www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
nieuws  voorpagina | archief | volg ons via twitter.com/zwartekat Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Nieuws

Over de VSCD Cabaretprijzen

VSCD CabaretprijzenSoms maak ik me ergens druk over. In de afgelopen jaren was er kritiek op de VSCD Cabaretprijzen. En ook nu weer. Misschien moeten we eens wat meer vooruit kijken en minder achterom, schreef iemand vandaag op twitter. Daar ben ik het hartgrondig mee eens. Want het is elk jaar hetzelfde liedje, voornamelijk bij de cabaretiers zelf. Daarom toch nog even het volgende..

– “Het is appels met peren vergelijken.” Ja. Er zitten duidelijke verschillen tussen de voorstellingen. Sommige zijn uitgesproken grappig, bij anderen moet je meer nadenken. Weer anderen zijn grotendeels muzikaal en fysiek. Voor mij is die variëteit in het cabaret de reden dat ik het al twintig jaar volhoud. Het is waarschijnlijk ook dezelfde reden waarom mensen na zoveel jaar nog steeds toneelstukken bezoeken, literatuur lezen. En toch lukt het ook daar een jury om bij een prijsuitreiking een winnaar te bepalen. Op basis van smaak. En dat is altijd subjectief. Zoals ik persoonlijk appels ook veel lekkerder vind dan peren.

– “Op basis van de recensies kan je al bepalen wie de winnaar is.” Het is zeker een goede indicatie. Het is echter geen recensentenprijs. Het is een prijs van de VSCD met een jury die overwegend bestaat uit theaterdirecteuren en programmeurs. En een journalist/recensent.

– “Onbegrijpelijk dat die cabaretier toen niet de Poelifinario heeft gewonnen!” Dat idee heb ik in de afgelopen 13 jaar drie keer gehad. Bij cabaretfestivals heb ik dat doorgaans twee keer per jaar.

– Dan lees ik “Cabaretier X is niet eens genomineerd.” Of “ik mis X”. Vorig jaar miste ik Eva Crutzen bij de genomineerden voor de Neerlands Hoop. Soms duurt het ook even voordat ik gelijk krijg.

Laat ik duidelijk zijn dat er in mijn ogen ook zeer terechte kritiek was. Op de organisatie voor het uitnodigen van een indonesische dansgroep omdat één van de genomineerden daar toevallig is geboren. En gelijk ook maar voor een andere genomineerde omdat een familielid er kennelijk had gewoond. Het meest kwalijke was een jurylid die zijn voorkeur bleek te hebben doorgedrukt. Toen dat uitkwam is het terecht teruggedraaid. Even leek deze affaire zelfs de ondergang van de prijs te betekenen. Daar heeft de berichtgeving via Zwartekat ook wel een rol in gehad. Ondanks dat ik ‘ook maar mijn werk deed’ baalde ik daar enorm van. Want ik vind de VSCD Cabaretprijzen waardevol. Om cabaret én nieuw talent onder het voetlicht te brengen.

Er werden geen halve maatregelen genomen: de jury werd geheel vervangen en ook de aanpak werd veranderd. De jury zou voortaan ondersteuning krijgen van een signaleringscommissie. Alles was erop gericht om duidelijk te maken dat de prijs serieus werd genomen en dat men had geleerd van eerdere fouten. Desondanks werd de prijs vorig jaar vakkundig afgefikt, juist vanwege ervaringen van de jaren ervoor. Alsof je Obama verwijt dat hij Irak is binnengevallen. Toen vonden enkelen het nodig om publiekelijk de prijs te weigeren. Dat was pijnlijk, al schijnt het niks aan de uitslag te hebben veranderd.

Dit jaar hebben enkele cabaretiers vooraf bij de jury aangegeven dat ze niet genomineerd wilden worden. Dat ze dat niet publiekelijk deden vind ik netjes. Maar het cabaretwereldje is klein en al gingen enkele namen rond op de tamtam. De jury stak het niet onder stoelen of banken en vermeldden in het persbericht dat ze enkele cabaretiers op hun verzoek hebben uitgesloten voor nominatie.

Koren op de molen voor criticasters, want “Nu geven de nominaties dus totaal geen goed beeld geven van welke voorstellingen nou écht goed waren.” Mogelijk, maar de weigeraars zijn niet meegenomen in de afwegingen. De jury beoordeelt de voorstellingen die nu eenmaal wel in aanmerking komen.

“We moeten er een publieksprijs van maken,” is al eerder geroepen. Dan wil ik graag nu alvast in willekeurige volgorde Jochem Myjer, Najib Amhali, Jandino Asporaat en Hans Teeuwen feliciteren voor het winnen van de prijs de komende jaren. Afhankelijk van wie zijn fans het best kan mobiliseren natuurlijk. De beste publieksprijs is een uitverkochte zaal.

“Schaf de Poelifinario af en reik alleen de Neerlands Hoop uit.” Wat daarin niet wordt meegenomen is dat er veel minder aandacht is in de pers voor de nieuwe namen zonder de Poelifinario.

“Stop er helemaal maar mee, de prijs is besmet.”
Of is het de stank van ouwe koeien? Er zit een compleet andere jury, er is een andere aanpak. Geef het een kans!

Ik hou van cabaretiers en comedians. Ze zijn intelligent, welbespraakt, eigenwijs en dwars. Wat ik wel jammer vind is dat ze zo weinig positief kunnen zijn over iets. Op alles is altijd wat af te dingen. Alles is te bekritiseren en bespotten. “Cynisme is makkelijk,” zei een voorbijrennende cabaretier eens. Hoe langer ik daar over nadacht, hoe meer ik vond dat hij gelijk had. Dus misschien doen die morrende cabaretiers niet moeilijk, maar doen ze niet moeilijk genoeg. Schuif eens dat cynisme opzij, zet een streep onder het verleden en geef die prijs een kans.

Ik wens de mensen achter de VSCD Cabaretprijzen veel succes en verheug me op de prijsuitreiking in Diligentia. Meer informatie over de genomineerden én een link naar hun speellijst vind je hier:
Genomineerden Poelifinario en Neerlands Hoop bekend

Categorie: Prijzenfestival | Meer over:
Richard van Bilsen. Eindbaas Zwartekat.nl.