www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Kasper van Kooten - 13 nov 2008
"We hebben tegenwoordig meer communicatiemiddelen dan er worden zijn om mee te communiceren, maar van een echt gesprek komt het zelden meer. (..) In een verzenuwde versnelling bouwt Van Kooten verder aan een tirade die alle technieken van de klassieke cabaretconference toepast - wemelend van de hyperbolen en de opstapelingen van grap op grap. De man die in zijn vorige voorstellingen voornamelijk zachtmoedige charme uitstraalde, gooit in zijn nieuwe programma Veelvraat alle remmen los. (..) Daarnaast kan hij vertragen en rust scheppen, met ironiserende observaties (..) vervolgens sluit hij af met een koesterend liedjes dat uiteindelijk toch een vredige finale schept. (..) De cabaretier en de muzikant, de entertainer en de verhalenvertellen zijn één geworden."
'Van Kooten gooit remmen los' door Henk van Gelder in: NRC Handelsblad, 29 okt 2008

In de media: Kasper van Kooten - 30 november 2005
"In Geestdrift vertelt Van Kooten het verhaal van een jonge man die na een blije jeugd in de periferie in het heftige stadsleven van Amsterdam verzeild raakt. Na dertien jaar van met BN'ers gevulde loungeclubs begint hij aan alles te twijfelen. Aan de wereld en aan zichzelf. Hij vindt de mensen onecht en begint te veel te drinken. Bovendien vraagt de dertiger zich af waarom hij eigenlijk cabaretier is geworden. (..) Van Kooten slaagt erin dit toch wat alledaagse verhaal naar een hoger plan te tillen. Het wordt een haast magisch-realistische speurtocht door de stad naar iets dat echt belangrijk is. (..) Geestdrift barst uit zijn voegen van betekenis. Van Kooten is zo geestdriftig dat hij het over ontzettend veel tegelijk wil hebben. (..) Geestdrift is geen meesterwerk van een onstuitbaar talent, maar eerder een geslaagde voorstelling van een alleskunner."
'Zachtaardige queeste Kasper van Kooten' door Kirsten van Santen in: Leeuwarder Courant, 19 nov 2005

"In zijn eerste voorstelling Lijfspreuk toonde Van Kooten zich een unieke, eigenzinnige clown mét inhoud. Groots als het gaat om talent, maar bescheiden als theaterpersoonlijkheid. Sinds zijn debuut in 2003 is zijn bravoure gegroeid en heeft hij de bescheidenheid afgeworpen. In Geestdrift is hij minder clown, geeft hij de inhoud nog meer de ruimte. Bovendien is de theatrale vormgeving prachtig, mede dankzij de regie. (..) Desondanks valt op Geestdrift ook wat aan te merken. Het eerste half uur van de premièreavond overschreeuwde Van Kooten zichzelf en ging de timing van verhalen en grappen ten onder in het onnavolgbaar hoge verteltempo. Premièrezenuwen waarschijnlijk, want in het laatste uur hervond de cabaretier de noodzakelijke rust en trefzekerheid. Ook is het jammer dat de liedjes slechts fungeren als humoristisch intermezzo, daarmee doet hij zichzelf als singer-songwriter te kort."
-lees hier de gehele tekst
'Van Kooten: minder clown, meer bravoure' door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 22 okt 2005

"(..) nu is hij een verteller met volleerde flair, die zijn publiek moeiteloos meeneemt. Vertragend en versnellend, met elastieken benen en een stem vol schakeringen, vult hij het podium, met geestig commentaar van een geluidsband en een projectiescherm vol effecten. (..) De actualiteit is zijn onderwerp niet. Hem gaat het, zo te zien, veel meer om beeldende taal, absurde logica en de spanning tussen ironie en opwinding. Overal in Geestdrift schuilen zulke dubbele bodems, maar Van Kooten heeft ze geraffineerd verstopt."
'Van Kooten is volleerd verteller' door Henk van Gelder in: NRC Handelsblad, 22 okt 2005

"Geestdrift gaat over Kaspers driftbuien die nogal eens opkomen in een stad waar simpele taxichauffeurs (sterk geimiteerd!), verveelde serveersters en halve bekenden de dienst uitmaken. Net als in zijn debuutshow eet Van Kooten van niets iets te maken. Hij is een overtuigend verteller, met een rijk woordgebruik en groot inlevingsvermogen. Hij kan het bovendien beeldend brengen. (..) Toch kent Geestdrift wel wat zwakke momenten, met name in het middengedeelte waarin Kasper van Kooten droomt dat hij terecht komt in een klein dorpje. Dat kabbelt nogal lang door. Te lang. Die mindere minuten zijn hem vergeven: het zal de plattelandslucht wel zijn."
'Niets wordt iets bij geestdriftige Van Kooten' door Merijn Henfling in: Het Parool, 21 okt 2005

"De bozigheid van Van Kooten deed mij denken aan die van Holden Caulfield uit 'The Catcher in the Rye' van J.D. Salinger. Een opstandige jongen die ogenschijnlijk alles verkeerd doet, maar het goed bedoelt. Iemand die ziet hoe hypocriet en cynisch de wereld om hem heen is en die er niet aan mee wil doen. In het boek noemt Holden alles 'phoney', nep. Bij Van Kooten 'doet iedereen maar alsof'. Beiden zoeken naar warmte, een plek waar mensen oprecht aardig tegen elkaar zijn. Kasper van Kooten giet die zoektocht in 'Geestdrift' in één verhaal waar alle scènes, sketches en liedjes in passen. Ingenieus, en het schreeuwt erom niet verklapt te worden. Het is spannend, grappig, poëtisch, ontroerend, prikkelend, slim en met een subliem oog voor detail gemaakt. Een gaaf programma kortom, dat gezien mag worden."
'Bij Kasper van Kooten doet iedereen alsof' door Rinske Wels, in: Trouw, 22 okt 2005

"Tweede programma's vormen een legendarisch zware horde (nee, dat is het derde, ZK), maar Kasper van Kooten wipt er evenwichtig en stijlvol overheen. En die stijl, wellicht over het belangrijkste, wijkt aangenaam af van het gemiddelde aanbod, waarin schreeuwerige grofheid vaak de boventoon voert. (..) Zelf zoekt Van Kooten het deze keer in een verhaal met kop en staart. (..) Dat doet hij (opnieuw) innemend, en met inmiddels geheel uitgekristalliseerde podiumbeheersing, tegelijk soepel en strak. (..) Weinig op aan te merken, behalve misschien dat Van Kooten iets te karig is in pogingen het publiek te laten lachen. Aan de andere kant heeft het wel wat: Geestdrift is een zeer deugdelijk, eigensoortig programma dat zich onttrekt aan elke modieusheid"
'Van Kooten: eigen stijl' door Peter Liefhebber in: Telegraaf, 25 okt 2005