www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy

terug

Erik Van Muiswinkel en Diederik van Vleuten

Recensie

Van Muiswinkel en Van Vleuten zitten in hun midlife crisis…

De voorsteling "Mannen met vaste lasten",
Gezien in Zaandam op 19 april 2002.

…En aan de lach van het publiek te merken, was de zaal ook aardig op leeftijd. Van Muiswinkel en Van Vleuten toonden belegen cabaret. Ze zitten duidelijk al jaren in het vak. Van hun acteertalent kan aanstormend cabaret Nederland heel wat leren. Echter voor actualiteiten en dynamiek zouden Van Muiswinkel en Van Vleuten wat bij hun jongere collega's mogen afkijken.

De opening van het programma deed het ergste vermoeden voor de rest van de avond. "Anton Geesink en Ronald Koeman" presenteerden het gala voor de olympische hart-en spierweek. Gelukkig kwamen ze er zelf mee, dat dit niet verder zo kon. Via een omweg maakten ze de overgang naar de 40e verjaardag van Van Vleuten: zijn midelife-crisis en zijn honger naar avontuur. Van Muiswinkel en Van Vleuten gaan als twee Volkskrantmannen een weekend samen in een huisje om te ontladen van alle ellende die een midlife crisis met zich meebrengt.

In het huisje spelen zich voortdurend wellus-nietus spelletjes af. Onder andere over dat de mobiel aan of uit moet. Op dat moment wordt Van Vleuten gebeld door zijn vrouw. Er wordt hier even een achterhaald vooroordeel over vrouwen gescandeerd, waaruit blijkt dat het echt ouwe lullen zijn. Ze kan geen programma op de computer opstarten en ze drukt warempel ook nog de reset knop in!! Van Vleuten maakt zich druk om van alles, waaronder de inboedel die gecontroleerd dient te worden. Gelukkig gooit Van Muiswinkel af en toe nog een leuke opmerking tussendoor. Volgens Van Vleuten dient er van alles vier stuks in het huisje te zijn. Waarop Van Muiswinkel constateert dat er slechts één pianovleugel aanwezig is en dat ze dus alvast kunnen gaan sparen voor de ontbrekende drie.

Af en toe lijken ze hun gezeur zelf ook zat en wijken ze van de verhaallijn. De voetbal slow-motion, waarin alle voetbal emoties langskomen is erg goed. En het lied over Sting, die zingt over hoe breekbaar de wereld is heeft een goede sarcastische ondertoon.

Over het algemeen zit hun programma heel sterk in elkaar. Helaas behandelen ze echte oude mannen onderwerpen: de aandelen, lichaamskwalen en halen herinneringen op. Misschien dat ze inspiratie kunnen opdoen door zich eens aan die twintigjarige meisjes te vergrijpen in plaats van alle eindeloze fantasieën over hen te beschrijven. Hun bezwaar echter tegen meisjes van één en twintig is, dat ze geen Reve kunnen citeren….

Nicole Smits