portret

terug

In de media: Dolf Jansen - 5 jan 2008
"Jansen solo komt zonder dat soms hinderlijke adhd-gedrag van het duo, zonder die schichtige gebaartjes, opzichtig gespeelde verbazing en de drift om de haverklap een grap te scoren. (..) Hij neemt de tijd en heeft nu de ruimte om alert op zijn publiek te reageren. En daar is Jansen goed in. (..) Jansen vertelt verhalen over het reizen met een busje door Nederland, over de rust die hij met zijn gezin vindt in zijn tweede huis in Ierland, zijn bezoek aan een concert van Springsteen in Stockholm. Tussendoor haalt hij af en toe fraai en hard uit naar alles wat hem het afgelopen jaar is opgevallen en hem heeft geërgerd: Wilders, Balkenende en Bos die met halve waarheden evengoed leugens verkopen, tot homohaat opzettende Tilburgse imams, vakantievierders op stranden waar asielzoekers aanspoelen en de laffe anonieme dreigementen op internetsites."
-lees het volledige artikel
'Niet bedaard, wel rustig' door Ruud Buurman, in: Het Parool, 24 dec 2007

In de media: Lebbis en Jansen - 28 dec 2006
"(..) de laatste jaren hebben hun sympathieke, doch gemakzuchtige voorstellingen meer te maken met handje ophouden dan met de handen creatief uit de mouwen steken. (..) Een groot deel van het programma gaat verloren aan het op boze toon letterlijk navertellen van de politieke dwalingen van Balkenende cum suis. De satire is ver te zoeken, om nog maar te zwijgen van een slimme parabel of een mooie metafoor. (..) Voor de humorloze tirades van Lebbis & Jansen is geen plaats meer in cabaretland. "
-lees het volledige artikel
'Humorloze tirades Lebbis & Jansen' door Ruud Meijer, in: AD, 15 dec 2006

"Het zou jammer zijn als de Oudejaars 2006 de laatste show zou worden, want het is niet hun beste. Ze zijn minder verrassend dan voorgaande jaren. Wie jaarlijks naar de Oudejaars van Lebbis en Jansen gaat, kan de opzet ongeveer uittekenen. Veel snelle grappen over het afgelopen jaar, wat persoonlijke anekdotes, een moment van verstilling, de nodige morele verontwaardiging en een gevoelig liedje/gedicht van Jansen. (..) Gingen ze afgelopen jaren op toneel ook met elkaar de discussie aan, nu vinden ze elkaar in harde kritiek op de politiek. Lebbis en Jansen jakkeren niet meer, maar hun politieke tirades zijn weer ongekend fel. (..) Hoewel hun morele verontwaardiging er vaak ingaat als zoete koek, is het ook wel erg voorspelbaar en humorloos."
-lees het volledige artikel
'Lebbis en Jansen jakkeren niet meer' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 20 dec 2006

Het AD sprak met Dolf Jansen over zijn reis naar Amerika, principes, marathons lopen, zijn haar en toekomstplannen. Vreselijk boeiend, maar we beperken ons tot de oudejaarsconference.
"het speerpunt in de huidige aanloop naar 2007 is de oudejaarsconference van Lebbis en Jansen. Een show die volgens Jansen zelf behoorlijk politiek gekleurd is. Tijdens de voorstellingen in het land merkt hij dat het publiek twee kanten opgaat: of ze vinden de show fantastisch of ze fluiten hem van het podium af. De criticus van deze krant bleek duidelijk tot de laatste categorie te behoren. Zelf is hij van mening dat zijn oudejaarsshow, die op 31 december op Nederland 1 wordt uitgezonden, naar meer smaakt: 'We zijn beter in vorm dan ooit tevoren.' Dat de critici soms moe zeggen te worden van de steevast in hoog tempo uitgevoerde shows van het duo, raakt hem niet zo: 'Er is veel jaloezie in deze wereld. Kennelijk valt het helemaal niet mee om anderhalf uur lang te kijken naar twee veertigers die er nog zo goed uitzien.'"
-lees het volledige artikel
'Dolf op drift' door Albert Kok, in: AD, 17 dec 2006

In de media: Lebbis en Jansen - 28 dec 2006
"(..) de laatste jaren hebben hun sympathieke, doch gemakzuchtige voorstellingen meer te maken met handje ophouden dan met de handen creatief uit de mouwen steken. (..) Een groot deel van het programma gaat verloren aan het op boze toon letterlijk navertellen van de politieke dwalingen van Balkenende cum suis. De satire is ver te zoeken, om nog maar te zwijgen van een slimme parabel of een mooie metafoor. (..) Voor de humorloze tirades van Lebbis & Jansen is geen plaats meer in cabaretland. "
-lees het volledige artikel
'Humorloze tirades Lebbis & Jansen' door Ruud Meijer, in: AD, 15 dec 2006

