www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Niet Schieten - 6 dec 2006
"Na vijf minuten neemt de voorstelling een sterke wending en krijgen de loverboys een veel persoonlijker en interessanter karakter. Twee uur later volgt ook nog eens een totaal onverwacht einde, waarbij het publiek er flink van langs krijgt, waarna de groep zichzelf aanpakt. (..) Niet Schieten zwalkte tot nu enigszins onbevredigend tussen vrijblijvenheid en maatschappelijke statements. In Loverboys kiest de groep duidelijk voor het laatste. (..) Er wordt in dit intelligente onderzoek naar de drijfveren van liefde goed gebruik gemaakt van de moeglijkheden van wisselende coalities binnen een trio, en dat gebeurt met veel wrange humor en zinvol fysiek geweld. Helaas zakt het soms behoorlijk in."
'Niet Schieten kiest voor maatschappelijke statements' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 4 dec 2006

In de media: Niet Schieten - 7 apr 2005
Na de negatieve recensies kreeg Niet Schieten ook een positieve over de voorstelling 'Zieke geesten'.
"Centraal staat de vriendschap tussen Arend, Maarten en Erik. Zij ontmoeten elkaar regelmatig en filosoferen dan over het leven, hun gevoelens en verlangens. Onderhoudende mannenpraat zou je het kunnen noemen. Herkenbaar of onthullend, al naar gelang je eigen geslacht. De gesprekken worden al gauw minder logisch en berusten ook steeds minder op de werkelijkheid, hoop je althans. (..) Confronterende momenten worden afgewisseld met luchtige liedjes, die de nodige zucht van verlichting geven. Ondertussen weten de vrienden met hun gedachtesprongen het publiek voortdurend een stap voor te blijven. (..) Het is een moeilijk te beschrijven spel aangezien het zich gaandeweg aan je opdringt en je kan je er niet tegen weren. Het wordt bijna een lijfelijke ervaring: deze explosie van creatieve maar zieke geesten."
'Niet Schieten! op scherp' door Maaike Staffhorst, in: De Telegraaf, okt 2004

In de media: Niet Schieten - 5 apr 2005
"Voetbalkantinehumor als CABARET! Soms kan grofheid leuk zijn, functioneel; vooral als het over de top is. Maar bij NS heeft het de functie van de grove frikandel. (..) NS gaat dit keer vooral over cynisch en destructief nihilisme. Drie straatvrienden worden in gang gehouden door een mysterieus verdwenen vriend. Ze kicken op ongelukken: een junk op een fiets, een treinontsporing, een dodelijke bevalling, een overhoop gereden majorettemeisje. Zoals aan het eind alles uit fantasie blijkt ontsproten. Dan heb je inderdaad een zieke geest. (..) Niet Schieten! morrelt behoorlijk (te)veel aan losse planken. Het type driemanscabaret. Maar waar - bijvoorbeeld - de Vliegende Panters wel, schijnbaar achteloos, taboes doorbreken, is het bij NS humor om het effect; waar de VP wel gefraseerd (en mooi!) kunnen zingen, krijg je bij NS de monotonie van drie Ronnies Tober in een zinken teil; waar de VP wel aandacht hebben voor 'het kostuum', is NS een zaak voor de kledingpolitie."
'Niet Schieten! als een grove frikandel' door Peter Ouwekerk, in: Rotterdams Dagblad, 14 mrt 2005

"Met cabaret heeft hun nieuwe show niets te maken, laat staan met vermakelijk acteren. Je gelooft je ogen niet als je dit drietal op het toneel ziet met een acteerverbeelding die zeer onterecht is. Dat er dus echt niemand in hun gelederen aanwezig is die zegt 'Jongens, stop. Dit kan toch niet?!' Zieke geesten is tekentafelcabaret zonder emotie en nog erger zonder enige vorm van cabaret niveau. (..) Niet Schieten! wordt maar niet volwassen, noch inhoudelijk, noch op toneel. Ze staan daar als 'deugnieten' hun ingestudeerde grapjes te vertellen en liedjes te spelen alsof ze meedoen aan een envoudige door leraren zelf geschreven en geacteerde schoolvoorstelling."
'Dubbel leeg uit de zaal bij Niet Schieten' door Wiggele Wouda, in: Friesch Dagblad, 11 feb 2005
met dank aan Bumme