www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Katinka Polderman - 19 jan 2011
"Dit is een wereld waarin we geen calamiteiten meer dulden. Alles moet voorkomen worden - en dus wemelt het om ons heen van de preventie. Katinka Polderman maakt dat tot het thema van haar derde programma Polderman tuigt af. (..) liedjes zijn Poldermans sterkste kant, omdat er voortdurend iets verrassends in gebeurt. Ze blinken uit door gave formuleringen en onverwachte wendingen, waarbij haar lieflijke stemgeluid en haar sierlijke getokkel op de gitaar vaak een mooi contrast vormen met de stevige stellingen die ze poneert. (..) In de praatjes tussen de liedjes door heeft haar ietwat lijzige huis-, tuin- en keukentoon geregeld een droogkomisch effect. Hooguit had ze haar ironische betoog over de preventiemaatschappij nog iets doortastender kunnen uitwerken. Maar ze maakt nog steeds nieuwsgierig naar wat er nog meer komt."
'Verrassende liedjes' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 17 jan 2011

"Vol verwachting klopte daarom het hart voor nummer drie. Wat een teleurstelling, wat een slappe vertoning. De titel die de lading van dit programma dekt, luidt: Polderman valt door de mand. (..) we hebben het over een waardeloos verhaal en grotendeels flutterige liedjes. (..) Geen enkele originele gedachte, geen spanning, geen wendingen. (..) Het infantiele onheilsverhaal wordt tussen alle liedjes verder uitgemolken, maar het is stomvervelend. (..) Eventjes ontvlamt ze in een lied over haar geliefde die het verrekt om te beffen ('zelfs niet effe'), een absurd lied over een ongebruikelijke groente, en een aanklacht tegen de vele beschermende regeltjes: 'D'r zal eens iemand dood gaan in dit land.'"
'Polderman struikelt over hoge verwachtingen' door Patrick van den Hanenberg, in: Volkskrant, 19 jan 2011

"Polderman speelt met de spanning tussen het zogenaamd onschuldige meisje met al haar konijntjes op het toneel en de snoeiharde, virtuoze liedteksten die onmiskenbaar haar kracht vormen. Polderman tuigt af is wat braver dan haar vorige programma en minder verrassend, omdat je inmiddels weet wat je kunt verwachten."
'Liedjes maken programma' door Annet de Jong, in: Telegraaf, 14 jan 2011

In de media: Vrouwelijke cabaretiers - 7 dec 2009
Ellen Dikker, Nathalie Baartman en Katinka Polderman werden allen genomineerd voor de Neerlands Hoop.
"Hoe belangrijk is zo'n nominatie? Baartman: 'Heel fijn. Je doet iets wat uit je hart komt, en je moet toch maar kijken hoe de reacties daarop zijn. Voor mij is het een soort erkenning.' Dikker: 'Het voelt als een HEMA-keurmerk. Daarvoor denk je: is het nou wel wat? Nu hoef je dat niet meer zo te bevechten.' Polderman: 'Ik vind het wel leuk! Het overrompelde me nogal. Ik dacht: sta ik hier al?' (..)

Polderman: 'Ik (vind) het totaal geen issue dat ik vrouw ben.' Baartman: 'Ik voel me heel juist heel vrouwelijk op het toneel, ik wil die vrouwelijkheid ook tonen. Dat vind ik interessant. Inderdaad, er is heel veel mannencabaret. Dat heeft te maken met willen scoren, de zaal op een mannelijke manier helemaal inpakken.' Dikker: 'Een kwestie van met hun pik zwaaien, haha.' Baartman: 'Ik sta op het toneel zonder dat ik bewust wil scoren. Ben ik totaal niet mee bezig. Ik ben inderdaad een vrouw, en waarschijnlijk wel een grappige vrouw. Ik doe gewoon mijn ding. Dat vind ik wel een meer vrouwelijke benadering.' Polderman: 'Jij hebt geen imponeergrapjes.' Dikker: 'Wij hebben minder oneliners, volgens mij. Wij bouwen niet eerste een grap op, en slaan dan de zaal in één keer - pats! - om de oren.' Baartman: 'Nee.' Polderman: 'Ik doe dat wel! Met een set-up en een punchline: echte oneliners. Ik geloof toch wel dat ik echt grappen heb met een hele vette clou.' Baartman: 'Maar zo ben jij gewoon.' (..)

