Vanwege het coronavirus zijn alle voorstellingen tot en met 1 juni afgelast. Controleer de website van het theater voor meer info.
portret

terug

In de media: Dames voor na vieren - 8 feb 2011
"Het duo Hanneke Drenth en Anne van Rijn, heeft talent in overvloed. Ze kunnen prachtig zingen - al spelen liedjes in deze voorstelling een minder grote rol - en acteren energiek en voluit. Hun flexibele mimiek, hun handelsmerk, is zeer sterk. Met name Drenth blinkt uit in heel diverse personages (..) de Dames voegen weliswaar nieuwe hoogtepunten aan hun oeuvre toe, maar vernieuwend is het allerminst. (..) Natuurlijk, ze vinden andere invalshoeken, maar een doorlopende lijn, een diepere laag die hun vorige voorstelling 'Hijgende hakken' bijvoorbeeld wel kende, ontbreekt. (..) Een beetje meer visie wordt dan node gemist."
'Talentvolle Dames vallen te vaak in herhaling' door Rinske Wels, in: Trouw, 2 okt 2010

"In hun nieuwste voorstelling plaatsen ze de meeste scènes in de context van de kermis en het circus. Een mooie setting die zich leent voor een andere blik op de wereld van het suikerspinzoete amusement. (..) Veel sketches zijn in de basis sterk, maar worden te lang uitgespeeld. (..) Hun clownsact komt zelfs helemaal niet van de grond, maar keert desondanks steeds terug. (..) Je zou wensen dat Drenth en Van Rijn een strenge regisseur in de armen hadden genomen die een half uur uit de voorstelling had gesneden, zodat alleen de krachtige momenten overbleven. En dan hadden ze met hun prachtige stemmen nog wat extra liedjes mogen zingen, want dat gebeurt in Koude Kermis juist weer te weinig."
'Fysieke sketches en typetjes komen niet los' door Merijn Henfling, in: Volkskrant, 4 okt 2010

In de media: De Diepvriesdames - 8 okt 2008
"De Diepvriesdames, naar een verhaal van Annie M.G. Schmidt, is de eerste regie van acteur Frank Lammers. Hij vroeg als cast drie kleinkunstenaars: het goed geoliede duo Anne van Rijn en Hanneke Drenth van Dames voor na Vieren, en Korneel Evers van cabarettrio Brokstukken. Jacqueline Govaert van popgroep Krezip maakte de muziek die af en toe knipoogt naar Harry Bannink. Van het oorspronkelijke verhaal volgt Lammers luchtig de buitenlijnen, maar het zijn vooral de interacties met het publiek die succes oogsten. Een achtervolging waarbij de diepvriesdames over de stoelen in de zaal klauteren, of kinderen die op het podium de kapper mogen helpen ontsnappen en daarna worden teruggeschreeuwd door de strenge dames. Het is eng en tegelijk opwindend, sommige kinderen kunnen er niet meer van zitten, zo spannend vinden ze het. Een gevolg van die opschudding is wel dat het verhaal ondergesneeuwd raakt (..) Het doet er niet echt toe, omdat steeds opnieuw de kinderen tot hun groot genoegen met wilde acties worden opgeschrikt. Opschudding heeft Lammers dus al in de vingers, kan hij een volgende keer de langere lijnen doen."
-lees het volledige artikel
'De diepvriesdames zijn opwindend en eng tegelijkertijd' door Jowi Schmitz, in Volkskrant, 7 okt 2008

In de media: Dames voor na vieren - 13 apr 2007
"De een is blond, de ander is donker. Allebei dragen ze zwarte jurkjes met witte accenten en witte pumps. Ze zijn muzikaal sterk, maar ook fysiek. Scenes buitelen met speels gemak over elkaar en af en toe keren personages terug. (..) In hun tweede theaterprogramma 'Hijgende hakken' laten ze opnieuw zien hoe goed ze zijn. (..) Hanneke Drenth, zij is het sterkst in mimiek (..) Drenth kan uitpakken doordat Anne van Rijn, de donkere, haar zo fantastisch tegenspel biedt, vooral in de 'marionetten-scene'. Van Rijn kan er ook wat van als klein meisje dat geen cola mag van haar oudere zus. (..) De titel 'Hijgende hakken' wordt heel letterlijk genomen, de Dames rennen over het podium dat het een lieve lust is. Om daarmee het jachtige bestaan van tegenwoordig aan te snijden van hip, vlug en meer en het liefst ook allemaal tegelijk. Ze zoomen daarbij in op de ontwikkeling en emancipatie van de vrouw. (..) Natuurlijk zitten er ook een paar minpuntjes aan 'Hijgende hakken', sommige scenes zijn wat al te flauw, kennen nauwelijks een clou of duren te lang, maar aan het eind blijft het gevoel meer dan positief."
'Dames voor na Vieren ontleden emancipatie van de vrouw' door Rinske Wels, in: Trouw, 15 mrt 2007

