www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret
terug

Bert Koster

De dokter zei laatst: 'Misschien moet je eens modderbaden gaan proberen.'
Ik zeg: 'Helpt dat dan?'
'Nee,' zegt ie, 'dat niet. Maar dan kan je alvast aan de grond wennen.'

Ik ben net verhuisd. Ik woon nou in een yuppendorp in Amsterdam, in de Jordaan. En daar doen ze nog zendingswerk.
Ken je dat? Uur of tien zondagochtend, je legt er net in en dan gaat de bel. Ik trek de deur open en voor de deur twee gladde badjassen in aktetassen.
'Goedemorgen meneer, wij zijn van het Genootschap van Laptop-getuigen. Wij komen u het Woord brengen. Word Perfect.'
Ik zeg: 'Ja harde schijf, drie bier en doe mij d'r ook effe een.'
Hij zegt: 'Meneer mag ik u iets vragen?'
'Ja joh, je bent toch bezig.'
Hij zegt: 'Bent u al compatibel met de Heer?'
Ik zeg: 'Nou het is gisteren een beetje laat geworden, dus ik ben nog niet eens compatibel met me eigen.'
Hij zegt: 'Meneer we hebben anders een hele mooie aanbieding voor u. Niet alleen het Oude Testament in 3.2, nee. We hebben nou ook het Nieuwe Testament in 6.0.'
En ik zeg: 'En als jij niet maakt dat je wegkomt haal ik even een punt 50 uit het schuurtje. En dan ben jij in ieder geval zo bij de Heer. Micro-softie.'
Ik zeg: 'Zal ik jou eens effe een harde return voor je ms-dos kop verkopen? Ben jij nou helemaal geschift. Straks ga je mij nog allemaal vertellen dat het de schuld van Eva is. Omdat ze niet van de Apple af kon blijven.'
Hij zegt: 'Meneer wat bent u bits.'
Ik zeg: 'Ja jij ook de bytes.'

Maar ja, wel je zondag naar de klote.
Drie keer omgeslagen bij het surfen op Internet, aanrijding op de digitale snelweg gehad. Mijn zondag heb het wel gehad.

Maandagochtend maar een uurtje uitslapen, om een uur of half twaalf de post effe pakken. En daar is ie weer: de oproep van het arbeidsbureau voor je jaarlijkse gesprek.
Ken je dat? Dan moet je met een tweeëntwintig net afgestudeerde arbeidstherapeut gaan zitten lullen over werk.
Ik daar naartoe in m'n goeie pak. En altijd op maandagochtend hè negen uur? Nooit eens op woensdagmiddag half drie dan breekt het de week een beetje. Maandagochtend negen uur. Ik ga daar zitten, krijg een kopje koffie en een sigaretje.
Hij zegt: 'En?'
Ik zeg: 'Ja wat èn? Jij werkt hier, ik niet.'
Tegenwoordig moet je heel erg oppassen. Vroeger was het een eitje, ging je zitten, kreeg je een koppie koffie, effe lullen, stempeltje, was je klaar. Tegenwoordig... drie keer een verkeerd antwoord en je bent stadswacht.
Ik denk een beetje voorzichtig, een beetje meelullen. Maar dan begint dat gesprek.
'Heeft u nu zelf al een idee wat u wil gaan doen?'
'Neuh.'
'Maar hebt u dan nooit als u langs de weg loopt en u ziet mensen aan het werk dat u denkt van "Goh, dat zou ik nou ook wel willen".
Ik zeg: 'Neeuuh.'
Ik zeg: 'Ja ik doe wel eens boodschappen en zo'n kassiére, dat vind ik wel leuk. piep...piep....piep... en dan doet ie het niet. Dan hebben ze vanavond thuis wat te vertellen!'
Maar ja, daar was ik te oud voor.
Hij zegt: 'Noemt u nou iets van wat u denkt "dat zou ik graag willen" en dan gaan wij daarmee aan het werk.'
Ik zeg: 'Nou, procureur-generaal'.
Nee, daar had ik de capaciteiten niet voor. Ik zeg: 'Nou, dan zijn we er toch?'
Of iets bij de politie ofzo. Als ik bij elke blunder gepromoveerd wordt, ben ik in drie jaar hoofdcommissaris.
Maar dat was allemaal niks. En ik begin het een beetje zat te worden. Dus ik zeg: 'Weet je wat ik wel zou willen? Vulkaan. Eén keer op m'n rug liggen roken en dan zeg jij dat ik werk.'
Of het effe serieus kon.
Ik zeg: 'Weet je wat ik wel wil worden? Hei-er.'
Hij zeg: 'Hei-er?'
Ik zeg: 'Ja, dat lijkt mij nou een mooi vak. Moet je je voorstellen: Een buurt met veertigduizend werkelozen en dan lekker 's morgens om half acht zo'n paal de grond in rossen. En dan om acht uur nog één en dan koffie.'
En toen had ik mijn stempeltje.

Bron: optreden Nederlandse Cabaret Dagen '96