portret

Marjolijn van Kooten

Seizoen 2018-2019
Ik zie de bui al hangen (reprise)
-speellijst

Over 'Ik zie de bui al hangen'
"Ze gaat verder waar ze gebleven is. En toch staat deze voorstelling volledig op zichzelf.
Van Kooten, die vaak vergeleken wordt met Brigitte Kaandorp, vertelt op hilarische wijze over depressie, suicidegedachten en de angst voor een terugval. Het taboe hierop doorbreekt ze met een groot gevoel voor humor en troost.

Gezellige onderwerpen als depressie, moedeloosheid, zelfkritiek en angst passeren de revue. Hoopvol gaat ze bij coaches, spiritueel docenten en psychologen te rade. Maar of het helpt... Dit is een heerlijke avond zwarte humor om van te smullen. Je knapt er echt van op."

Impresariaat
Spoor12

Laatste nieuws
-al het nieuws over Marjolijn van Kooten

Bio.txt
Marjolijn van Kooten (Amsterdam, 1971) doorloopt MEAO, HEAO Commerciele economie en Communicatiewetenschap aan de UvA. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus doet ze auditie voor de Amsterdamse TheaterAcademie, waar ze in 2010 afstudeert met haar voorstelling 'Wanneer wordt het leuk?'. Daarmee haalt ze dat jaar ook de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival.

In 2012 gaat de avondvullende versie van 'Wanneer wordt het leuk?' in premiere, gevolgd door 'In principe wel' in 2014.

Van Kooten heeft last van paniekaanvallen en pleinvrees. Over haar leven met een angststoornis (en dat van een aantal bekende Nederlanders) publiceert ze in 2014 het boek 'Schijtluis'. Haar behandeling door psychiater Bram Bakker leidt tot een samenwerking in het theater. Van september 2015 tot juni 2017 tourt ze samen met hem met de voorstelling 'Geen paniek'. De voorstelling haalt drie groepen bezoekers naar het theater: cabaretliefhebbers, psychologen/psychiaters/huisartsen en mensen die zelf ook bekend zijn met angst, paniek of depressie.

In 'Ik zie de bui al hangen' gaat Van Kooten verder met waar ze met 'Geen paniek' gebleven is en passeren onderwerpen als depressie, moedeloosheid, zelfkritiek en angst de revue. Met zwarte humor vertelt ze over haar bezoeken aan coaches, spirituele docenten, ervaringsdeskundigen en psychologen. Haar doel is om het taboe op psychische aandoeningen te doorbreken.