"Het zou jammer zijn als de Oudejaars 2006 de laatste show zou worden, want het is niet hun beste. Ze zijn minder verrassend dan voorgaande jaren. Wie jaarlijks naar de Oudejaars van Lebbis en Jansen gaat, kan de opzet ongeveer uittekenen. Veel snelle grappen over het afgelopen jaar, wat persoonlijke anekdotes, een moment van verstilling, de nodige morele verontwaardiging en een gevoelig liedje/gedicht van Jansen. (..) Gingen ze afgelopen jaren op toneel ook met elkaar de discussie aan, nu vinden ze elkaar in harde kritiek op de politiek. Lebbis en Jansen jakkeren niet meer, maar hun politieke tirades zijn weer ongekend fel. (..) Hoewel hun morele verontwaardiging er vaak ingaat als zoete koek, is het ook wel erg voorspelbaar en humorloos."
-lees het volledige artikel
'Lebbis en Jansen jakkeren niet meer' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 20 dec 2006

Het AD sprak met Dolf Jansen over zijn reis naar Amerika, principes, marathons lopen, zijn haar en toekomstplannen. Vreselijk boeiend, maar we beperken ons tot de oudejaarsconference.
"het speerpunt in de huidige aanloop naar 2007 is de oudejaarsconference van Lebbis en Jansen. Een show die volgens Jansen zelf behoorlijk politiek gekleurd is. Tijdens de voorstellingen in het land merkt hij dat het publiek twee kanten opgaat: of ze vinden de show fantastisch of ze fluiten hem van het podium af. De criticus van deze krant bleek duidelijk tot de laatste categorie te behoren. Zelf is hij van mening dat zijn oudejaarsshow, die op 31 december op Nederland 1 wordt uitgezonden, naar meer smaakt: 'We zijn beter in vorm dan ooit tevoren.' Dat de critici soms moe zeggen te worden van de steevast in hoog tempo uitgevoerde shows van het duo, raakt hem niet zo: 'Er is veel jaloezie in deze wereld. Kennelijk valt het helemaal niet mee om anderhalf uur lang te kijken naar twee veertigers die er nog zo goed uitzien.'"
-lees het volledige artikel
'Dolf op drift' door Albert Kok, in: AD, 17 dec 2006

In de media: Dolf Jansen - 2 juni 2005
"Wat getuigt nou het meest van durf, vraagt Dolf Jansen zich in zijn nieuwe programma Dolfdurft hardop af. (..) Ik denk dat een heel ander antwoord voor de hand ligt: namelijk dat hij het in dit programma waagt om zo'n tien nummers te zingen. Dat kan hij namelijk niet. (..) hij begeleid door subtiel gitaargetokkel en een vleugje vleugel er met een hemelse blik eens echt voor gaat zitten - tenenkrommend. (..) Jansens nieuwe programma hinkt op vele gedachten. Hij wil zijn maatschappelijk engagement onbekommerd kunnen etaleren, en dat doet hij. (..) Tussendoor wil Jansen spitse grappen kunnen maken die in hun platvloersheid dat engagement weer relativeren. Hetgeen hij werkelijk wil uitdragen zit lange tijd zo'n beetje stiekem verpakt in de muziek. Tot vlak voor het eind van zijn programma. Dan steekt Jansen een moralistische monoloog af waarbij de doorsnee dominee te Putten verbleekt. Wat hem redt, is zijn vakmanschap."
'Dolf Jansen zingt (helaas)' door Martin Hendriksma, in: Haagsche Courant, 29 apr 2005

In de media: Dolf Jansen - 25 mei 2005
"Jansen babbelt er in zijn derde theatersolo risicoloos op los, maar heeft gelukkig een toffe band bij zich om het publiek af en toe wakker te schudden. 'Wat is vrijheid?', vraagt Dolf Jansen aan zijn publiek. Wanneer dan een meneer ad rem antwoordt 'het recht om weg te lopen bij een slechte voorstelling!', besluit de cabaretier deze opmerking te negeren, want daarvoor scheert de opmerking net iets te dicht langs de waarheid. Slecht kun je Dolfdurft! Niet noemen, want daarvoor is Jansen een te groot vakman en heeft hij een te charismatische persoonlijkheid. (..) Het zwakste van Dolfdurft! Is de prekerige toon. De show had beter Dolf Preekt! Kunnen heten."
'Een preek van Dolf Jansen' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 6 mei 2005

