www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
nieuws  voorpagina | archief | volg ons via twitter.com/zwartekat Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Nieuws

Uitreiking VSCD Cabaretprijzen

Aanstaande zondag 30 september worden de VSCD Cabaretprijzen Poelifinario en de Neerlands Hoop uitgereikt in de Kleine Komedie.

De Poelifinario is voor de meest indrukwekkende voorstelling van het seizoen. Genomineerd zijn Richard Groenendijk voor ‘Alle dagen’, Kasper van Kooten voor ‘Het wonderlijke leven van Jackie Fontanel’, Maarten van Roozendaal voor ‘De gemene deler’, Theo Maassen voor ‘Met alle respect’ en Jan Jaap van der Wal voor ‘Live’.

De Neerlands Hoop is voor de cabaretier met een opvallend programma of een cabaretier die een opvallende ontwikkeling heeft doorgemaakt. Genomineerd zijn Thijs van Domburg en Ali B.

De presentatie is dit jaar in handen van Claudia de Breij. Theo Nijland schreef speciaal voor deze avond een lied dat hij ten gehore gaat brengen en bij de cabaretlezing wordt er terug gekeken op 10 jaar VSCD Cabaretprijzen, maar wordt er ook naar de toekomst gekeken.

Juryrapporten VSCD Cabaretprijzen

POELIFINARIO

Kasper van Kooten: Het wonderlijke leven van Jackie Fontanel
In deze wereldvoorstelling (van Hilversum naar Amsterdam naar Curaçao naar New York) volgen we Klaas, die zo graag in de tijd van zijn grootvader had geleefd. Opa voer in de jaren twintig naar New York, waar de Harlem Renaissance voor een broeierige literaire en muzikale sfeer zorgde. Opa de levensgenieter heeft geweldige verhalen. Over de jazzclub Palais de Danse in Scheveningen die hij na zijn Amerikaanse avontuur is begonnen, over de vrouwen, en vooral over zijn vriend Jackie Fontanel, die in elk verhaal weer een beetje aantrekkelijker, avontuurlijker en geheimzinniger wordt gemaakt. Zijn kleinzoon hangt aan zijn lippen. En wij hangen aan de lippen van de kleinzoon. Net als in het gelijknamige boek van Van Kooten wordt in de theatervoorstelling over Jackie Fontanel de spanning intelligent opgebouwd. Voordeel van de theateruitvoering is de prachtige en vernuftig in beeld gebrachte muziek die mooi in de tijd is geplaatst. Van Kooten heeft in zijn voorgaande cabaretvoorstellingen en televisiewerk bewezen veel in zijn mars te hebben. In dit ‘waargebeurde verzinsel’ over Jackie Fontanel komt alles perfect samen: zijn humor, timing, muzikaliteit en zijn weergaloze personages.

Theo Maassen: Met alle respect
Als je de veertig bent gepasseerd ben je als mens min of meer af. In die levensfase zit niet alleen Theo Maassen, maar hetzelfde geldt uitvergroot ook voor Nederland. De vaart is eruit, de tevredenheid slaat toe. Deze berustende en treurigstemmende constatering is voor Maassen een helder uitgangspunt om toch nog eens fel van leer te trekken. Tegen zichzelf en tegen Nederland. Met dat lange slungelige lijf, dat doet denken aan de Grote Vriendelijke Reus van Roald Dahl, is hij een keiharde, oergeestige grappenmaker die het publiek geselt. Hij pelt zijn verhaal af. Het publiek lacht steeds harder, want bij elke kwinkslag is de zaal het met hem eens. Totdat de lachers tot hun schrik in de gaten krijgen, wat de pijnlijke kern van het verhaal is. Waar het publiek al lachend naar rechts dreigt af te slaan, slaat Maassen scherp af naar links. Het publiek loopt al lachend in de val. Maar bij alle bitterheid is Maassen ook een lieve romanticus, die nog wel kaarsjes in de duisternis ziet branden. Een groot komiek met een enorme overtuigingskracht, heer en meester op het podium.

Jan Jaap van der Wal: Live
Bij Jan Jaap van der Wal is het woord ‘noodzaak’ misschien wel het belangrijkst. Hij maakt geen cabaret vanuit de grap of zijn ego, maar vanuit de schreeuwende noodzaak om de wereld te fileren. In december besloot Van der Wal dat hij, na een aantal experimenteren op televisie en theaterafwezigheid van enkele seizoenen, toch weer wilde spelen. Hij was nog niet klaar met het thema van zijn programma Zonder Band uit 2009: Je moet je best doen, en je tijd niet verlummelen. Dat gaat een stap verder dan het carpe diem credo van een aantal van zijn collega’s. Het gaat niet alleen om het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, maar je dient je op een of andere manier actief in te zetten voor een betere samenleving. Dat klinkt hoogdravend, maar Van der Wal maakt er een toegankelijk en bevlogen verhaal van. Mooie bespiegelingen over een op hol geslagen samenleving. Van der Wal is iemand die zich met veel humor afzet tegen de domheid en onzorgvuldigheid. Het ergert hem dat ervaring kapot wordt bezuinigd en de wereld alleen nog maar geregeerd wordt door data en cijfers.
De cabaretier krijgt nog wel eens het verwijt dat hij een wijsneus en een prediker is. Laten we blij zijn met iemand die niet alleen intelligent is, maar ook een verantwoord portie moralisme in de aanbieding heeft. Er worden harde noten gekraakt. Daar mag je als publiek blij mee zijn.