Wie vinden jullie zelf goed? Baartman, fluisterend tegen de anderen: 'Zullen we gewoon elkaar zeggen?' (..) Dikker: 'Ik hou er wel van als de echte wereld en de theaterwereld elkaar raken. Sacha Baron Cohen vind ik heel goed (..) Polderman: 'De mannen van de Bende van Vier, dat zijn wel mijn helden: Maarten van Roozendaal, Theo Nijland, Jeroen van Merwijk en Kees Torn. Net als Willem Wilmink - de liedjesschrijvers dus. En Brigitte Kaandorp.' Baartman: 'Wim Helsen is mijn held. Ik vind zijn absurditeit leuk. Ik hou gewoon niet zo van grappenmakers. Ik hou meer van mensen die een verhaal vertellen en die terloops grappig zijn. Die het er niet om doen.' (..)

Hoe gaat jullie volgende programma eruit zien? Polderman: 'Ik wil nog geëngageerder worden. Het minder over mezelf gaan hebben. Maar ja, of dat lukt?' Dikker: 'De grap is dat ik dacht mijn ik-stem groter zou worden. Maar hij is juist gereduceerd tot nul. Mijn eigen stem zit verscholen in al die personages.' (..) Baartman: 'Ik wil iets normaler worden, op het toneel.' Dikker: 'Jij houdt net een heel pleidooi voor gekte!' Baartman: 'Nou ja, ik bedoel daarmee te zeggen: ik heb in Roemenië zoveel geweldige verhalen meegemaakt, die wil ik gewoon kunnen vertellen op het toneel. Snap je? Ik wil graag dat het nog natureller wordt, het nog persoonlijker maken. Maar je kunt het van tevoren niet bedenken. Bij mijn tweede voorstelling dacht ik ook: nu moet het iets realistischer worden. Werd het weer helemaal absurd.'"
-lees het begin van het artikel
'De opmars van de vrouwelijke cabaretiers' door Hilde Postma, in: HP/De Tijd, 2 dec 2009

In de media: Katinka Polderman - 31 dec 2008
"Wat kan een beetje leven een mens toch goed doen. Katinka Polderman (27) is dertig kilo lichter en heeft na zeven jaar geen relatie meer. Ze lijkt alle ballast van zich te hebben afgeworpen. Het schuchtere meisje met de ondeugende liedjes is niet meer zo verlegen. (..) Polderman heeft een nuchtere verteltrant, met soms een onverwachte uithaal. Haar engagement is tussen de regels door te lezen - ze vertelt bijvoorbeeld over onze regelzucht en desinteresse voor wereldleed. Ze is een meester in absurde gedachtes. Zo zingt ze over haar ontmoeting met Sonja Bakker die haar echte leeftijd op 60,2 jaar zet. In een ander liedje wordt ze wakker als Messias. (..) Uit haar gitaarliedjes (simpele akkoorden en gekke teksten) blijkt haar liefde voor taal. Wie naar Polderman luistert, zou zweren dat Brigitte Kaandorp en Joop Visser het ooit met elkaar hebben gedaan."
-lees het volledige artikel
'Katinka Polderman heeft alle ballast van zich afgeworpen' door Merijn Henfling, in: Volkskrant, 23 dec 2008

"De onverstoorbare Polderman banjert over het podium en maakt de zaal deelgenoot van 'deze fase' in haar leven haar bestaan ('Nachten lang zuipen op een stronk broccoli' ) waarin ze wakker wordt naast iemand wier naam ze is vergeten of ontwaakt naast weer een andere scharrel. Uiterst geestig zijn ook weer haar liedjes, waarin ze de taal hulde brengt met grotdroge humor en rationele observaties vol zelfspot over haar eigen penibele situatie. Bovendien wordt tussen de chaotische bedrijven door de benauwende Nederlandse regelzucht in het sprookje 'Er was eens een Henk...' feilloos de kaak gesteld. Het leven, concludeert Katinka Polderman, is eigenlijk 'een doe-het-zelf-zaak vol goedkope zaterdagkrachten' . In Polderman Kachelt Door sleutelt de jonge Zeeuwse kleinkunstenaar in elkaar geval een pracht van voorstelling in elkaar."
-lees het volledige artikel
'Polderman hilarisch als vrijgezel' door Arno Gelder, in: AD, 22 dec 2008