In de media: Dolf Jansen - 9 juni 2004
"Dit is het eerste programma dat ik helemaal zelf heb gemaakt. Dat maakt het heel spannend maar ook vreselijk bevredigend. Het is heel persoonlijk, waardoor ik hier veel van mezelf in kwijt kan. Het draait om alles wat mij bezighoudt, verteld aan de hand van vaststaande thema's. Toch bestaat de voorstlling vooral uit improvisatie. Ik wil namelijk dat er meer gebeurt dan dat mensen gaan zitten, lachen en klappen. Daarom stel ik ook vragen waarop het publiek kan reageren. De beste avonden zijn als ik de verdeling artiest-publiek weet te doorbreken. (..) Ik heb wel interessante dingen te vertellen en mensen komen naar het theater om mij te zien, dus daar zal wel enig verband tussen zijn. In mijn show vertel ik verhalen rond het thema 'waarheid en onwaarheid'. Dat draait zowel om de politiek, een Bush die de ene leugen na de ander vertelt, maar ook vertel ik over gebeurtenissen uit mijn eigen leven, zoals de opvoeding van mijn kinderen. Hoe leg je je 7-jarige dochter de beelden van het Jeugdjournaal uit, bijvoorbeeld. Ik heb ook geen onderwerpen die ik uitsluit, ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik ergens geen mening over heb."
'Ik heb interessante dingen te vertellen' door Linda Engels, in: Metro, 8 mei 2004

"Hij wil gewoon liedjes zingen, een feestje bouwen met zijn begeleidingsband en aan het slot van de avond met een paar waarheden voor de dag komen. (..) Want charmant babbelen kan hij wel. Beter dan zingen, in ieder geval. En dat is jammer. Want hij zingt nogal wat liedjes die tekstueel misschien wel dik in orde zijn, maar muzikaal vaak blijven steken in goede bedoelingen. (..) Vakmatig is het allemaal OK wat deze inmiddels bekende Nederlander doet, maar het lijkt alsof het heilige vuur een beetje is gedoofd. (..) Echt genoeg is het niet. Maar dat is misschien een mening die stamt uit een tijd dat drie keer hard lachen en vijf keer een glimlach niet voldoende waren voor een geslaagd avondje cabaret."
'Dolf Jansen mist het heilige vuur' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 11 mei 2004

"Wat is dat toch met confrenciers die zo nodig een liedjesprogramma moeten maken? (..) Waar de conferences vaak best de moeite waard zijn, vormen de liedjes in dergelijke programma's een worsteling. (..) Was het maar bij praten gebleven, is een onvermijdelijke gedachte als Jansen zich door een lied worstelt. Nog een geluk dat hij een heerlijke band heeft samengesteld die de nummers nog enigszins draaglijk tot een goed einde brengt. Het programma kent één uitzondering: de toegift is verbluffend mooi. (..) Zijn liedtekst over een pelgrimage rammelt in de melodie en wordt om zeep geholpen door obligate schrijftafelgrapjes. De liedteksten vormen een schril contrast met de vlijmschepe, geëngageerde conferences die tot nadenken stemmen. (..) Als conferencier is Jansen ijzersterk. Als zanger is hij pover."
'Sterke conferencier Jansen toont zich een matige zanger' door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 24 mei 2004

"'Jansenpraat' heet de solo, maar dat is op z'n best de halve waarheid. Voor hetzelfde geld zou je het 'Jansenzingt' kunnen noemen, want hij gooit er flink wat rocknummers tegenaan, door hemzelf gezongen. Is dat mooi? Gewetensvraag. Laat ik zeggen: ik heb nooit paf gestaan van z'n zangtalenten, ook nu niet, maar een keer of wat komt hij niettemin aardig uit de bus, geholpen door een vaardig kwintet musici. (..) een aantal redelijk onderhoudende, niet-bangelijke grappen en gedachtegangen (..) Die serveert hij uit in zijn vertrouwde stijl, gekenmerkt door een schonkige, ietwat vermoeiende en mij a-muzikaal aandoende motoriek, maar vooruit, het is een manier van presenteren die bij hem past en die zijn woordenstroom vooruit helpt stuwen."
'Halve waarheid van Dolf Jansen' door Peter Liefhebber, in: De Telegraaf, 7 mei 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Lebbis en Jansen - 24 dec 2003
De Volkskrant is enthousiast over de Oudejaarsconference van Lebbis en Jansen, maar houdt er toch een nare smaak aan over.

"Of het komt doordat het duo zich momenteel heeft toegelegd op hun individuele solocarrières blijft gissen, maar als duo functioneerden ze nog nooit zo goed. De onderlinge sfeer is grimmig, het spel contrastrijk en het plezier aanstekelijk. De snelheid is als vanouds hoog en de grappen zijn scherp uitgewerkt, met krachtige clou's. Tussen het materiaal zitten maar weinig losse flodders en een enkel liedje als 'God is groot' is een waardevolle aanvulling, vol zeggingskracht. (..) De grappen over Lusanne van der Gun, het elfjarige meisje dat in augustus enkele dagen werd ontvoerd, zijn onnodig kwetsend voor het slachtoffertje. De tiener kwam tegen haar wil in de publiciteit en heeft bovendien nog niet de volwassenheid om beledigingen te relativeren of zich tegen het zinloos verbaal geweld te verweren. Lebbis & Jansen tonen dat een discussie over de grenzen van satire niet in alle gevallen onzinnig is."
'Zinloos verbaal geweld van Lebbis & Janssen' door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 24 december 2003
-Zwartekat Forum: Grenzen aan de satire