. Hoe ver ga je voor die aandacht? Vooral in haar liedjes lijkt De la Croix zelf op zoek naar een balans. Ook als het materiaal in de tweede helft van de voorstelling wat inzakt, blijft de cabaretiere zelf gemakkelijk overeind. (..) ondanks haar vriendelijke, meisjesachtige uitstraling schuilt er flinke woede in De la Croix (..) die in vrijwel het hele programma net onder de oppervlakte ligt. Alles kan kapot is een aangename kennismaking met een jonge vrouw die wel wat aandacht verdient."
'Geestig, plat en flink woedend' door Mike Peek, in: Parool, dec 2009

"Vorig jaar kreeg ze de kans om met de korte voorstelling 'Poldervrouwen' op tournee te gaan. (..) Ze gebruikt er stukjes uit, en zingt ook het liedje 'Poldervrouwen'. (..) nu komen we meer te weten over haar motieven. Die blijken vooral ingegeven door een obsessieve hang naar aandacht, naar snakken naar roem. (..) De cabaretiere moet het niet hebben van een hoge grapdichtheid. Ze bouwt haar nummers zorgvuldig op, al springt dat niet direct in het oog. (..) Haar kracht is dat haar niets-aan-hand-gebabbel steeds als het flauw dreigt te worden een venijnige wending of absurde draai weet te geven. (..) Onder een laagje van opgeruimdheid gaat niet zelden een wrange ondertoon schuil. (..) In haar eerste echte voorstelling blijft De la Croix absoluut overeind. Ze is een innemende persoonlijkheid die onverwacht fel om zich heen kan slaan."
'Ongedwongen Nina de la Croix kan fel uithalen' door Mark Minnema, in: Noordhollands Dagblad, 21 dec 2009