"Ze is achter in de twintig, maar staat op een kruispunt in haar leven, zo lijkt het. Vriend weg, orde en netheid overboord gezet en alleen de bar van Chez Nous, waar je tot in de kleine uurtjes welkom bent, biedt enige houvast en afleiding. (..) Een rommelkont is ze, zoekend en ploegend, maar vooral ook innemend en erg geestig. Haar liedjes zijn ook nu weer de krenten in de pap. Soms met een lichte weemoed, of dwars, maar altijd origineel en spitsvondig. Haar taalvondsten zijn om in te lijsten. (..) Het uitvergroten van haar gescharrel en getob met dates is niet wereldschokkend. Haar engagement is ogenschijnlijk nogal egocentrisch ingesteld; stevige uitspraken over de maatschappij verpakt ze liever in een prikkelend liedje over Tanzania, waar je tegenwoordig zo weinig over hoort en waarmee ze de nieuwsvoorziening een spiegel voorhoudt. (..) Dat ze ook nog eens vier verhalen voorleest, over een vrolijk burgermannetje dat naar overzicht en orde verlangt, en waarmee ze haar taalvirtuositeit toont, is wat mij betreft iets te veel een gemakkelijke opvulling."
'Vrolijke blues van Katinka Polderman' door Henk Langenhuijsen, in: Brabants Dagblad, 22 dec 2008

In de media: Dameshumor - 23 okt 2007
"Het is een vooroordeel: vrouwen hebben geen gevoel voor humor, of in elk geval niet zoveel als mannen. Toch staan ook komend theaterseizoen weer veel vrouwen op de Nederlandse cabaretpodia. Drie vrouwen over hun vak en over 'dameshumor'. (..) 'Vrouwenhumor', zegt (Katinka) Polderman met een zucht. 'Ik weet het niet. Ja, als je het hebt over humor als 'O, O, O, wat ben ik toch dik', dan vind ik daar niets aan. Geef mij maar cabaret met scherpe kantjes. Misschien hebben vrouwen de neiging om iets 'moois' te maken, iets gelikts. Persoonlijk vind ik het niet interessant om naar iets 'afs' te kijken Laat het maar wringen. (..) Het gaat niet alleen maar over de liefde; voor die navelstaarderij pas ik heel goed op.' (..) Ook Gabriëlle Glasbeek van de Groninger cabaretgroep Vrouw Holland kent de vooroordelen. 'Ik krijg geregeld te horen dat wij vrouwencabaret maken. Ik vraag dan altijd wat daarmee wordt bedoeld. Er bestaat toch ook niet zoiets als "mannencabaret. (..) We bieden entertainment dat vrouwen raakt. We doen namelijk niet ons best om mooi te zijn; we laten zien wat kan en mag. En we laten mannen zien dat vrouwen k leuke humor hebben.' (..) Het zijn vooral mánnen die vinden dat vrouwen niet grappig zijn, meent Kristel Zweers, die zichzelf trouwens als 'one of the guys' betitelt. 'Kijk maar eens naar contactadvertenties. Het zijn altijd vrouwen die humor in een man zoeken en nooit andersom. Een man wil gewoon een partner die om zijn grappen lacht.'"
'Bestaat er zoiets als dameshumor?' door Kirsten van Santen, in: Dagblad van het Noorden, 20 sept 2007

In de media: Katinka Polderman - 13 apr 2007
"De start is even heftig om vervolgens te belanden in een bejaardentempo, waar je werkelijk voor moet schakelen. Haar liedjes rijmen niet en er zitten te veel woorden in een zin. Maar het zijn stuk voor stuk teksten die getuigen van een originele en onorthodoxe kijk op de wereld en Nederland in het bijzonder. Haar lied over haar angst voor een stille mars die mogelijk voor haar mogelijke gewelddadige dood georganiseerd zal worden en waarbij mogelijk iedereen die nog wat oude knuffels heeft de kans ziet om zich daarvan te ontdoen, zet de toon van haar programma. (..) Tja, het is een andere kijk op de zaak. Die levert een avond intelligent cabaret op en dat hadden we al een tijdje gemist."
-lees het volledige artikel
'Tegen ti-ta-toe-terrorisme' door Lidwien Feld, in: Friesch Dagblad, 9 mrt 2007