Maarten van Roozendaal: De Gemene Deler
Daar zit hij, tegen een decor van enorme grijs-grauwe lamellen. In zijn eentje. Bassist Egon Kracht en gitarist Marcel de Groot, die van een voorstelling van Van Roozendaal altijd een muzikaal feest weten te maken zijn dit keer thuisgelaten. Dat is op het eerste gehoor een groot gemis. Maar Van Roozendaal heeft met De Gemene Deler zo’n fel-poëtisch-persoonlijk document gemaakt dat het bijna een ongewenste intimiteit zou zijn als er nog extra muzikanten op het podium zouden staan. Verspreid over de hele avond strooit Van Roozendaal statistische gegevens van de gemiddelde Nederlander over ons uit. Gegevens die zo handig zijn voor supermarkten, omdat ze dan weten wat goed zichtbaar in de schappen moet liggen, zo prettig te weten voor televisiemakers, zodat ze de kijker nooit tegen de schenen zullen schoppen. De gemene deler, het grauwe gemiddelde, we horen allemaal zo vreselijk bij elkaar dat je er doodsbang van wordt. Van deze gedachte heeft Van Roozendaal een sobere, waardevolle en boeiende muziekvertelling gemaakt. Het adembenemend mooie slotlied ‘Ik ben de man die naast mij staat’ blijft de goede luisteraar lang door het hoofd spoken. Ontroering, kippenvel en goedgeplaatste wrange grappen.

Richard Groenendijk: Alle dagen
In Alle Dagen komen belangrijke vragen aan de orde. Wel of niet binden aan een partner? Een kind nemen of niet? En wat zijn de consequenties als de knoop wordt doorgehakt? Richard Groenendijk heeft een intiem en persoonlijk programma gemaakt, maar hij weet er een universele draai aan te geven. Hij lijkt terloops wat anekdotes te vertellen maar juist onder die grappige verhalen zitten veel meer lagen verborgen. Groenendijk straalt op het toneel gedrevenheid en doelgerichtheid uit. En dat terwijl het thema van zijn programma juist onzekerheid is. Hilariteit en kwetsbaarheid staan volkomen autonoom naast elkaar. Wat een prachtig uitgebalanceerd programma. Het ene moment wordt er een aangrijpende situatie gedeeld en het volgende moment zweept hij de stapelende grap tot een hilarisch hoogtepunt. En als publiek ga je mee in elke kwinkslag of wending. Hoe mooi aangrijpend is het verhaal over Richards eerste homoseksuele ervaring. Maar ook hoe intens grappig. Zoet, zuur, zout en bitter door elkaar. Integer en extravert. Het ene moment voel je een brok in je keel om vervolgens met pijn in je kaken van het lachen na te hikken over zijn geweldige grappen. Groenendijk is een cabaretier die zijn vak volledig verstaat.

NEERLANDS HOOP

Ali B: Ali B geeft antwoord
Ali B lijkt ongrijpbaar: rapper, televisiepresentator of misschien zelfs een cabaretier die aangemoedigd moet worden met een Neerlands Hoop nominatie. In Ali B geeft antwoord gunt het multitalent zonder gêne een inkijkje in zijn gevarieerde leven. Lange tijd wimpelde hij de media af wanneer ze weer eens bij hem kwamen voor commentaar op dubbele paspoort, het succes van de PVV of een doorgedraaide Marokkaan. Nu mag de zaal haar gang gaan en hem bestoken met vragen. Die zijn meestal voorspelbaar, dus kan Ali B een slim spel spelen met improvisatie en ingestudeerde teksten. Charmant, onbevangen, open en ad rem glijdt hij door de avond. Hij maakt er een feestje van voor familie en vrienden, waarbij hij luchtige verhalen afwisselt met diep ontroerende ontboezemingen over zijn gokverslaving en de liefdevolle verhouding met zijn moeder.
Met een zoeker en opgewekte dwarrelaar als Ali B weet je nooit wat hij morgen gaat doen, maar oh, wat zouden we hem graag op het cabaretpodium blijven zien. Want voor wie het nog niet wist: Ali B blijkt ook het vak van cabaretier te beheersen.

Thijs van Domburg: Van Nare Mensen en de Dingen die Kapot Gaan
De conclusie ‘democratie was een leuk idee, maar het werkt niet, dus kappen’ is gewaagd. De oplossing ‘we hebben een fijne dictator nodig, iemand als Aart Staartjes’ is echter aantrekkelijk. Van Domburg bestaat nog steeds voor 50 procent uit stand up comedy. Als een volleerde Toomler-klant plukt hij (soms met Lebbissiaanse kwaadheid) zijn onderwerpen overal vandaan: overkill aan H&M’s in Amsterdam, de ramadan en de inconsequentie van de uitspraak van de namen Bert en Ernie. Maar zijn talent om indringende en surrealistische verhalen van de langere adem te vertellen, wordt steeds duidelijker zichtbaar. Naarmate zijn post-apocalyptische verhaalt vordert lijkt zijn woede over dit land dichter op zijn huid te zitten en wordt het ook beklemmend op een aangename manier. Zijn voorstelling is grappig en gedurfd. Je moet wel lef hebben om je als de toekomstige moordenaar van Wilders te presenteren.

Categorie: Prijzenfestival | Meer over: , , , , , , , , , , ,
Richard van Bilsen. Eindbaas Zwartekat.nl.