"In hun eerste programma toonden ze vooral hun typeertalent en een paar puntige scenes, maar ook heel wat vulsel dat op ideeënarmoede wees. En ook Hijgende hakken vertoont dat euvel: enkele mooie, tragikomische vrouwenportretjes en grappige liedjes naast te veel inhoudsloze dansjes en mime-scenetjes die het louter van gekke gezichten en malle pasjes moeten hebben. Dat is wat weinig voor een avondvullend programma."
'Damesduo op zoek naar feest' door Henk van Gelder, in: NRC, 10 mrt 2007

In de media: Dames voor na vieren - 19 nov 2006
TC Tubantia Haaksbergen belde met Hanneke Drenth van het duo Dames voor na vieren.
"'Het centrale thema is de snelheid in onze huidige maatschappij, de tijdsdruk en hoe mensen daaronder kunnen lijden. Aangezien we vrouwen zijn is het wel vanuit een vrouwelijk perspectief, maar we houden eigenlijk niet zo van typische vrouwendingetjes. Ook mannen hebben er echt iets aan. (..)' Een nieuw programma beginnen in Haaksbergen, is dat niet gevaarlijk? 'We hebben het er nog wel over gehad. Haaksbergen, zou dat niet riskant zijn. Of bedoel je het feit dat daar in november de stroom wel eens uitvalt? (..)'"
-lees het volledige artikel
'Even bellen metHanneke Drenth' door Dolf Ruesink, in: TC Tubantia, 2 nov 2006

In de media: Dames voor na vieren - 8 februari 2006
"Vorig jaar deed het duo mee aan het Amsterdams Kleinkunst Festival waar ze een gedeelde Wim Sonneveldprijs (van de jury) en een volledige Publieksprijs mee naar huis namen. Ze overrompelden met vlijmscherpe scenes tussen bijvoorbeeld een moeder en dochter, als ontwapenend Koninginnedag-duo en vooral met hun ijzersterke mimiek. Muzikaal was het trouwens ook dik in orde. (..) (In hun avondvullende voorstelling Tja tja tja hebben ze) het festival-halfuurtje opgerekt naar een dikke vijf kwartier. En ze overrompelen nog steeds. Het spelplezier spat van het podium, ze zijn gegroeid in hun timing en in contact leggen met de zaal. Het leuke is ook dat de rolverdeling tussen Drenth en Van Rijn voortdurend wisselt. (..) Steeds staan relaties centraal in de voorstelling, een heerlijk gebied om in te grasduinen. (..) Tussen de grimmig-grappige scenes door zitten mooie, maar ook humoristische liedjes gestrooid (..) Voor Drenth en Van Rijn ligt een mooie toekomst klaar."
'Dames overrompelen met grimmige grappen ' door Rinske Wels, in: Trouw, 10 okt 2005

In de media: Dames voor na vieren - 27 mei 2005
"Echte humor komt pas aan, raakt je en heeft een bedding als het zaken en mensen uitsluit in haar betekenissen. Maar wat de dames laten zien, neigt veel meer naar de instant grappen en grollen waar Tineke Schouten het absolute patent op heeft. En hadden ze maar iets van haar, dan kon je het nog accepteren en waarderen. Nu irriteert hun stiel. Het programma overtuigd geen moment. De telefoongesprekken tussen de hysteriesche dochter en de apatische moeder als verhaalkader, is te voorspelbaar en van een Sesamstraatniveau dat je een volwassen publiek eigenlijk niet mag voorschotelen. (..) Talent heeft dit duo zeker. Allen als men op dit niveau doorgaat is dit vrouwentweetal geen lang leven beschoren. (..) Het duo bezit een goede zangstem. Waarom dat talent niet meer naar voren gehaald en het talent van het wij-willen-graag-leuk-zijn achterwege gelaten?"
'Sesamstraatniveau bij nieuw cabaretduo' door Wiggele Wouda, in: Friesch Dagblad, 15 apr 2005
NB: het programma van Dames voor na Vieren gaat dit najaar pas in premiere, dus in wezen is dit een recensie van een try-out.