In de media: Katinka Polderman - 15 jan 2007
"Het zijn liedjes waarin telkens weer een gek zinnetje, een verrassend beeld of een onverwachte wending opduikt. Wat ze tussen die nummers door te berde brengt, maakt echter minder indruk. Haar ietwat slome voordracht lijkt het voorbeeld van Kees Torn te volgen, maar mist diens spitsvondige spel met de logica. Meer dan een trage aankondiging van het volgende lied zijn haar praatjes soms niet. Zelf zegt ze, niet ten onrechte, 'dat ik wat achteloos voor me uit sta te mompelen'. Goed dus dat er dan weer een nieuw liedje komt."
'Polderman zegt het in liedjes' door Henk van Gelder, in: NRC, 11 jan 2007

In de media: Leids Cabaret Festival - 28 feb 2005
Er is dit jaar weer veel geschreven over het Leids Cabaret Festival.
"De finale was een mooie afspiegeling van het kwalitatief rijke en gevarieerde cabaretaanbod dat momenteel in de theaters is te zien. Brokstukken maakt fysiek, theatraal mooi vormgegeven cabaret en Glotzbach is een geëngageerde cabaretier. (..) Ondanks het kwalitatief zeer sterke optreden, kon Brokstukken niet voorkomen dat Katinka Polderman de revelatie van de avond werd. (..) Het talent van de Bossche Koningstheateracademie ontpopte zich tijdens het festival als een taalvirtuoos met intelligente liedjes. Haar taalvondsten en haar presentatie als cabaretiere-tegen-wil-en-dank doen denken aan Jeroen van Merwijk en Kees Torn. Ze koppelt originaliteit aan lichtvoetig cynisme, met als hoogtepunt een 'loflied' op Christina Aguilera."
'Polderman beste cabaretière', door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 21 feb 2005

"De eerste vijf minuten zit je naar Katinka Polderman te kijken als de spreekwoordelijke kippen naar het onweer. De in stilte gestelde vraag 'wat krijgen we nu?!' gonst bijna hoorbaar door de zaal van het afgeladen Leidse Schouwburg. De 23 jarige cabaretiere uit het Zeeuwse 's-Heer Abtskerke lapt (..) alle verwachtingspatronen en theaterwetten aan haar fors bemeten laarzen. Polderman geeft in haar 30 minuten durende optreden een overtuigend antwoord, dat kort samengevat hier op neer komt: een superorigineel talent. (..) De liedjes lijken nog het meest op een coproductie van Jaap Fischer en Brigitte Kaandorp. Een vorm van intelligente, komische, studentikoze lulligheid dus. (..) Dat de jury Katinka Polderman uitriep tot winnares lag een beetje voor de hand. Maar dat het publiek ook koos voor deze traag manoeuvrerende anti-heldin, mag een verrassing worden genoemd. Die prijs leek te zijn voorbestemd voor het snelle, brutale en ook zéér getalenteerde trio Brokstukken. (Zij) maakten vooral indruk met hun gekte en hun geweldige zangstemmen. Toch was hun programma net iets te veel een chaotisch universum, waar de acteurs zelf als ongeleide projectielen doorheen vlogen. (..) Ook Glotzbach zette een aangenaam halfuurtje neer, maar de concurrentie was gewoon te sterk. Volgens de jury had de cabaretier uit Amsterdam-Noord zijn eigen glazen een beetje ingegooid door op het laatste moment een hoop weijzigingen in zijn voorstelling aan te brengen. Wat het finalepubliek nu te horen en te zien kreeg, was soms erg leuk, maar vaak ook wel erg traag en obligaat."
'Trage antiheldin wint Leids Cabaretfestival' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 21 feb 2005

