www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

Bert Klunder

Laatste nieuws
-al het nieuws over Bert Klunder

Bio.txt
In 1984 wint Klunder & Co zowel de publieks- als juryprijs van Cameretten. Samen met Cor van Diemen maakt Klunder onder die naam twee programma's: 'De ware Jacob' (1986) en 'Nooit meer liften' (1987). Het derde programma, 'Veenstra slaapt nog' (1988) maakt hij samen met Marjolijn Touw.

Met 'Vette Jus' voltooit hij zijn trilogie rond de figuur Henk Zwakjes en laat hiermee zien dat hij het schrijven van cabareteske monologen beheerst als geen ander. Het eerste deel, 'Visch en Fruit' (1992), speelt hij samen met zijn echtgenote Mylou Frencken, waarmee hun afzonderlijke soloprodukties behendig in elkaar worden geschoven. Ze spelen een pas verliefd stelletje, Frencken als het bangige, bedeesde en wereldvreemde meisje dat het gefoeter van haar vriend (Klunder), type ruwe bolster blanke pit, lijdzaam verdraagd. In 'Varkens Wassen' (1994) zijn ze net getrouwd en begint de breekbare bruid al handigheid te krijgen in omgaan met de botte bruidegom. Neusophalend en boerend geeft hij zijn visie op de wereldproblematiek, terwijl zij toenadering zoekt door gevoelige liedjes aan de piano en daagt zij hem uit tot het samen opvoeren van toneelstukjes.

In 'Vette jus' (1996) staat het echtpaar Zwakjes op het punt van scheiden. Op een warme zaterdagmiddag ergens in juli op de badpakkenafdeling van de V&D in Alkmaar heeft hij haar toch echt te hard op de ziel getrapt. Maar hij neemt er geen woord van terug. Hij staat alleen op het podium, zijn vrouw staat aan de voordeur op het punt van vertrek. Ondertussen geeft Zwakjes zijn visie op de moderne maatschappij en die is weinig positief. Hij voelt zich een buitenstaander en begrijpt niet waarom de mensen zo dom en egoistisch zijn. Daardoor mankeert er van alles aan de maatschappij, maar iedereen sluit er zijn ogen voor. Zwakjes: "Wij blijven het 'lichtgebonden saus' noemen, maar het is allang 'vette jus' wat we krijgen opgediend."

Volgens critici geldt dat in omgekeerde volgorde voor de opbouw van Klunders programma. Frank Verhallen in Trouw: "Zijn presentatie is grof en komisch, maar zijn thematiek zeer fijnzinnig en intelligent. Met andere woorden: smakelijke 'lichtgebonden saus', die hij opdient als 'Vette jus'." Dit programma had bovendien de meest duidelijke slotzin in tijden: "En nou oprotten!"

In De Doorwerkers (1998) speelt Klunder docent De Windt; een man die na twintig jaar lesgeven op de jaarlijkse feest-avond van zijn middelbare school de microfoon neemt en zijn ongenoegen over zijn recente ontslag, de moderne tijd en de intriges binnen de school op een niet bepaald verfijnde, maar zeer komische manier openbaar maakt. Vergelijkbare personages keren terug in De Pianostemmer (2000), De Aanklager (2002) en Zonder Omwegen (2004).

Tussen 1998 en 2000 is Klunder artistiek leider van de Cabaretacademie in Rotterdam. Ondergebracht in Theater Zuidplein is dit een part-time kleinkunstopleiding voor jongeren. Daar geeft hij les aan onder meer Katinka Polderman, winares van het Leids Cabaret Festival in 2005.

Klunder is ook de regisseur van Brigitte Kaandorp, Angela Groothuizen, Vincent Bijlo en Jeroen van Merwijk. Met Kaandorp staat hij ook op de planken bij haar voorstellingen 'Chez Marcanti' (1995), 'Miss Kaandorp - Brigitte, de musical' (1998) en 'Lustrum' (2003).

Klunder werkt mee aan het televisieprogramma 'Mannen voor Vrouwen', dat tussen 2001 en 2003 wordt uitgezonden door de RVU. Samen met o.a. Jeroen van Merwijk, Hans Dorrestijn, Erik van Muiswinkel, Justus van Oel, Joep van Deudekom, Diederik van Vleuten en Beau van Erven Dorens probeert hij vrouwen uit te leggen hoe mannen in elkaar steken.

Als columnist is hij werkzaam voor het Noordhollands Dagblad (gesproken sportcolumns) en het magazine Esta. Een deel van de theaterteksten uit de periode 1992-1998 zijn verschenen in het boekje 'De doorwerkers'. Zijn debuutroman, getiteld 'Een lijk kan heus wel even wachten' verschijnt postuum.

De try-outs van zijn laatste solo-programma, 'Leuke dingen waar je overheen kijkt; wie en wat er allemaal deugt. Een vrolijke avond met Bert Klunder' moeten in januari 2006 worden afgebroken als Klunder een hersenbloeding krijgt. Terwijl hij hiervan revalideert krijgt hij in juni opnieuw een hersenbloeding krijgt. Na enkele dagen in coma overlijdt hij op 14 juni 2006 op 49-jarige leeftijd.