In de media: Concours om de Wim Sonneveldprijs - 2 apr 2004
"De finale had een behoorlijk niveau en bood een aardig beeld van de enorme verscheidenheid binnen het huidige cabaret. Dames voor na vieren halen in het programma Kroost op vrolijk, koddige en soms schrijnende manier de verhouding moeder-dochter door de mangel. (..) Korte scenes en liedjes die aan een traditionele revue doen denken, inclusief de wat overdreven mimiek, maar met de snelheid en hardheid die bij deze tijd past. (..) De Vlaming Wouter Deprez past in het genre waar de Belgische kleinkunst inmiddels vermaard door is geworden: het absurdisme. (..) Dit seizoen werden wij verrast door Wim Helsen, maar Wouter Deprez mag zijn zeker niet minder begaafde broertje worden genoemd. (..) De derde finalist Kaal bestaat uit vier uitstekende muzikanten (..) en Sven Budding, een zanger zonder haar, en dat in de dubbele betekenis van het woord. (..) de zanger met zijn piano, die door een innerlijke noodzaak constant liedjes moet schrijven."
'Damesduo en absurdistische Belg moeten Wim Sonneveldprijs delen' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 31 mrt 2004

"Kaal, het muzikale programma van zanger Sven Budding, had niet alleen te weinig cabareteske elementen, maar bood louter inwisselbare liedjes zonder een duidelijke pointe. Ook Buddings zingzeggende manier van zingen verveelde al snel. (..) (De voorstelling van Dames voor na vieren) leunde duidelijk op groot acteren. Hun overdrijving maskeerde de soms wat magere inhoud. (..) Met duidelijk aplomb bespeelde (Wouter Deprez) de zaal en voerde het publiek mee in zijn absurdistische verhalen vol onnavolgbare logica. Fantasierijk en verrassend."
'Finalisten delen Wim Sonneveldprijs' door Marco Weijers, in: De Telegraaf, 30 mrt 2004

"De verdeeldheid in de jury was begrijpelijk, want er was dit jaar geen duidelijke winnaar. (..) Deprez had van alle finalisten duidelijk de meeste podiumervaring, wat was te merken aan zijn gemakkelijke omgang met het publiek. (..) (Hanneke Drenth en Anne van Rijn van Dames voor na vieren) lieten met sketches, liedjes en stukjes revue zien breed inzetbaar te zijn. (..) De tweede prijs ging naar Kaal, meer muziek dan cabaret. (..) poëtische liedjes over het leven, de liefde en de vrouwen. Swingend, absoluut. Maar Budding neemt zichzelf wel te serieus om de cabaretprijs te veroveren."
-Dubbele Sonneveldprijs
'Dubbele Sonneveldprijs' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 30 mrt 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Dames voor na vieren - 28 jan 2004
"De jury had er vrijdag een kluif aan om de winnaar van de Holland Casino Podium Prijs aan te wijzen. Het duo De Dames voor na Vieren kreeg de juryprijs, maar Jochen Otten had hem net zo goed kunnen krijgen. Het was een dubbeltje op zijn kant, maar toen het omrolde, stonden daar de beeltenissen van Anne van Rijn (26) en Hanneke Drenth (23). (..) Wat ze van het meedoen hebben geleerd is om in korte tijd een programma te ontwikkelen en veranderen. 'De kritiek in de voorronde was dat we te verschillende stukjes hadden. Eigenlijk rammelde het verhaal aan alle kanten', lacht Van Rijn. 'We hebben hard gewerkt om er meer lijn in te krijgen.' In het programma waarin een kille moeder en een naar liefde hunkerende dochter centraal staan, tonen De Dames zijn alleskunners. Fysiek cabaret wordt afgewisseld met sterke liedjes en typetjes."
-Dames verrast over winnen cabaretprijs
In: De Gelderlander, 19 jan 2004
(gratis registratie noodzaak)



Maakproces van de show Bruids- en Grafwerk