"(Over Harry Glotzbach) Nu zagen we een weliswaar sympathieke persoonlijkheid op twee gedachten hinken, want met die flinke scheut actuele grappen ging zijn optreden steeds meer in de richting van een kwartiertje stand-up comedy. Er was ergens nog wel een thema - kwetsbaarheid - maar om nu juist daarmee af te sluiten: een ondermaats liefdeslied was de laatste indruk die Glotzbach op zaal en jury achterliet. Zocht hij in ieder geval nog naar diepgang; de groep Brokstukken deed dat geenszins. Dat hoeft ook helemaal niet, als je 't volgens het affiche moet hebben van 'fysiek theater', maar dan moet je dat alternatief wél bieden. Met een bonte verzameling aan slapstick en variété kon Brokstukken echter weinig indruk maken. (..) Gelukkig voor iedereen, van festivaldirectie tot cabaretfan, kon Katinka Polderman volkomen terecht de jury- én publieksprijs mee naar huis nemen. Al had ze de schijn tegen: een meisje met een gitaar, een breekbare stem en het liedje: 'Ik hoop dat ik nooit doodgeslagen word'. Maar juist met dit heerlijk droogkomische nummer zette de 23-jarige Zeeuwse haar publiek op het verkeerde been en dat zou ze een half uur lang blijven doen. Een onhandige, maar o zo ontwapenende presentatie deed de rest. Polderman is zo volledig zichzelf en heeft zo'n bizarre kijk op alledaagse dingen dat niets is wat het lijkt."
'Dunne spoeling, terechte winnaar' door Marcel Peereboom Voller, in: Telegraaf, 21 feb 2005

"Met Katinka Polderman heeft het Leids Cabaret Festival na drie afleveringen met stand up-comedians (sic), in 2005 weer een een 'echte cabaretiere' als winnares. Eentje die op fraaie wijze met de taal speelt in haar liedjes, een beetje dwars en antitheatraal is en die ook met bijtende ironie en origineel de vervlakking om zich heen becommentarieert. De 23-jarige studenten van de kleinkunstiopleiding van het Koningstheater in Den Bosch (..) pakte meteen al met haar onverschillige opkomst de hele zaal in. Wie na die minuut nog niet doorhad met een zeer oorspronkelijk en humoristisch theatermaakster van oen te hebben, kreeg daartoe nog een half uur volop kansen."
'Leiden heeft weer eens echte cabaretiere als winnaar' door Ruud Buurman, in: Amersfoortse Courant, 21 feb 2005

Het Brabants Dagblad interviewde Polderman.
"Er wordt verwezen naar Jaap Fischer? 'Dat staat in het juryrapport he? Ik vind Joop Visser, zoals hij later zich onder zijn eigen naam verder ging, wel heel erg goed. Prachtige liedjes. Maar ook Willem Wilmink kun je noemen. En ik ben een groot bewonderaar van Koos Speenhoff, een cabaretier uit het begin van de vorige eeuw.' (..) Wat nu? 'We zullen zien. Ik geloof dat er heel wat op me afkomt. Ik hang al de hele dag aan de telefoon, want iedereen schijnt me te willen spreken. Eerst maar eens de toer met de finalisten van het Leids Cabaret afmaken. Ik heb al wel een programma en dat zou ik wel wat kunnen uitbreiden tot een avondvullend programma. Maar ik moet ook nog een half jaar naar school. Ik zie wel wat op me af komt. Het heeft denk ik geen zin om nu geforceerd nieuwe teksten te gaan maken en vervolgens achteraf vast te stellen dat ze niet goed genoeg waren.'"
'Katinka Polderman is niet hip, snel en vlot' door Gerrit van den Hoven, in: Brabants Dagblad, 21 feb 2005

"De winnares (..) maakte een paar dagen voor haar zege al haar professionele debuut als tekstdichteres toen de theatershow La Bij in premiere ging. Daarin zingt Trudy Labij onder meer een grappig lied, waarin ze zichzelf beschrijft als de enige vrouw in Nederland, die niet op Jan Mulder valt. Die tekst was geschreven door Katinka Polderman."
'Polderman wint Cabaretfestival' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 21 feb 2005